• Οι συμπράξεις ανάμεσα στα ΔΗΠΕΘΕ ανεβάζουν τον καλλιτεχνικό πήχη, δυναμώνουν τη θέση τους στις τοπικές κοινωνίες, αποτελούν κίνητρο για έμπειρους καλλιτέχνες να συμμετάσχουν σε παραστάσεις τους, αλλά πάνω απ’ όλα θα ήταν μια ισχυρή δημιουργική απάντηση σε όλους όσοι σκέφτονται να κλείσουν τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, τονίζει στον «Π.Λ.» η καταξιωμένη Γιαννιώτισσα σκηνοθέτης Νικαίτη Κοντούρη.
Η ίδια εξάλλου το κάνει πράξη αυτό σκηνοθετώντας φέτος το αριστουργηματικό έργο «Χορεύοντας στη Λούνασα» του Ιρλανδού συγγραφέα Μπράιαν Φρίελ, σε συμπαραγωγή των ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και Κοζάνης. Το στοίχημα είναι μεγάλο, όμως ήδη η παράσταση έχει αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές στη  Κοζάνη όπου παίζεται τις τελευταίες εβδομάδες. Εν αναμονή της πρεμιέρας της στα Γιάννενα, η κ. Κοντούρη μιλάει για την καλλιτεχνική επιστροφή της στη γενέτειρα, για την «αναμέτρησή» της με το απαιτητικό θεατρικό κείμενο του Μπ. Φρίελ, για το Γιαννιώτικο θεατρόφιλο κοινό και φυσικά για το παρόν και το μέλλον των ΔΗΠΕΘΕ.

Η συνέντευξη

• Κυρία Κοντούρη, επιστροφή αυτό το χειμώνα για σας στα πάτρια εδάφη και μια συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Τι αισθήματα σας δημιουργεί;
-Όπως πάντα συγκίνηση και προσμονή. Εύχομαι να έρθουν όλοι να δουν αυτή την παράσταση. Όχι μόνον γιατί είναι συμπαραγωγή δύο ΔΗΠΕΘΕ -Ιωαννίνων και Κοζάνης- αλλά και γιατί το έργο ερμηνεύεται από ένα εξαιρετικό σύνολο οκτώ επαγγελματιών ηθοποιών, οι οποίοι έχουν πολύ ενδιαφέρουσες «αποσκευές» από τη μέχρι τώρα θεατρική τους διαδρομή. Αξίζει να τους γνωρίσετε έναν προς έναν!

• Πώς προέκυψε ως επιλογή της συνεργασίας σας με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων το «Χορεύοντας στη Λούνασα»;
-Η ιδέα ήταν της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης Κας Ελένης Δημοπούλου. Μια ιδέα που την ενστερνίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό και το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και εγώ προσωπικά. Στο άκουσμα της συμπαραγωγής των δύο ΔΗΠΕΘΕ, που τα «ενώνει η Εγνατία Οδός», ανταποκρίθηκαν και οι αξιόλογοι σε όλα τα επίπεδα συνεργάτες, όπως και οι αξιοι ηθοποιοί της παράστασής μας. Εαν δεν υπήρχε η συμπαραγωγή, δεν θα ήταν εύκολο να γίνει πραγματικότητα ένα όνειρο όπως η «Λούνασα» κι αυτό γιατί πρόκειται για ένα απαιτητικό έργο συνόλου και χρειάζεται εκτός από επιθυμία και ισχυρή οικονομική στηριξη.

• Πόσο δύσκολη υπόθεση ή πρόκληση είναι για σας η «αναμέτρηση» με ένα αριστουργηματικό και πολύ απαιτητικό έργο όπως αυτό;
-Έχω την τύχη να υπογράφω και τη μετάφραση του εργου. Κατά τη διάρκεια της μεταφραστικής περιόδου, έψαξα την κάθε λέξη του κειμένου εξονυχιστικά, και μάλιστα το σχεδίασμα Νο 7 της μετάφρασής μου, με τη συμβολή και των ηθοποιών αλλά και της στενής μου συνεργάτιδας Ελένης Μολέσκη, έγινε μετά το πρώτο δεκαπενθήμερο των αναγνώσεων Νο 8!
Ο Μπράιαν Φρίελ είναι ενας ακόμα ευφυής Ιρλανδός. Τα θεατρικά του εργα γίνονται εύκολα αγαπητά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Από πολλούς μελετητές αποκαλείται «ο Τσέχωφ της Ιρλανδίας». Μελετώντας το «Χορεύοντας στη Λούνασα» αναγνώρισα τις καταβολές του στον μεγάλο Ιρλανδό του 19ου αιώνα Τζων Μίλινγκτον Σύνγκ. Όπως και τη συγγένειά του με δύο ακόμα υπέροχους  σύγχρονους Ιρλανδούς θεατρικούς συγγραφείς, τον Μάρτιν Μακ Ντόνα και τον Φρανκ Μακ Γκίνες. Το «Χορεύοντας στη Λούνασα», όμως, με συνέδεσε υπόγεια και με τον Ισπανό Λόρκα και με τον Ρώσο Τσέχωφ. Τους αγαπώ ολους πάρα πολύ: τον Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα, τον Αντον τσέχωφ, τον Σύνγκ, τον Φρίελ.
Η  «Λούνασα είναι από τα εργα που ονειρευόμουν χρόνια να σκηνοθετήσω!

• Για ποιο λόγο ήταν… απωθημένο σας το συγκεκριμένο θεατρικό;
-Για το πάθος του, για την αρτιότητα των χαρακτήρων του, για την εποχή στην οποία διαδραματίζεται (Μεσοπόλεμος), για το πολιτικοκοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο είναι γραμμενο.

• Mεταξύ των πρωταγωνιστών στη «Λούνασα» είναι και η Γιαννιώτισσα ηθοποιός Γιολάντα Καπέρδα. Τι σας έκανε να την επιλέξετε;
-Η Γιολάντα είναι πολύ καλή ηθοποιός και από την πρώτη στιγμή πίστεψα πως θα ‘πρεπε να ερμηνεύσει την μεγάλη αδερφή της οικογένειας Μάντυ, την Κέητ. Η επιλογή μου -θα το διαπιστώσετε κι εσείς, είμαι σίγουρη- δικαιώθηκε απόλυτα.
• Η παράσταση αποτελεί, όπως είπατε ήδη, τη σύμπραξη δύο Περιφερειακών Θεάτρων. Στις σημερινές δύσκολες συνθήκες επιβάλλονται τέτοιες πρακτικές;
-Μακάρι να ακολουθήσουν και άλλα ΔΗΠΕΘΕ το παράδειγμα της συμπαραγωγής Ιωαννίνων και Κοζάνης. Μακάρι να επιδιώξουν και αλλοι κρατικοί φορείς (Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Εθνικό Θέατρο, Κρατικό Θέατρο) συμπαραγωγές με δύο ή τρία ΔΗΠΕΘΕ. Κάτι τέτοιο Θα ανέβαζε τον πήχη, θα δυνάμωνε τη θέση των ΔΗΠΕΘΕ στις τοπικές τους κοινωνίες, θα αποτελούσε κίνητρο για έμπειρους καλλιτέχνες, θα ήταν μια ισχυρή δημιουργική απάντηση σε όλους όσοι σκέφτονται να κλείσουν τα  Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα.

• Παρακαλουθείτε τα πεπραγμένα του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων; Και πώς κρίνετε την πορεία των τελευταίων ετών;
-Ζω στην Αθήνα, οπότε δεν μπορώ να γνωρίζω πώς σκέφτεται το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και της περιοχής. Τα μηνύματα που κατά καιρούς λαμβάνω μιλάνε για όλο και πιο ουσιαστική προσπάθεια να κρατηθεί το ενδιαφέρον του κοινού σε υψηλά ποσοστα και μάλιστα για παραστάσεις υψηλών προδιαγραφών κι αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα. Παρατηρώ μέσα από δημοσιεύματα την έντονη εξωστρέφεια του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων τα τελευταία χρόνια. Πιστεύω πως όλα γίνονται για καλό: μαθήματα – σεμινάρια - παραστάσεις και δρώμενα για παιδιά - εργαστήρια για εφήβους, για εκπαιδευτικούς κλπ, κλπ. Όμως, όσον αφορά την Κεντρική Επαγγελματική Σκηνή, την Κεντρική παραγωγή δηλαδή του κάθε ΔΗΠΕΘΕ, που υποχρεούται από την προγραμματική σύμβαση του Υπουργείου Πολιτισμού να έχει δύο παραγωγές ενηλίκων, μία για το Χειμώνα και μία για το Καλοκαίρι, δεν πιστεύω πως μπορεί πλέον να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του σύγχρονου κοινού χωρίς τον παράγοντα  «συμπαραγωγή».

• Γνωρίζετε καλά το Γιαννιώτικο θεατρόφιλο κοινό. Ποια τα χαρακτηριστικά του;
-Πάντα είχα την αίσθηση πως ήταν αυστηρό στην κρίση και φειδωλό στις καλές κουβέντες! Τελευταία, πιστεύω πως εχει γίνει πολύ πιο ανοιχτό σε προκλήσεις και προτάσεις. Εξάλλου, συμβαίνουν τόσα πολλά πολιτιστικά γεγονότα κάθε μέρα στην πόλη των Ιωαννίνων, που σίγουρα έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση ενός απαιτητικού μεν, ανοιχτόκαρδου δέ θεατρικού κοινού.

• Ποιο είναι το κριτήριο της επιτυχίας για σας προσωπικά κάθε φορά που ανεβάζετε μια παράσταση;
-Η πρόσληψή της από τους θεατες και η αποδοχή της…