• Τελικά η Δικαιοσύνη είναι το μόνο... αποκούμπι για κάθε Έλληνα πολίτη αφού, αν και «τυφλή» σ’ αυτή βρίσκει το δίκαιο του πάντα και όταν ακόμη το ίδιο το Ελληνικό Κράτος, με τις άστοχες αποφάσεις του τον βλάπτει!
Τελευταία τρανή απόδειξη η δικαίωση του Δήμου Ζαγορίου από το Ελεγκτικό Συνέδριο, με την απόφαση επιστροφής 120.000 ευρώ από παλιό έργο στον πρώην Δήμο Κεντρικού Ζαγορίου. Τη σχετική ενημέρωση έκανε ο Δήμαρχος κ. Βασ. Σπύρου στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Το ιστορικό
Επρόκειτο –όπως ανέφερε ο Δήμαρχος- για την κατασκευή καλντεριμιού από την Κεντρική Πλατεία προς το Θέατρο Μονοδενδρίου, έργο που αν και ενταγμένο στον ΟΠΑΑΧ, στην πορεία κλήθηκε να το πληρώσει ο Δήμος από τα Ταμεία του, δηλαδή με χρήματα των δημοτών του! Κι αυτό μετά από απόφαση κάποιας Ομάδας Ελέγχου του Υπουργείου Οικονομικών, που το 2009 με σχετική έκθεση στο Γεν. Λογιστήριο του Κράτους, αυτό εξέδωσε απόφαση «δημοσιονομικής διόρθωσης»!
Έτσι, τον Αύγουστο του 2010 με απόφαση του Υφυπουργού Οικονομικών κλήθηκε ο τότε Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου να προχωρήσει σε αυτή τη «δημοσιονομική διόρθωση», να πληρώσει δηλαδή ο ίδιος, όπως και έκανε, το έργο ύψους 120.763,58 ευρώ!
Η δικαίωση...
Κατά της απόφασης αυτής κατέθεσε έφεση στις 5-1-2011, μετά σχεδόν ένα χρόνο, ο νεοσύστατος τότε Δήμος Ζαγορίου, ζητώντας την ακύρωσή της, όπως και τελικά έγινε. Έστω και μετά έξι χρόνια το 1ο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την απόφαση 2129/2017, η οποία δημοσιεύθηκε στις 5 του περασμένου Δεκεμβρίου, έκρινε ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι της επιβολής του μέτρου της «δημοσιονομικής διόρθωσης».
Συγκεκριμένα, μεταξύ των άλλων, στην απόφαση επισημαίνεται ότι «το Δικαστήριο κρίνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το σκέλος αυτής που αφορά την απουσία αδειοδοτήσεων για την εκτέλεση του οικείου έργου, προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Δήμου Κεντρικού Ζαγορίου και του Δασαρχείου Ιωαννίνων και γνωμοδότησης από τον Φορέα του Εθνικού Πάρκου, στερείται νόμιμης αιτιολογίας, καθόσον, τόσο από το περιεχόμενό της, όσο και από τα έγγραφα που αναφέρονται σε αυτή, δεν προκύπτει με σαφήνεια η νομική και ιστορική αιτία του επίμαχου καταλογισμού».
Επίσης, αναφέρεται στην ίδια απόφαση, ότι ορθώς εντάχθηκε το σύνολο του έργου και το εκτός οικισμού, σε ένα ενιαίο έργο και τέλος, κρίνει ότι «η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία καταλογίστηκε σε βάρος του εκκαλούντος Δήμου το ως άνω ποσό ως αχρεωστήτως καταβληθέν, δεν είναι νομίμως αιτιολογημένη και ως εκ τούτου η ένδικη έφεση πρέπει να γίνει δεκτή, αλυσιτελούς καθισταμένης της εξέτασης των λοιπών προβαλλομένων λόγων και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση».