• Νέα ανατριχιαστικά ευρήματα εντοπίστηκαν στο Δεμάτι Ανατολικού Ζαγορίου από τη ρίψη δηλητηριασμένων δολωμάτων.
Δύο νεκρά σκυλιά και μια αλεπού προστέθηκαν στα πρώτα δύο σκυλιά, ενώ βρέθηκαν και 5 ακόμη δολώματα, ένα άθικτο και υπολείμματα από τα υπόλοιπα!
Η έρευνα έγινε με τη συνεργασία του Φορέα Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου Αώου και Πίνδου και της Ειδικής Ομάδας Ανίχνευσης δηλητηριασμένων δολωμάτων της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και στην οποία μετείχε ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Δεματίου.  
Τα δολώματα που έφερναν επικάλυψη παραφίνης, ήταν τοποθετημένα κατά μήκος του δρόμου, πάνω σε πέτρες στις οποίες είχε προστεθεί μίγμα φαγητού για προσέλκυση των ζώων, γεγονός που επιβεβαιώνει την αρχική εκτίμηση για εγκληματική πράξη με πρόθεση. Τα ζώα ανέλαβε να θάψει ο Δήμος Ζαγορίου, ενώ τα δολώματα που συνέλεξε ο ειδικός βιολόγος κ. Βαβύλης με τη συνεργασία του προσωπικού του Φορέα παραδόθηκαν στο Δασαρχείο Ιωαννίνων, προκειμένου να προχωρήσει σε περαιτέρω ενέργειες εντοπισμού του δράστη/ή και των δραστών.

Γενικότερος κίνδυνος
Το γεγονός αυτό προβληματίζει έντονα τόσο τον Φορέα, όσο και την Ορνιθολογική Εταιρεία, καθώς η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων, αποτελεί μια από τις κυριότερες απειλές για την επιβίωση των αρπακτικών πουλιών, των οποίων ήδη ο πληθυσμός τους στην Ήπειρο έχει μειωθεί δραστικά και φυσικά κανένας δεν θα ήθελε να εξαφανιστούν και τα υπόλοιπα από απερίσκεπτες και πολύ περισσότερο, από ενσυνείδητες εγκληματικές πράξεις. Σημειωτέον ότι η Ειδική Ομάδα Ανίχνευσης δηλητηριασμένων δολωμάτων της Ορνιθολογικής Εταιρείας, έχει συσταθεί και λειτουργεί για την προστασία του ασπροπάρη (του πιο γνωστού ως κουκάλογο), που επίσης κινδυνεύει με αφανισμό στην Ήπειρο.

Βαριές ποινές…
Για άλλη μια φορά ο Φορέας Διαχείρισης καταδικάζει την αποτρόπαια πράξη και κάνει γνωστό προς κάθε επίδοξο «μιμητή» ότι η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων αποτελεί αδίκημα που επισύρει πολύμηνη ποινή φυλάκισης και βαρύ χρηματικό πρόστιμο. Επισημαίνει επίσης ότι είναι μια εξαιρετικά επιβλαβής πρακτική για το περιβάλλον και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, αλλά συνιστά και απειλή για τη δημόσια υγεία, καθώς μπορεί να θέσει σε κίνδυνο κατοίκων και επισκεπτών.