• Ανελέητη ήταν η κριτική του βουλευτή Ιωαννίνων της Ν.Δ. και πρώην Υπουργού Κώστα Τασούλα κατά της Κυβέρνησης για την ψήφιση του τέταρτου Μνημονίου.
«Δεν πουλήσατε για ένα ή δυο τάλιρα το σώμα σας. Πουλάτε τις απόψεις σας, τις δεσμεύσεις σας, τις υποσχέσεις σας, για δυο, τρεις, τέσσερεις, πέντε, έξι μήνες εξουσίες. «Μέρες του 1909» είναι το ποίημα, μέρες του 2017 είναι οι δικές σας ευθύνες», τόνισε, θέτοντας τους βουλευτές της πλειοψηφίας ενώπιον ηθικού ζητήματος.
«Είστε χειρότεροι και από ψεύτες. Είστε δηλαδή παραδομένοι μέσα σε μια απίστευτη παράπλευρη πραγματικότητα, η οποία τροφοδοτεί τον ενθουσιασμό σας. Τη στιγμή που αυτός ο ενθουσιασμός εκδηλώνεται, την ίδια στιγμή επιβάλλετε μέτρα κοντά στα 5 δισεκατομμύρια εις βάρος του ελληνικού λαού, αυξάνοντας το ποσό το οποίο τελικώς έχετε επιβάλλει στα 14,2 δισεκατομμύρια», υπογράμμισε στην αρχή της ομιλίας του στη Βουλή ο κ. Τασούλας, για να προσθέσει: «Θίγετε ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες νέους φορολογούμενους με την καθίζηση του αφορολόγητου στα 5.500 ευρώ. Θίγετε ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες εργαζόμενους, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες, με τον νέο τρόπο αφετηρίας υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών. Και όλα αυτά τα λέτε με άπλετο ενθουσιασμό και άπλετο μένος κατά του παλαιού καθεστώτος, ομολογώντας έτσι ότι προφανώς τώρα έχουμε να κάνουμε με ένα νέο καθεστώς, ενώ στην πραγματικότητα, για να πούμε και τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, ούτε καθεστώς διαδεχθήκατε, ούτε παλαιό ήταν, ούτε αντιδημοκρατικό, γιατί ετύγχανε της συνεχούς κατ’ επανάληψιν εγκρίσεως του σοφού ελληνικού λαού».
Ιδιαίτερα «καυστικός» ήταν όμως και για ευθύνες του πολιτικού συστήματος της Μεταπολίτευσης, αλλά και τον έντονο παρεμβατικό ρόλο που είχε όλα αυτά τα χρόνια η Αριστερά: «Για να εξηγούμεθα και για να τελειώνει αυτό το παραμύθι, η Ελλάδα ήταν μια χώρα που μετά τη Μεταπολίτευση εμπέδωσε τη Δημοκρατία. Την εμπέδωσε για τα καλά και την εμπέδωσε έντονα. Δεν εμπέδωσε, όμως, έναν σταθερό προσανατολισμό προς έναν ευρωπαϊκό τρόπο οικονομικής ανάπτυξης, εξέλιξης κοινωνικής. Διότι ο λαϊκισμός, ο κρατισμός, το πελατειακό σύστημα, όλα αυτά μαζί, στα οποία κανείς μας δεν μπόρεσε να αντισταθεί -κανείς μας!- έπαιξαν τον ρόλο τους και πήραν κεφάλι και οδήγησαν τη χώρα εδώ που την οδήγησαν. Η Αριστερά αυτά τα χρόνια μπορεί να μην ήταν κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ήταν ιδεολογική πλειοψηφία. Ήσασταν η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή της χώρας, ενώ ήσασταν η εκλογική οπισθοφυλακή».