• Ούτε λίγο, ούτε πολύ, 40 ολόκληρα χρόνια στο πλευρό του άρρωστου παιδιού, με προσφορά και αφοσίωση που αναγνωρίζεται τόσο από την Γιαννιώτικη κοινωνία όσο και σε πανελλήνιο επίπεδο, συμπληρώνει η Διευθύντρια της Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής διακεκριμένη Καθηγήτρια Αντιγόνη Σιαμοπούλου – Μαυρίδου.
Έχοντας να επιδείξει ένα ευρύ και έγκυρο επιστημονικό και  ακαδημαϊκό

έργο και προπαντός ένα σπάνιο ανθρώπινο ήθος, η καταξιωμένη γιατρός αφιερώθηκε  ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία των μικρών ασθενών της από το μακρινό 1975. Εξάλλου, υπήρξε από τα πρώτα, ιδρυτικά, στελέχη της Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής Ιωαννίνων την οποία και διευθύνει σήμερα, ξεκινώντας τη θητεία της σ’ αυτή το 1980 ως λέκτορας. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα αγωνίζεται για την ίδρυση και Τμήματος Παιδοχειρουργικής στα Γιάννενα.
Τιμητική βράβευση
Για την συνολική αυτή προσφορά και αφοσίωσή της στο άρρωστο παιδί η Αντιγόνη Σιαμοπούλου τιμήθηκε πριν λίγες ημέρες από την Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία στο πλαίσιο του 53ου Πανελληνίου
συνεδρίου της στη Θεσσαλονίκη, με την απονομή ειδικής πλακέτας.  

Ομιλία - αναδρομή
Στην εισήγησή της με θέμα «1975 – 2015, 40 χρόνια δίπλα στο άρρωστο παιδί. Μια αξέχαστη εμπειρία», η ίδια αναφέρθηκε τόσο στις καλές όσο και στις αρνητικές στιγμές της υπερδεκαετούς αυτής πορείας. Μίλησε για τις δυσκολίες των πρώτων χρόνων που το προσωπικό της Παιδιατρικής Κλινικής Ιωαννίνων και τα μέλη ΔΕΠ ήταν ελάχιστα, όμως τους έδιναν… φτερά, όπως είπε, η καθημερινή επαφή με τους μικρούς ασθενείς, η αμοιβαία εμπιστοσύνη και η ειλικρινής ευγνωμοσύνη των γονέων τους.
Δεν παρέλειψε μάλιστα να αναφερθεί στη «ζωντανή» συμμετοχή παιδιάτρων, νοσηλευτών, φοιτητών, παιδιών και γονέων και στην παρουσία της Κλινικής όσον αφορά την προώθηση της προληπτικής Ιατρικής. Αναφέρθηκε όμως και στην άλλη πλευρά, την αρνητική, τονίζοντας πως ενώ τα χρόνια περνούσαν, δημιουργήθηκαν νέες συνθήκες και δεδομένα, προέκυψαν δεοντολογικά και ηθικά ζητήματα, υπήρξαν προσφυγές κατά γιατρών, με αποτέλεσμα να «δοκιμαστεί» η σχέση τους με τους ασθενείς!
Καταλήγοντας στην  ομιλία της, επισήμανε την ανάγκη να επανέλθει η ανθρωπιστική προσέγγιση στην ιατρική πράξη, με τους γιατρούς να αφουγκράζονται τον μικρό ασθενή τους κοιτάζοντάς τον κατευθείαν στα μάτια!
ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΗΣ