• Με κεντρικό ομιλητή τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασσίου κ. Ιερόθεο, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για τον Μακαριστό Μητροπολίτη Σεβαστιανό,  από το Σύνδεσμο Επιστημόνων Πειραιώς.   
Ο κ. Ιερόθεος, στην ομιλία του, τόνισε ότι ο Σεβαστιανός ήταν ο πνευματικός του πατέρας,  στα παιδικά, νεανικά και φοιτητικά του χρόνια,  τον οποίο είχε  πρότυπο στη ζωή του και τον θαύμαζε για την γλυκύτητά του, την σοβαρότητά του, την ιεροπρέπειά του και τα πολλά χαρίσματά του με τα οποία τον προίκισε ο Θεός, προσθέτοντας πως «ήταν το πρότυπο του καλού Κληρικού και Ποιμένος στην ζωή μου».
Αναφερόμενος στο γεγονός της Επισκοπικής του εκλογής είπε: «Έμαθα ότι, ενώ ήταν στα Ιωάννινα, αφιερωμένος στο ποιμαντικό του έργο, πληροφορήθηκε για την εκλογή του σε Μητροπολίτη, χωρίς να το αναμένει και αισθάνθηκε βαθύτατη θλίψη, ήταν δε αποφασισμένος να μη δεχθεί την εκλογή του. Παρακαλούσε για πολλή ώρα τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο με δάκρυα στα μάτια, γονατισμένος στα πόδια του να ανακληθεί αυτή η απόφαση, εξεδήλωσε την επιθυμία του να μην αποδεχθεί την εκλογή του. Επειδή ο Αρχιεπίσκοπος δεν δέχθηκε την παράκλησή του, έγινε η χειροτονία του σε Επίσκοπο μέσα σε βαθύτατη θλίψη του και ο χειροτονητήριος λόγος του ήταν λιτός, σύντομος, δωρικός και κατ’ εξοχήν πατερικός».    
Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασσίου κ. Ιερόθεος χαρακτήρισε τον Μακαριστό Μητροπολίτη Σεβαστιανό έντονα πατριώτη και αληθινό Χριστιανό. «Άκουγε για το δράμα των Ορθοδόξων Χριστιανών Ελλήνων που βρίσκονταν στην Βόρειο Ήπειρο και πληγωνόταν η καρδιά του», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Δεν μπορούσε να αντέξει αυτό το μαρτύριο που περνούσαν ‘‘οι αδελφοί μας’’, όπως έλεγε. Έχυσε αίμα για την υπόθεση αυτή. Περιόδευε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο για να μιλήσει για τον σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα των αδελφών μας Βορειοηπειρωτών, για το άνοιγμα των Εκκλησιών και την άσκηση με ελευθερία των θρησκευτικών τους καθηκόντων».
«Ο Μητροπολίτης Σεβαστιανός -κατέληξε ο κ. Ιερόθεος- ήταν ένας μεγάλος εκκλησιαστικός και εθνικός ηγέτης, με όλη την σημασία της λέξεως, αλλά και με έντονο πνευματικό βάθος, ήταν ένας επίγειος άγγελος, ένα πνευματικό αστέρι, ένας Κληρικός που αγαπούσε την Εκκλησία, την Ορθοδοξία, και την Πατρίδα του, αλλά συγχρόνως ήταν ουρανοπολίτης και νοσταλγούσε την ουράνια πατρίδα».