• «Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας με στόχο την βελτίωση της αυτάρκειας και την παραγωγή επώνυμων ΠΟΠ, παραδοσιακών και ΠΓΕ προϊόντων, υψηλής διατροφικής αξίας και ποιότητας είναι μονόδρομος. Η δε σύνδεση της πρωτογενούς παραγωγής με το τουριστικό προϊόν, τον πολιτισμό και την εθνική γαστρονομία θα αναδείξει  τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο». Αυτό, μεταξύ άλλων, τονίζει σ’ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του στα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» ο βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Καραγιάννης, με τίτλο «Η ανάπτυξη έρχεται από την ελληνική γη», το οποίο μάλιστα καθίσταται άκρως επίκαιρο, σε μια περίοδο που ο πρωτογενής τομέας μπορεί να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, αρκεί να γίνουν τα σωστά βήματα.  
Ο Γιαννιώτης βουλευτής, αφού κάνει μια εκτενή αναφορά στις πολύχρονες παθογένειες, τονίζει ότι «ο αγροτικός κόσμος περιμένει κάθαρση, λύσεις στα μεγάλα του προβλήματα και σχέδιο αγροτικής ανασυγκρότησης. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα η χώρα μας είναι ελλειμματική στα κυριότερα αγροτικά προϊόντα. Εισάγουμε το 65% του αγελαδινού γάλακτος, το 90% του βόειου κρέατος, το 65% του χοιρινού και το 30% των πουλερικών. Οι εισαγωγές αυτές ξεπερνούν τα 2,5 δισ. ευρώ το χρόνο, με ότι αυτό συνεπάγεται στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας».

Τρεις ελλείψεις
Ξεκινώντας το άρθρο του αναφέρεται στις τρεις βασικές ελλείψεις από τις οποίες χαρακητίζεται η μέχρι τώρα στάση όλου του πολιτικού συστήματος για το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα: α) στοιχειώδους  συνεννόησης και συναίνεσης β) αυτοκριτικής για πολιτικές, πράξεις, λάθη και παραλείψεις που οδήγησαν στη διάλυση της πρωτογενούς παραγωγής και του συνεταιριστικού κινήματος και γ) καινοτόμων προτάσεων και στρατηγικών για την ανάπτυξη της γεωργίας και κτηνοτροφίας.
Όμως όπως αναφέρει σε άλλο σημείο, «το ζητούμενο είναι τι κάνουμε από δω και πέρα. Η ανασυγκρότηση της πρωτογενούς παραγωγής δεν μπορεί να γίνει με αναχρονιστικές αντιλήψεις εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου, έλλειψη περιφερειακού σχεδιασμού, εθνικής στρατηγικής για τα εθνικά μας προϊόντα, σύγχρονων και ισχυρών συνεταιρισμών που θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, καθώς και με πλήρη αντιστροφή της σημερινής σχέσης γεωργίας-κτηνοτροφίας, με έμφαση στην αιγο-προβατοτροφία και τα κτηνοτροφικά φυτά».

Η ανάπτυξη της προβατοτορφίας
Στο άρθρο του ο Γιαννιώτης βουλευτλης αναφέρεται, μεταξύ άλλων και στην στήριξη και ανάπτυξη της προβατοτροφίας, η οποία όπως σημειώνει «δεν γίνεται για λόγους ιστορικούς, αλλά γιατί το πρόβειο γάλα αποτελεί τη βάση της φέτας. Σήμερα η παγκόσμια ζήτηση ανέρχεται στους 500 χιλιάδες τόνους. Η ελληνική παραγωγή πλησιάζει τους 92 χιλιάδες, εκ’ των οποίων οι 43 χιλιάδες εξάγονται. Επιβάλλεται, ιδίως μετά τις τελευταίες εξελίξεις των συμφωνιών της ΕΕ με τρίτες χώρες, η στήριξη και ανάπτυξη της προβατοτροφίας καθώς και η χάραξη εθνικής στρατηγικής προστασίας της ΠΟΠ φέτας που στηρίζει την αυθεντικότητα του προϊόντος και απαντά με τον καλύτερο τρόπο στον ανταγωνισμό των λευκών τυριών...».

Αναπτυξιακό σχέδιο
Το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς θα επιτυχθεί η ανασυγκρότηση του αγροτικού τομέα. Σύμφωνα με τον κ. Καραγιάννη «σημαντικό ρόλο πρέπει να παίξει ο περιφερειακός - χωροταξικός σχεδιασμός. Αρκεί να εκπονηθούν σύγχρονα περιφερειακά προγράμματα με καινοτόμα και εξωστρεφή, μοντέλα περιφερειακής ανάπτυξης που έχουν δοκιμαστεί και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Αυτό εξάλλου κατέδειξε και η πρόσφατη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους δεκατρείς Περιφερειάρχες της χώρας, με αντικείμενο τον εθνικό διάλογο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση.
»Κοινή πεποίθηση όλων όσων συμμετείχαν στη σύσκεψη είναι η εκπόνηση ενός εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου μέσα από ένα διευρυμένο και διαφανή διάλογο που θα πραγματοποιηθεί σε περιφερειακό επίπεδο, χωρίς αποκλεισμούς. Περιφερειακοί θεσμοί, κοινωνικοί φορείς και παραγωγικές δυνάμεις θα κληθούν να συμβάλλουν στο εγχείρημα, προκειμένου να υπάρξει ένα αναπτυξιακό σχέδιο, προϊόν ευρύτερων συναινέσεων. Αυτό που στην επιστήμη της περιφερειακής ανάπτυξης ονομάζομαι master plan...»