• Το τέλος ουσιαστικά της μεταπολεμικής εποχής που σημαδεύτηκε από πολιτική αστάθεια, τραγωδίες, ταραχές, επιβολή δικτατορίας, αλλά και από οικονομική και κοινωνική πρόοδο, διαγράφει ο θάνατος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, χθες τα ξημερώματα.
Ο πρώην Πρωθυπουργός  χαρακτηρίζεται ως ο τελευταίος των μεγάλων και χαρισματικών πολιτικών, στη λίστα των οποίων περιλαμβάνονται οι Κωνσταντίνος Καραμανλής, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Γεώργιος και Ανδρέα Παπανδρέου.
Τον Κων. Μητσοτάκη αποχαιρετά όμως με ιδιαίτερη λύπη και η Ήπειρος, με την οποία είχε στενούς δεσμούς και πολλούς προσωπικούς φίλους. Την επισκεπτόταν αρκετά συχνά, δείχνοντας «προτίμηση» στην ακριτική Κόνιτσα, «προσκυνώντας» τα εδάφη στα οποία πολέμησε ο πατέρας του στους Βαλκανικούς αγώνες,  όπως ο ίδιος σε κάθε ευκαιρία ανέφερε με υπερηφάνεια στις συζητήσεις του. Κι ο ίδιος όμως συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως έφεδρος κατά την εαρινή επίθεση. όπου διατηρούσε μέχρι και το θάνατό του αρκετούς φίλους
Αλλά και την εκλογή του ως αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, σε Ηπειρώτη την οφείλει, καθώς καθοριστική για το αποτέλεσμα ήταν η στάση του Ευάγγελου Αβέρωφ – Τοσίτσα, που επέλεξε τη στήριξη του Κρητικού πολιτικού με γνώμονα το συμφέρον της παράταξης, επιλογή που δικαιώθηκε λίγα χρόνια αργότερα με την εκλογή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία. Στην τριετή διακυβέρνηση της χώρας από τον Κ. Μητσοτάκη, θα πρέπει να επισημανθεί ότι μπήκαν οι βάσεις για την κατασκευή της Εγνατίας οδού, αλλά και άλλων μεγάλων έργων, τα οποία συνεχίστηκαν επί των επόμενων κυβερνήσεων.

Τετραήμερο πένθος
Η Κυβέρνηση κήρυξε τετραήμερο πένθος για τον θάνατο του Κ. Μητσοτάκη και οι σημαίες θα κυματίζουν μεσίστιες μέχρι και αύριο το μεσημέρι, όταν και θα τελεστεί η  εξόδιος ακολουθία στη Μητρόπολη Αθηνών. Προηγουμένως από τις 7 π.μ. μέχρι 1.30 μ.μ. η σορός του θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα, ενώ η ταφή του θα γίνει την Πέμπτη το απόγευμα στο νεκροταφείο του Αργουδιλέ, στον τόπο καταγωγής του τα Χανιά.

Δηλώσεις  
Συλλυπητήριες δηλώσεις και ανακοινώσεις εξέδωσαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πολιτικοί αρχηγοί, πρώην πρωθυπουργοί κ.α.
Ο βουλευτής Ιωαννίνων της Ν.Δ. Κώστας Τασούλας, στη δήλωσή του χαρακτηρίζει τον Κων. Μητσοτάκη «μια από τις εντελώς ηγετικές πολιτικές φυσιογνωμίες της μεταπολεμικής Ελλάδος». Προσθέτει ότι «κυβέρνησε την Ελλάδα μπροστά από την εποχή του:  με τέτοιο τρόπο που ο άλλοτε αντιπρόεδρος  της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χένινγκ Κριστόφερσεν να παραδεχθεί πως: «Αν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή του είχαν αφεθεί να ολοκληρώσουν το μεταρρυθμιστικό τους έργο, η σημερινή Ελλάδα θα ήταν στις πρώτες θέσεις των οικονομικά πετυχημένων χωρών της Ευρωζώνης».   
Ο πρώην Αν. Υπουργός Σταύρος Καλογιάννης, τονίζει ότι «η απώλεια του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είναι μεγάλη, όχι μόνο για την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και για τον τόπο μας. {…)Η διαδρομή του στην πολιτική ζωή του τόπου θα μείνει ανεξίτηλη. Στην οικογένειά του εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια».
Ο πρώην Υπουργός Αντώνης Φούσας, τονίζει ότι «ήταν πολιτικός, που έλεγε αλήθειες και  που έβλεπε πολύ μακριά», ενώ καταλήγοντας σημειώνει «ότι έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα προβλήματα της Ηπείρου και κορυφαίο έργο του ήταν η έναρξη της Εγνατίας Οδού και η στήριξη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού κατά τα ιστορικά γεγονότα στα Βαλκάνια και την Αλβανία τα έτη 1989-1990».
Τέλος ο πρώην Υφυπουργός Αντώνης Μπέζας, υπογραμμίζει ότι: «Η πατρίδα έχασε σήμερα μια μεγάλη προσωπικότητα του δημόσιου βίου. Οι ιδέες, το έργο και η δράση του, σφράγισαν την ελληνική ιστορία του 20ου αιώνα και αποτελούν παρακαταθήκη. Έφυγε πολιτικά δικαιωμένος καθώς «ανδρών δικαίων χρόνος σωτήρ άριστος».

Βιογραφικό
Ο Κ. Μητσοτάκης γεννήθηκε στα Χανιά, στις 18 Οκτωβρίου 1918. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων το 1946 με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και έκτοτε επανεξελέγη πολλές φορές μέχρι και το 1967. Το 1951 έγινε υφυπουργός Οικονομικών. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ενώσεως Κέντρου λαμβάνοντας μέρος στον επονομαζόμενο Ανένδοτο Αγώνα των ετών 1961 – 1963,  ενώ το 1965, ήρθε σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου αποχώρησε από την κυβέρνηση μαζί με άλλα στελέχη και σχημάτισαν τις κυβερνήσεις Αθανασιάδη - Νόβα,  Τσιριμώκου και  Στεφανόπουλου.
Την 21η Απριλίου συνελήφθη και εν συνεχεία μετέβη στο εξωτερικό, όπου και ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση. Ίδρυσε το «Κόμμα Νεοφιλελευθέρων» που εξέλεξε στις εκλογές του 1977  βουλευτές τον ίδιο και τον Παύλο Βαρδινογιάννη. Το 1978 εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και την 1η Σεπτεμβρίου 1984 -με τη στήριξη του Ευ. Αβέρωφ- εξελέγη αρχηγός της.  Στις δύο βουλευτικές εκλογές του 1989 δεν κατάφερε να κερδίσει την αυτοδυναμία, το πέτυχε όμως σε αυτές της 9ης Απριλίου του 1990, οπότε και σχημάτισε κυβέρνηση υπό την προεδρία του.
Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 1993 ηττήθηκε και παραιτήθηκε από την ηγεσία της ΝΔ, του απονεμήθηκε δε ο τίτλος του Επιτίμου Προέδρου του κόμματος.
Από τότε εκλεγόταν βουλευτής μέχρι το 2004.