• Σαφές μήνυμα ότι η Ελλάδα και η επίσημη Πολιτεία διαθέτουν ιστορική μνήμη και λένε όχι σε αλυτρωτικές διεκδικήσεις, όπως αυτές που εγείρουν οι αποκαλούμενοι Τσάμηδες έναντι της χώρας μας, αναμένεται να εκπέμψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος σήμερα από την Παραμυθιά.
Αφορμή για την επίσκεψή του σ’ αυτήν είναι οι εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο εκτέλεσης των 49 Προκρίτων της Παραμυθιάς κατά την περίοδο της Κατοχής από τους ναζί και τους Τσάμηδες, η οποία αποτέλεσε μία από τις πιο «μαύρες» σελίδες της νεότερης τοπικής ιστορίας, μαζί φυσικά με τα υπόλοιπα εγκλήματα που εκείνοι έκαναν σε όλη τη Θεσπρωτία οι μουσουλμάνοι συνεργάτες των Γερμανών.
Τα εγκλήματα αυτά υπενθυμίζουν με ανοιχτή επιστολή τους προς τον κ. Παυλόπουλο κάτοικοι της περιοχής, επισημαίνοντας ιδιαίτερα τις προεκτάσεις που έχει η παρουσία του Προέδρου στις σημερινές επετειακές εκδηλώσεις.
Ανοιχτή επιστολή
Η επιστολή των Θεσπρωτών προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με αφορμή την σημερινή παρουσία του στις εκδηλώσεις μνήμης για τους εκτελεσθέντες προκρίτους της Παραμυθιάς, έχει ως εξής:
«Εξοχότατε κ. Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Οι Θεσπρωτοί αισθάνονται μεγάλη ικανοποίηση, που λαμπρύνετε με την παρουσία σας την επέτειο μνήμης για την εκτέλεση των 49 προκρίτων της Παραμυθιάς από τους Γερμανούς κατακτητές και τους συνεργάτες τους Μουσουλμάνους Τσάμηδες. Ιστορικά είναι η δεύτερη φορά, που συμβαίνει αυτό με ανώτατο πολιτειακό παράγοντα (είχε παραβρεθεί και ο προκάτοχός σας Κάρολος Παπούλιας) και φανερώνεται έτσι η πατριωτική ευαισθησία σας.
Είναι, λοιπόν, μια επιβεβαίωση η επίσκεψή σας στην Παραμυθιά, για την εκδήλωση τιμής προς τα θύματα των Γερμανών κατακτητών και των Μουσουλμάνων Τσάμηδων, ότι η πολιτεία δεν ξεχνά τις ωμότητές τους και τις αποτρόπαιες πράξεις τους. Παράλληλα, στέλνεται το μήνυμα της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών, μέσα σε πνεύμα αλληλοσεβασμού.
Αλλά είναι και μια ευκαιρία η επίσκεψή σας στην Παραμυθιά να ξαναθυμηθούμε, όχι για να μισήσουμε, αλλά για να διδαχθούμε, ότι υπήρξε έντονη προπαγάνδα από Αλβανικής πλευράς τα χρόνια του Μεσοπολέμου για τους δήθεν «αλύτρωτους αδελφούς» στη Θεσπρωτία, ενώ στις ημέρες μας εθνικιστικοί κύκλοι, επιδιώκουν εντελώς αβάσιμα να θέσουν προς συζήτηση το ανύπαρκτο "Τσάμικο" θέμα.
Οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας πολλές φορές, εκείνα τα χρόνια, οργανωμένα απέκρουσαν την ειλικρινή προσπάθεια του Χριστιανικού πληθυσμού για γλωσσική, κοινωνική και πολιτισμική ένταξή τους. Αποτελούσαν μειοψηφία του συνολικού πληθυσμού του νομού. Αυτό δεν τους εμπόδισε από τα τέλη του 1940 ως τα μέσα περίπου του 1944, σε συνεργασία με τους κατακτητές, να προβούν σε μια σειρά από εγκλήματα σε βάρος του Χριστιανικού πληθυσμού της Θεσπρωτίας, με σκοπό την προσάρτησή της στην Αλβανία. Πρόκειται ουσιαστικά για μια εθνοκάθαρση, που, ευτυχώς, δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί.
Ήδη από τον Ιούλιο του 1941, στην Ηγουμενίτσα, την Παραμυθιά και τους Φιλιάτες, οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες ζητούσαν από τους Χριστιανούς της Θεσπρωτίας να τους δίνουν το 1/3 της παραγωγής τους, κάτι για το οποίο υπήρξε έντονη αντίδραση και αυτή η προσπάθεια απέτυχε, ενώ στην περιοχή του Μαργαριτίου καρποφόρησε.
Από επίσημες εκθέσεις, προκύπτει ότι το 1941 δολοφονήθηκαν από τους Τσάμηδες στη Θεσπρωτία 283 Έλληνες Χριστιανοί. Το 1942, δολοφονήθηκαν 438 Χριστιανοί, ανάμεσά τους και ο αναπληρωτής νομάρχης Γεώργιος Βασιλάκος, 7 χωριά λεηλατήθηκαν και στη συνέχεια πυρπολήθηκαν. Το 1943, σημαδεύτηκε από τα εγκλήματα στην περιοχή του Φαναρίου και τη δολοφονία 49 προκρίτων της Παραμυθιάς. Κατά τις επιχειρήσεις του Φεβρουαρίου 1944, 25.000 σπίτια πυρπολήθηκαν και 100.000 πολίτες έμειναν άστεγοι.
Από το 1945 ως και το 1947 καταδικάστηκαν ερήμην 1.701 Μουσουλμάνοι Τσάμηδες. Οι 911 (ποσοστό 53,6%) σε θάνατο, 489 (ποσοστό 28,7%) σε ισόβια και 301 (ποσοστό 17,7%) σε φυλάκιση. Η ακίνητη περιουσία τους, απαλλοτριώθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο. Η αγροτική τους περιουσία παραχωρήθηκε σε ακτήμονες, ενώ η αστική τους εκποιήθηκε απευθείας ή με δημοπρασίες σε άστεγους.
Σήμερα, που ο Αλβανικός αλυτρωτισμός είναι σε έξαρση -πρόσφατα, μεταξύ άλλων, πέτρα από τους Φιλιάτες τοποθετήθηκε στην ανακαινισμένη κεντρική πλατεία των Τιράνων, για να συμβολίζει την "σκλαβωμένη Τσαμουριά"- είναι ανάγκη να τονισθεί η λανθάνουσα κατάσταση των ακραίων διεκδικήσεων και να αναδειχθεί ότι, μακριά από τις σκιές του παρελθόντος, χωρίς να εγείρονται αστήρικτες απαιτήσεις, μπορούν οι δύο λαοί, ο Αλβανικός και ο Ελληνικός, που έχουν πολλά κοινά και ενωτικά στοιχεία, να καλλιεργήσουν και να αναπτύξουν κλίμα εποικοδομητικής συνεργασίας».