• Μια μέρα σημαντική για την Βόρειο Ήπειρο και τους Βορειοηπειρώτες ήταν το περασμένο Σάββατο. Πριν 25 χρόνια στις 12 Δεκεμβρίου, μια άλλη εικόνα μπήκε στην ζωή των Βορειοηπειρωτών.
Μια εικόνα φρίκης, βίας και τρομοκρατίας. Μια εικόνα που συνδέεται με τα γεγονότα του 1990, όταν το κομμουνιστικό αλβανικό καθεστώς, καθώς ξεψυχούσε, δολοφόνησε εν ψυχρώ τον Αηδόνη Ράφτη, τον Ευθύμιο Μάσσιο, τον Θανάση Κώτση  και τον Ευάγγελο Μήτρο από το Αλύκο και τη Γέρμα της Βορείου Ηπείρου.  Καθώς προσπαθούσαν να περάσουν στον κόσμο της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Στον κόσμο των οραμάτων και των θαυμάτων. Στην Ελλάδα. Για την οποία ονειροπολούσαν δεκαετίες ολόκληρες. Για την οποία φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν, δολοφονήθηκαν και εξοντώθηκαν χωρίς σημάδι και χωρίς τάφο δεκάδες και εκατοντάδες. Είναι η μέρα  που φούντωσε το μίσος και η οργή κατά των τυράννων και μετατράπηκε σε Σύμβολο της αντίστασης κατά του κομμουνισμού. Να γιατί κάθε 12η Δεκεμβρίου δεκάδες Βορειοηπειρώτες συγκεντρώνονται στην πλατεία «Κύπρος», του Αλύκου, εκεί που  υψώνεται το δικό τους μνημείο, και  καταθέτουν λουλούδια και στέφανα.

Επίσημες εκδηλώσεις
Κι εφέτος, μετά τη θεία λειτουργία, όπου χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Ιεράς Μητρόπολης Αργυροκάστρου Σεβασμιότατος Δημήτριος, και το μνημόσυνο στους τάφους τους, κατατέθηκαν στεφάνια από το Γ. Πρόξενο της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο Βασίλειο Τόλιο, τον δήμαρχο Φοινίκης Λεωνίδα Χρήστο, τον Γ. Πρόεδρο της Ομόνοιας Λεωνίδα Παπά, τον πρόεδρο του ΜΕΓΑ Χριστάκη Κίτσιο, το βουλευτή Βορειοηπειρώτη Ανδρέα Μάρτο, τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων Γιάννη Καραγιάννη, το βουλευτή της ΝΔ Θεσπρωτίας, Βασίλειο Γιόγιακα, το δήμαρχο Ηγουμενίτσας Ιωάννη Λιώλο, τον αντιδήμαρχο Φιλιατών Σπύρο Παπά, τον δήμαρχο Δρόπολης Αχιλλέα Ντέτσικα, την πρόεδρο Νεολαίας Βορείου Ηπείρου Ελένη Δήμου και άλλους τοπικούς φορείς.

21 χρόνια χωρίς τον Σεβαστιανό
Το 1994, η 12η Δεκεμβρίου έχει και μια άλλη διάσταση.  Αυτή την ημέρα έπαψε να πάλλει μια μεγάλη καρδιά. Η καρδιά του Πνευματικού Ηγέτη των Βορειοηπειρωτών, του αείμνηστου Γέροντα της Κόνιτσας, μακαριστού Σεβαστιανού. Έπαψε ν’ ακούγεται εκείνη η μπάσα, βροντερή και κραυγαλέα φωνή του. Η φωνή που άρχιζε με το «Αδέλφια Βορειοηπειρώτες!» και που τελείωνε με την ευχή: «Χριστός Ανέστη και η Βόρειος Ήπειρος ανέστη!». Η φωνή που διαπέρασε τα σύνορα της Ελλάδος, αναγκάζοντας πρέσβεις και πρόεδρους, πρωθυπουργούς και καγκελάριους ν’ ακούσουν τη φωνή εκείνη. Να σεβαστούν τη φωνή εκείνη.
Εκείνη την 12η Δεκεμβρίου η Βόρεια Ήπειρος έμεινε πιο φτωχή. Πιο αδύναμη. Πιο απροστάτευτη. Γιατί ήταν ο Γέροντας εκείνος που ταρακουνούσε τα λιμνάζουσα νερά. Εκείνος που ανάγκαζε Οργανισμούς και Φορείς να παρακολουθούν τα κατεστημένα και στην Αλβανία  και οι Βορειοηπειρώτες να νιώθουν πιο ασφαλείς. Πιο προστατευμένοι. Γι’ αυτό τον αγάπησαν τόσο πολύ. Γι’ αυτό πόνεσαν σαν άκουσαν την θλιβερή εκείνη είδηση του αποχωρισμού του.  
* * *
• Πέρασαν 25 χρόνια από την δολοφονία των τεσσάρων «Μαρ­τύρων της Δημοκρατίας», όπως τους απονεμήθηκε ο τίτλος. Οι Βορειοηπειρώτες σκεπάζουν τους τάφους και το μνημείο τους με λούλουδα.
• Πέρασαν και 21 χρόνια που απουσιάζει ο Εμπνευστής και Ήρωάς μας, ο Πνευματικός μας Ηγέτης. Ο άνθρωπος που έκλεισε τα μάτια του με τον πόνο μας. Ο Σεβαστιανός.
Οι Βορειοηπειρώτες θα τον έχουν πάντα μέσα στις καρδιές τους.