• «Δραπέτευσε» από την Αφρική τον Νοέμβριο του 2011, βρέθηκε και παρέμεινε επί τρία χρόνια στο Κέντρο Προστασίας Ανηλίκων Προσφύγων της Κόνιτσας, έμαθε άπταιστα ελληνικά, διάβασε εντατικά και χθες πέρασε πρώτος στο ΤΕΙ Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Πειραιά, συγκεντρώνοντας 18.500 μόρια!
O λόγος για τον 20χρονο Ζυλιέν, η περίπτωση του οποίου στέλνει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα σε όλους μας για το πόσα πράγματα μπορούν να καταφέρουν μετανάστες στη χώρα μας οι οποίοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας.

«Ευχαριστώ την Ελλάδα…»
«Ευχαριστώ την Ελλάδα που με στήριξε. Ευχαριστώ όλους εδώ στην Κόνιτσα, που με βοήθησαν να σταθώ στη ζωή και να προχωρήσω», δηλώνει ο Ζυλιέν  στο ΑΠΕ-ΜΠΕ όπου μιλάει για τον δικό του προσωπικό αγώνα στη νέα πατρίδα του, όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί την Ελλάδα.
Η ανακοίνωση της επιτυχίας του τον βρήκε στο Κέντρο Προστασίας Ανηλίκων Προσφύγων της Κόνιτσας, όπου διαμένει τα τελευταία τρία χρόνια. Η χαρά του ξεχειλίζει. «Θέλω να αφιερώσω αυτή την επιτυχία στους γονείς και τα αδέλφια μου, που δεν υπάρχουν πια στη ζωή», λέει και προσπαθεί να κρύψει τα δάκρυα που κυλούν από τα μάτια του. Όταν έφτασε στην Ελλάδα ήταν 16 χρόνων. Τον πρώτο καιρό αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες. Ως «παράνομος μετανάστης», έμεινε για τρεις μήνες στα κρατητήρια του Έβρου και στη συνέχεια περιπλανήθηκε στο κέντρο της Αθήνας, ώσπου τον Οκτώβριο του 2012, με εισαγγελική παραγγελία, μεταφέρθηκε στην Κόνιτσα.

Στο Κέντρο Κόνιτσας
Οι υπάλληλοι του Κέντρου θυμούνται πως τότε ο Ζυλιέν δεν μίλαγε ελληνικά, ήταν πάντα θλιμμένος, σκεπτικός και το μοναδικό αίτημά του ήταν να πάει σε σχολείο. Οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να εγγράψουν τον νεαρό πρόσφυγα από την Αφρική, στο ΕΠΑΛ της Κόνιτσας.
«Οι γονείς μου, πάντα μού έλεγαν ότι το πιο σημαντικό στη ζωή είναι η παιδεία. Εγώ αυτό το κράτησα», εξηγεί ο Ζυλιέν, αναφερόμενος στη θέλησή του να συνεχίσει στο σχολείο, που απρόσμενα είχε διακόψει στην πατρίδα του, αλλά και στη δύσκολη ελληνική γλώσσα, την οποία με επίπονες και επίμονες προσπάθειες κατάφερε να μάθει. Όπως αναφέρει, το Κέντρο της Κόνιτσας τον βοήθησε από την πρώτη στιγμή, καθώς η καθηγήτρια φιλόλογος Γιάννα Νίκου του παρέδιδε μάθημα Ελληνικών τα απογεύματα.

Στη Μονή Στομίου…
Στις περισσότερες κουβέντες του, ο Ζυλιέν επικαλείται τον Θεό, στον οποίο όπως αποκαλύπτει, προσεύχεται καθημερινά. Πάνω στο γραφείο του, υπάρχει η Καινή Διαθήκη, «φυλαχτό» από τη μητέρα του, πριν την αποχωριστεί για πάντα, βίαια.
Οι άνθρωποι της Κόνιτσας λένε πως πολλές φορές είδαν τον Ζυλιέν να ανηφορίζει με τα πόδια το βουνό και να πηγαίνει στην Μονή Στομίου, το ησυχαστήριο του Αγίου Παϊσιου!

Πρώτος στο σχολείο
Το ΕΠΑΛ της Κόνιτσας ήταν για τον νεαρό μία οικογένεια, γιατί, όπως περιγράφει, οι συμμαθητές και οι καθηγητές του τον αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Ήταν ο πρώτος μαθητής στην τάξη, κάθε χρόνο, και το απολυτήριό του γράφει 19,8.
Τον περασμένο Αύγουστο, ο Ζυλιέν έκανε αίτηση για χορήγηση προσφυγικού ασύλου. «Θέλω να νιώθω ασφαλής και να έχω διεθνή προστασία, σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης. Θέλω να προχωρήσω για να γίνω χρήσιμος και σημαντικός άνθρωπος για την κοινωνία. Να προσφέρω, όσο μπορέσω, στην Ελλάδα που με βοήθησε», είναι η απάντησή του στο ερώτημα για το πώς βλέπει τώρα το μέλλον του.