- Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΟΜΠΟΤΗ

• Το Σάββατο (20/2) με μια σεμνή και συγκινητική εκδήλωση – επιμνημόσυνη δέηση στο λόφο της Δουρούτης στη θέση «παλικάρια» στον τάφο των οστών έξι παλικαριών, τιμήθηκε η θυσία των τελευταίων ίσως αγωνιστών που έδωσαν τη ζωή τους για την απελευθέρωση της πόλης μας στις 20 Φεβρουαρίου 1913, λίγες ώρες πριν ανατείλει ο ήλιος της λευτεριάς.
Οι ψυχές τους σήμερα με αγαλλίαση αγναντεύουν από κει ψηλά τα ελεύθερα Γιάννινα ευχαριστημένες κι αναπαυμένες βλέποντας ότι η θυσία τους καρποφόρησε  και  οι  υπόλοιποι συμπολεμιστές τους κατέβασαν την ημισέληνο και ύψωσαν στο Κάστρο μας την γαλανόλευκη ελληνική σημαία, έπειτα από 483 χρόνια βαριάς σκλαβιάς.
Πέρασαν από τότε 103 χρόνια. Στη μνήμη μας όμως είναι βαθιά χαραγμένη τα ονόματα των εξι παλικαιριών που εθελοντικά πολέμησαν στο δυσχείμερο Ηπειρωτικό μέτωπο για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, χωρίς να λογαριάζουν το κρύο, τα χιόνια και την παγωνιά. Οι ταλαιπωρημένες ψυχές τους ζεσταίνονταν από τη φλόγα της Λευτεριάς. Τα Γιάννινα όμως θυμούνται και τιμούν τα έξι παλικάρια: 1) τον Αθανασόπουλο Ιωάννη από το Λειτούργι Μεσσηνίας 2) τον Κεφάλα Αντώνιο από τη Μεγαλόπολη Αρκαδίας 3) τον Κρατημένο Ρήγα από τα Λαγκάδια Αρκαδίας 4) το Σχίζα Μιχαήλ από Σέρβου Αρκαδίας 5) τον Πασσιαδάκη Γεώργιο από την Κρήτη και 6) τον Τσικαλουδάκη Εμμανουήλ από Κρήτη.
Μετά την επιμνημόσυνη δέηση ακολούθησαν καταθέσεις στεφάνων από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου μας κ. Γ. Καψάλη, εκπροσώπους των πολιτικών, στρατιωτικών αρχών και των σωμάτων ασφαλείας, της μαθητιώσης νεολαίας (Πεδινής και Ασβεστοχωρίου), εκπροσώπου των Αρκάδων, των Κρητών, εκπροσώπους τοπικών διαμερισμάτων και φορείς πολιτιστικών, μορφωτικών κι εξωραϊστικών συλλόγων της περιοχής.
Συγκινητική η κατάθεση στεφάνου (εκτός πρωτοκόλλου) από μια συν/χο εκπαιδευτικό ενθυμούμενη το δάσκαλό της (πριν από αρκετά χρόνια) από το Δημ. Σχολείο Πεδινής που τέτοια μέρα έφερνε τους μαθητές του να καταθέσουν στεφάνι στη μνήμη αυτών των ηρώων. Συγκινημένη κατέθεσε το στεφάνι της κι ένα ματσάκι μανουσάκια, απαγγέλοντας κι ένα αυτοσχέδιο ποίημά της γι’ αυτά τα έξι παιδιά που έπεσαν ηρωικά σ’ αυτό το χώρο.
Κεντρικός ομιλητής ο δάσκαλος Πεδινής κ. Κων. Σίντος, ο οποίος με συντομία αναφέρθηκε στην Ηπειρωτική Εποποιΐα 1912-13 και το θαυμασμό που προκάλεσαν οι ηρωικοί μαχητές μας τόσο στον ελληνικό Τύπο, όσο και στον Ευρωπαϊκό Τύπο αναφέροντας τα επαινετικά σχόλια εφημερίδων της εποχής, όπως του Αγγλικού Τύπου, του Αυστριακού, της Ιταλικής «Τριμπούνα», του Παρισινού «Χρόνου», του Γερμανικού τύπου του Ρωσικού κ.ά., καθώς και τις πανηγυρικές εκδηλώσεις, τους σημαιοστολισμούς και δοξολογίες στις ελληνικές παροικίες των ΗΠΑ, Τεργέστης κ.ά.
Μαθητές του δημοτικού, γυμνασίου και Λυκείου απήγγειλαν σχετικά ποιήματα. Συντονιστής αυτής της εκδήλωσης όπως πάντα ο αεικίνητος Χρήστος Στόγιας. Στο προσκλητήριο νεκρών όλοι αναφωνούσαν «αθάνατος». Ο Εθνικός μας Ύμνος εψάλη από όλους τους παρευρισκόμενους με πολλή συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια. Η σεμνή αυτή τελετή έκλεισε με μία μικρή δεξίωση στο Πνευματικό Κέντρο της μονής Δουρούτης εκ μέρους του Πανεπιστημίου.