• Με αφορμή την διεξαγωγή του 3ου ΝΒΑ Basketball Camp των Ακαδημιών Ντούγια, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον επίτιμο καλεσμένο του Camp έμπειρο προπονητή Jonathan Reed, που επί τριημέρου προπόνησε νεαρούς παίκτες της πόλης μας.

Μας μίλησε για την αδερφική σχέση που έχει με το Νίκο Ντούγια, τις δικές του Ακαδημίες στην Οκλαχόμα των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και για τις διαφορές που βλέπει μεταξύ ευρωπαϊκού και αμερικάνικου μπάσκετ. Ιδιαίτερη εντύπωση του έκαναν οι ανύπαρκτες αθλητικές υποδομές της πόλης και αναρωτήθηκε πώς περιμένουμε να προσελκύσουμε νέα παιδιά στον αθλητισμό χωρίς να υπάρχουν χώροι προπόνησης…

Η συνέντευξη
• Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου από την πόλη μας;
- Λατρεύω την πόλη σας! Είναι πανέμορφη και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η αρχιτεκτονική και η φύση, αλλά και πόσο μοντέρνα πόλη είναι. Όσον αφορά το ταλέντο των παικτών που προπόνησα αυτές τις μέρες δεν σου κρύβω ότι είναι λίγο χαμηλότερο από αυτό που περίμενα να δω. Οι δεξιότητες των παικτών υστερούν στα βασικά του αθλήματος.

• Ποιες είναι οι βασικές διαφορές μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών έφηβων  παικτών;
- Η μεγαλύτερη διαφορά που βλέπω στις νεαρές ηλικίες είναι το πόσο αθλητικοί είναι οι Αμερικανοί έφηβοι σε σχέση με τους Ευρωπαίους. Για παράδειγμα, στη δική μου ακαδημία, υπάρχουν δωδεκάχρονα, δεκατριάχρονα παιδιά που φτάνουν ήδη το στεφάνι και μάλιστα ένας μπορεί και καρφώνει! Πάντως γενικότερα οι διαφορές μεταξύ ευρωπαϊκού και αμερικανικού μπάσκετ είναι μεγάλες. Θα έλεγα ότι μόνο στην Ελβετία που έπαιξα, το μπάσκετ προσεγγίζει το αμερικάνικο. Προς Θεού όχι σε ταλέντο και ποιότητα βέβαια! Έχω παίξει εννιά χρόνια σε Εσθονία, Ιρλανδία, Κίνα, Τουρκία όπου το μπάσκετ είναι πιο πολύ εγκεφαλικό και λιγότερο αθλητικό. Ειδικά στην Τουρκία μου έκαναν εντύπωση οι εγκαταστάσεις και η οργάνωση. Ρίχνουν πολλά λεφτά στο μπάσκετ οι Τούρκοι!

• Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη εντύπωση που σου άφησαν τα Ιωάννινα;
- Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, όπως προείπα, είναι η φύση και το πόσο ωραία δένει το όλο τοπίο στην πόλη σας με τα βουνά και την λίμνη. Αυτό που μου έκανε την χειρότερη εντύπωση είναι η έλλειψη χώρων προπόνησης για τις ομάδες μπάσκετ της πόλης, που απ’ ότι καταλαβαίνω είναι αρκετές.

• Πώς σου φαίνονται οι αθλητικές υποδομές της πόλης μας;
- Δεν είναι δυνατόν το βασικό γυμναστήριο της πόλης να είναι το ΕΑΝΚΙ! Δεν το πίστευα. Φανταστείτε, ότι το γυμναστήριο που προπονώ τις ομάδες μου σε μια πόλη λίγο έξω από την Οκλαχόμα, πληθυσμού 20.000 κατοίκων είναι όσο μεγάλο όσο το ΕΑΝΚΙ. Και δεν είναι το μόνο! Για να ασχοληθεί περισσότερο η νεολαία με αθλήματα σάλας θα πρέπει να υπάρχουν και οι κατάλληλες υποδομές, που σημαίνει ότι το κράτος ή κάποιος ιδιώτης θα πρέπει να επενδύσει σε τέτοιες υποδομές. Αλλά πιστέψτε με αξίζει τον κόπο. Τα οφέλη για την τοπική κοινωνία και την νεολαία είναι τεράστια.
• Ποια είναι η άποψή σου για τον Γιάννη Αντετονκούμπο; Τον παρακολουθείς; Ποιος άλλος Έλληνας θα μπορούσε να παίξει στο ΝΒΑ;
- Ο Γιάννης είναι ένας εξαιρετικός παίκτης, πολύ ταλαντούχος που έχει κάνει τεράστια άλματα προόδου. Άλλωστε για να παίζει στο ΝΒΑ με τους καλύτερους σημαίνει ότι είναι ένας απ’ αυτούς! Θεωρώ ότι έχει ακόμα πολλά περιθώρια βελτίωσης ιδίως στο σκοράρισμα. Του προτείνω λοιπόν να έρθει στην Οκλαχόμα και να τον προπονήσω! Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ο Διαμαντίδης δεν έπαιξε στο ΝΒΑ. Τον θεωρώ έναν από τους καλύτερους παίκτες που έχω δει και πραγματικά με ξεπερνάει το γεγονός ότι δεν έκανε το βήμα για να έρθει στο ΝΒΑ.

• Γιατί βλέπουμε μόνο Ισπανούς, Σέρβους, Γάλλους και άλλους Ευρωπαίους στο ΝΒΑ και όχι Έλληνες, παρόλο που οι ελληνικές ομάδες κυριαρχούν τα τελευταία χρόνια στο ευρωπαϊκό στερέωμα;
- Είναι πάρα πολύ εύκολη η απάντηση. Γιατί θεωρώ ότι οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες προωθούν το μπάσκετ στις χώρες τους πολύ καλύτερα απ’ ότι εδώ. Το ταλέντο δεν λείπει από τους Έλληνες παίκτες αλλά δυστυχώς λείπουν οι υποδομές και όλα γίνονται σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Επισκέφτηκα πρόσφατα την Ισπανία και είδα από κοντά πώς προωθούν το μπάσκετ. Όλοι όσοι ασχολούνται ζουν και αναπνέουν μπάσκετ και οι ομοσπονδίες πραγματικά επενδύουν σε υποδομές, camps κ.λπ. Δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στις μικρές ηλικίες και στην ανάπτυξη όχι μόνο του σώματος και των δεξιοτήτων αλλά και του πνεύματος. Έχουν ψυχολόγους, ειδικούς αθλιάτρους, όλα γίνονται σε πολύ επαγγελματικό επίπεδο. Πρέπει να εμπνέεις τα παιδιά να γίνουν σαν τα είδωλά τους και να τους δίνεις και τις υποδομές υλικές και άυλες για να αναπτυχθούν.

• Πόσο καιρό γνωρίζεις τον Νίκο Ντούγια; Πώς είναι εντός και εκτός παρκέ;
- Ότι και να πω για το Νίκο Ντούγια είναι λίγο. Εξαιρετικός άνθρωπος και χαρακτήρας, παιδί χαμηλών τόνων αλλά συνάμα και δυναμικός. Ξεκάθαρος στις σχέσεις του και ειλικρινής πρώτα με τον εαυτό του και έπειτα με όλους τους άλλους. Παρόλο που ζούμε μίλια μακριά η επικοινωνία μας είναι αρκετά συχνή κυρίως μέσω των social media. Γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια, από τα κολεγιακά μας χρόνια που παίξαμε σαν συμπαίκτες. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η βαθιά γνώση του για το μπάσκετ και τα «μαλακά» χέρια του που για ψηλός (σ.σ. 2,14 μέτρα είναι το ύψος του Νίκου Ντούγια) είναι κάτι που δεν βρίσκεις εύκολα. Επίσης, η δίψα του για συνεχή βελτίωση των γνώσεών του πάνω στο μπάσκετ είναι πρωτόγνωρη. Περιττό να σου πω ότι όταν έστησα την δική μου ακαδημία στην Οκλαχόμα ο Νίκος ήταν ο πρώτος εκεί να με βοηθήσει να στήσω το εγχείρημά μου και τον ευχαριστώ γι’ αυτό.

• Πώς είναι η Ακαδημία σου στις ΗΠΑ; Πόσα παιδιά προπονείς;
- Η δική μου ακαδημία είναι στην Οκλαχόμα και απασχολεί σε καθημερινή βάση πάνω από 100 παιδιά όλων των ηλικιών από 8 έως 18 ετών τα οποία συνθέτουν 10 ομάδες αγοριών και κοριτσιών σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις. Επίσης, έχουμε και ένα ειδικό πρόγραμμα ανάπτυξης δεξιοτήτων για παιδιά που ετοιμάζονται να πάνε ή έχουν ήδη μπει σε κολλέγιο ή ακόμα και άτομα που παίζουν σε μικρότερες κατηγορίες από το ΝΒΑ, τα λεγόμενα αναπτυξιακά πρωταθλήματα. Επίσης, προετοιμάζουμε παίκτες που θέλουν να παίξουν στην Ευρώπη, κυρίως νεαρών ηλικιών. Πραγματικά απολαμβάνω αυτό που κάνω, να μαθαίνω σε νεαρούς παίκτες τα μυστικά του μπάσκετ όπου μπορώ. Είμαι πολύ τυχερός που έκανα το χόμπι μου, την τρέλα μου επάγγελμα και που μου δίνεται η δυνατότητα να επισκέπτομαι μέρη όπως η πανέμορφη πόλη σας.   
• Ποια είναι η συμβουλή σου στα νέα παιδιά που θέλουν να ακολουθήσουν καριέρα στο μπάσκετ;
- Μια είναι η συμβουλή, δουλειά! Οι νεαροί παίκτες πρέπει να δουλεύουν στις δεξιότητές τους και το ταλέντο τους και πέρα από τις δίωρες καθημερινές προπονήσεις. Στο σχολείο, στον ελεύθερο χρόνο σε κάθε στιγμή. Να είναι ανταγωνιστικοί και όχι ράθυμοι, να σέβονται και να αγαπούν το άθλημα. Βέβαια, μεγάλο ρόλο παίζουμε και εμείς οι προπονητές ιδιαίτερα των νέων παιδιών. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μαθαίνουμε απλά τα παιδάκια να ντριμπλάρουν και να σουτάρουν μια μπάλα μπάσκετ αλλά διαμορφώνουμε και χαρακτήρες. Μαθαίνουμε τον σεβασμό, την σκληρή δουλειά, την επιμονή στα παιδιά μας.  

• Θα ξαναέρθεις στην Ελλάδα και τα Ιωάννινα;
- Εννοείται, θα το ήθελα πάρα πολύ. Έλεγα στο Νίκο ότι μια καλή περίοδος για μας είναι προς τα τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτεμβρίου πριν αρχίσουν τα σχολεία. Αλλά δεν θα έρθω μόνος, θα έρθω με μια από τις ομάδες μας για να δώσουμε και μερικά φιλικά παιχνίδια, να προπονηθούν μαζί τα παιδιά, να γνωριστούν, καθώς επίσης και μερικούς από τους προπονητές μας, έτσι ώστε τα πράγματα να κυλήσουν και πιο ομαλά στις προπονήσεις.