• Πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) επιβεβαιώνει αυτό που λίγο- ως πολύ διαπιστώνουν όσοι έχουν άμεση αντίληψη της κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι κάτοικοι της επαρχίας (και σε ό,τι μας αφορά της Ηπείρου) σε σχέση με τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων:
Συγκεκριμένα η έρευνα δείχνει ότι, έξι χρόνια μετά την έναρξη της βαθιάς οικονομικής ύφεσης, η αστική φτώχεια «διευρύνεται και βαθαίνει» σε αντίθεση με την επαρχία, όπου εκεί οι κάτοικοι δείχνουν ότι μπορούν σε κάποιο βαθμό να αντεπεξέλθουν καλύτερα χάρη στους «άτυπους κοινωνικούς θεσμούς».

Αυξάνονται οι φτωχοί
To 2014, σημειώνεται στην έρευνα, περί το 1,2 εκατ. άτομα που κατοικούσαν σε αστικά και ημιαστικά κέντρα χαρακτηρίζονταν φτωχά, ενώ στο σύνολο των αγροτικών περιοχών τα φτωχά άτομα υπολογίζονταν σε 1,1 εκατομμύριο. Κάνοντας σύγκριση με τα αντίστοιχα στοιχεία από το 2008 και μετά, είναι σαφές ότι η πρώτη κατηγορία διευρύνεται, ενώ η άλλη βαίνει μειούμενη. Ειδικά για τις αστικές περιοχές, το 2008, οι χαρακτηρισθέντες «φτωχοί» ήταν κατά τι περισσότεροι από 600.000, το 2012 ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο, για να «περιορισθούν» το 2014 σε περίπου 800.000 άτομα.

Ο ρόλος της οικογένειας
Οι παράγοντες στους οποίους η επαρχία αντιστέκεται, κρίνοντας πάντα από την κατάσταση στην Ήπειρο, έχουν να κάνουν τόσο με τους ισχυρούς ακόμη δεσμούς που διακρίνει τις οικογένειες, όσο και με τη διέξοδο που έχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός κατοίκων να καλύπτει τις ανάγκες του σε μεγάλο βαθμό, είτε παράγοντας ο ίδιος ορισμένα είδη διατροφής, είτε ακόμη και βρίσκοντας εύκολα και με χαμηλό κόστος ορισμένες πρώτες ύλες για διάφορες υποχρεώσεις και ανάγκες του.

Τουρισμός και αγροτικός τομέας
Παράλληλα στην επαρχία και ειδικότερα στην Ήπειρο, η βιομηχανία είχε αναπτυχθεί σε περιορισμένο βαθμό, με αποτέλεσμα όσες κλείνουν, να προκαλούν μεν προβλήματα σε εργαζόμενους, όχι όμως στο βαθμό που συμβαίνει στις μεγάλες πόλεις που στήριζαν πολύ μεγαλύτερο τμήμα της οικονομίας τους στην μεταποίηση. Αντίθετα ο τουρισμός και ο αγροτοδιατροφικός κλάδος, κλάδοι που θεωρούνται  στηρίγματα της  Ηπείρου, έχουν πληγεί αναλογικά λιγότερο από τις άλλες βιομηχανίες.

Η επίδραση των μεταναστών
Ένας άλλος παράγοντας που επιδρά θετικά ακόμη στην  επαρχία, είναι το γεγονός ότι δεν έχει επηρεαστεί από την εγκατάσταση οικογενειών μεταναστών, καθώς το μεταναστευτικό όπως  είπε ο Διευθυντής Ερευνών του ΕΚΚΕ Διονύσης Μπαλούρδος, μιλώντας στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» επηρεάζει την οικονομία της χώρας, όσο και διεθνώς.
«Η αστική φτώχεια επηρεάζει τους ανθρώπους σε τοπικό επίπεδο, ενώ επηρεάζεται δυναμικά από μεγαλύτερα κοινωνικά φαινόμενα, όπως είναι η εγκατάσταση μεταναστών σε γειτονιές αστικών κέντρων, οι οποίες έχουν εγκαταλειφθεί από τον ημεδαπό πληθυσμό»,  υποστήριξε στη δήλωσή του ο κ. Διονύσης Μπαλούρδος.
«Διαρθρωτικές οικονομικές μετατοπίσεις μείωσαν την ανταγωνιστική θέση των κεντρικών πόλεων στους βιομηχανικούς τομείς που απασχολούσαν ιστορικά, ως εργαζομένους, φτωχούς και μετανάστες. Έτσι, η ζήτηση για την εργασία τους έχει μειωθεί κατά περίπτωση καταστροφικά. Σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι αγορές εργασίας επικεντρώνονται γύρω από «υπέροχες δουλειές ή απαίσιες δουλειές», εξηγεί ο ίδιος. Το πιο χαρακτηριστικό; Tο ποσοστό των εργασιών στο «μεσαίο» πεδίο μειώθηκε, ενώ η «υψηλή και η χαμηλή απασχόληση αυξήθηκαν», πρόσθεσε ο ίδιος για να συμπληρώσει:
«Η κρίση ίσως να μην προκάλεσε, αλλά κυρίως επέτεινε και επιτάχυνε μια διαδικασία φτωχοποίησης που βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη. Όμως η μη ανταγωνιστικότητα του ανθρώπινου δυναμικού οδηγεί μεγάλες ομάδες στο εργασιακό περιθώριο».

Απαιτούνται δράσεις
Σύμφωνα με στοιχεία, ο «κίνδυνος φτώχειας» στις αγροτικές περιοχές, παρά τα προαναφερθέντα, παραμένει στα «ιστορικά» επίπεδα του 27%, όμως σε ημιαστικές και αστικές ανέβηκε από 14% το 2008 σε 19% το 2014.
Το αρνητικό πρωτείο σε αυτόν τον δείκτη περιλαμβάνει κυρίως νησιά του Αιγαίου, τη Βόρεια και την Κεντρική Ελλάδα. Ωστόσο τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να προκαλούν αισιοδοξία, ούτε πολύ περισσότερο να προσφέρονται για «πανηγυρισμούς». Αντίθετα θέτει επιτακτικά την ανάγκη να υπάρξουν παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες για περαιτέρω ανάπτυξη τομέων που μπορεί να στηρίξουν την ανάπτυξη της Ηπείρου, γιατί οι αντοχές και οι δυνατότητες των Ηπειρωτών εξαντλούνται.