• Ένα πολύ σημαντικό ερευνητικό έργο με τίτλο «Η διατήρηση της φύσης μέσω της θρησκείας – τα ιερά δάση της Ηπείρου» (2012-2015), ενταγμένο στο πρόγραμμα ΘΑΛΗΣ, ολοκληρώθηκε από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
Σκοπός του έργου, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση,  ήταν η συστηματική καταγραφή των αιωνόβιων δασών και των υπερήλικων δέντρων που συνήθως απαντούν σε τόπους λατρείας (εκκλησίες, ξωκλήσια, εικονίσματα), στην περιοχή του Ζαγορίου και της Κόνιτσας, η ανίχνευση των βιολογικών χαρακτηριστικών καθενός και των ιστοριών και δοξασιών με τις οποίες συνδέονται, η ανάδειξή τους ως πολύτιμα στοιχεία της φυσικής και πολιτισμικής κληρονομιάς και η εκτίμηση της αξίας τους για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.
Στο έργο συνεργάστηκαν 38 επιστήμονες από διαφορετικά πανεπιστήμια και ειδικότητες. Συντονιστής ήταν ο John M. Halley, καθηγητής του Τμήματος Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών (ΒΕΤ) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Π.Ι). Τις επιμέρους επιστημονικές ομάδες εργασίας συντόνισαν οι: Βασίλης Νιτσιάκος (Π.Ι., Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας), Βασιλική Κατή (Πανεπιστήμιο Πατρών, Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων) και Δημήτρης Αβτζής (ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών).
Ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας προσπάθειας μελών της ερευνητικής ομάδας του έργου, τα ιερά δάση του Ζαγορίου και της Κόνιτσας που μελετήθηκαν εντάσσονται πλέον στο δίκτυο των Ιερών Φυσικών Περιοχών του πλανήτη (Sacred Natural Sites) ως μοναδικά παραδείγματα επιτυχημένης περιβαλλοντικής διαχείρισης μέσω παρεμβάσεων συνδεδεμένων με τη θρησκεία. Επιπλέον, έπειτα από σχετική πρόταση τον Ιούλιο του 2015, τα ιερά δάση των χωριών του Ζαγορίου και της Κόνιτσας εντάχθηκαν στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτισμικής Κληρονομιάς της UNESCO, το οποίο τελεί υπό τη Διεύθυνση Νεώτερου Πολιτιστικού Αποθέματος και Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Γενική Δ/νση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς – Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων). Στo πλαίσιo αυτού του έργου, δημιουργήθηκε και υλικό περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για τα αιωνόβια δέντρα με σκοπό την κατανόηση της αξίας τους και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση για τη διατήρηση και ειδική διαχείρισή τους ως μνημεία της φύσης και του πολιτισμού.