• Το «όνειρο» της Μεγάλης Αλβανίας, επιχειρούν να ξαναζωντανέψουν σε διεθνές επίπεδο οι «Τσάμηδες», οργανώσεις των οποίων φέρεται να κατέθεσαν φάκελο διεκδικήσεων στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και μάλιστα να έγινε δεκτός από τον Εισαγγελέα!
Οι «Τσάμηδες» που έχουν αποθρασυνθεί, μετά την πτώση του καθεστώτος Χότζα- Αλία,  επιχειρούν με κάθε τρόπο να ανοίξουν το ζήτημα που για την Ελλάδα, είχε κλείσει πριν εβδομήντα χρόνια, εκμεταλλευόμενοι τόσο τη στήριξη- για ευνόητους λόγους που τους προσφέρουν οι Αλβανικές Κυβερνήσεις- όσο και την χαλαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει διαχρονικά τις διεκδικήσεις τους η Ελλάδα.
Όπως έγραψε η ιστοσελίδα epiruspost.gr, οι «Τσάμηδες» απαιτούν αποζημιώσεις πολλών δισεκατομμυρίων, αλλά και εδάφη της Ηγουμενίτσας, της Πάργας και άλλων περιοχών της Ηπείρου.  Η παράδοση του φακέλου στον Εισαγγελέα του Διεθνούς Δικαστηρίου- που σημειωτέον δικάζει υποθέσεις που αφορούν εγκλήματα πολέμου- έγινε με την παρουσία εκπροσώπων εθνικιστικών συλλόγων από την Αλβανία και από περιοχές στις οποίες ζουν  αλβανόφωνοι πληθυσμοί.

Έχουν και συμμάχους;
Σύμφωνα μάλιστα με ισχυρισμούς τους οι «Τσάμηδες» στις διεκδικήσεις τους έχουν τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης!!! Ακόμη βέβαια και αν αυτές οι στηρίξεις εκφράζουν «ευσεβείς πόθους» των Τσάμηδων, εκείνο που δεν αμφισβητείται είναι η στήριξη που έχουν (και) από τη σημερινή Σοσιαλιστική Κυβέρνηση του Έντι Ράμα, ο οποίος πριν ένα χρόνο συνεργάζεται επίσημα με το κόμμα των Τσάμηδων στην Αλβανική Βουλή.
Η προετοιμασία των Αλβανοτσάμηδων, έχει ξεκινήσει προ αρκετών μηνών και είχε γνωστή στις αρχές Φθινοπώρου, μέσω συνεδρίων και άλλων εκδηλώσεων που είχαν οργανώσει σύλλογοί τους, ιδρύοντας για το σκοπό αυτό και «Εθνικό Συμβούλιο για την Τσαμουριά». Επιδίωξή τους, είναι να αναγνωριστεί «γενοκτονία» του τσάμικου λαού από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις από το 1913 μέχρι και το 1945 να γίνει επαναπατρισμός όσων έχουν εκτοπιστεί δια της βίας και παράλληλα απόδοση των περιουσιών τους.

Ιστορικά στοιχεία
Οι «Τσάμηδες» θέτουν ως αφετηρία των διεκδικήσεων τους το 1913, γιατί κατά τη διάρκεια του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, και δη κατά την πολιορκία των Ιωαννίνων, ήσαν ενταγμένοι στον τουρκικό στρατό, σύμφωνα με ενδεικτικά κρυπτογραφήματα των ελληνικών υπηρεσιών.  Το 1922 όμως εξαιρέθηκαν από την Ελλάδα στη διαδικασία ανταλλαγής των πληθυσμών.  Στην διάρκεια του Μεσοπολέμου, αν και είχαν τα πλήρη δικαιώματά τους και την θρησκευτική τους ελευθερία, υπήρξαν εντάσεις με το ελληνικό κράτος, χάρη και στις ενέργειες των Αλβανών.

Oργίασαν το 1940
Το αποκορύφωμα της ανθελληνικής δράσης τους ήταν η συνεργασία τους με τον Άξονα κατά τον πόλεμο του 1940. Ένοπλοι Τσάμηδες συνόδευαν τον ιταλικό στρατό κατά την εισβολή του στην Ελλάδα, ενώ ο τοπικός τσάμικος πληθυσμός τούς υποδεχόταν πανηγυρικά. Τον Ιούλιο του 1942, οι Τσάμηδες ιδρύουν την K.S.I.L.I.A. («Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοικήσεως») με 14 τάγματα και το 1943 οργανώνεται ένα ειδικό στρατιωτικό τμήμα των Τσάμηδων με γερμανικές στολές. Στόχος τους, πέρα από το πλιάτσικο, ήταν η αλλοίωση της εθνολογικής σύστασης της Θεσπρωτίας δια της εξοντώσεως του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή.

Σφαγές και λεηλασίες
Πρωταγωνίστησαν στη μαζική εκτέλεση 49 επιφανών κατοίκων της Παραμυθιάς, τον Σεπτέμβριο του 1943, στη λεηλασία του Καρτερίου, στην πυρπόληση της Ανθούσας ανήμερα Μεγάλης Παρασκευής του 1943, στην καταστροφή που σκόρπισαν στους πρόσφυγες του Φαναριού Τσάμηδες και Γερμανικά αποσπάσματα, σκοτώνοντας όποιον Έλληνα συναντούσαν στον δρόμο τους.
Ο τραγικός απολογισμός των κοινών ενεργειών Τσάμηδων και Ναζί ήταν 632 δολοφονημένοι, 428 εξαφανισθέντες, 53 κατεστραμμένα χωριά. Επίσης 25.000 πυρπολημένα σπίτια και 100.000 πρόσφυγες, σύμφωνα με αλβανικές πηγές (εφημερίδα «Bashkimi I Kombit» των Τιράνων, στις 14/03/1944).
Με την απελευθέρωση της Παραμυθιάς τον Σεπτέμβριο του ’44 από τον ΕΔΕΣ και τον Ν. Ζέρβα, οι Τσάμηδες οδηγήθηκαν σε μαζική έξοδο  στην Αλβανία (περί τα 18.000 άτομα), κάτω από την γενική κατακραυγή. Αργότερα, το Ειδικό Δικαστήριο Δωσίλογων τους καταδίκασε για συνεργασία με τις κατοχικές δυνάμεις, απαλλοτριώθηκαν οι περιουσίες τους, ενώ τους αφαιρέθηκε και η ιθαγένεια. Παρόμοιες διαδικασίες έγιναν σε όλη την μεταπολεμική Ευρώπη με τους δωσίλογους, όπως με τους Γερμανούς-Σουδήτες της Τσεχοσλοβακίας, τους Κοζάκους του Δον στην ΕΣΣΔ και σε πολλά άλλα μέρη.