Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας σ’ όλες τις κρίσεις, που μαστίζουν την Αλβανική κοινωνία είναι παρούσα. Έτσι δεν απουσιάζει και στη λαίλαπα του κορωνοϊού, που πλήττει και τη γειτονική χώρα.
Στελέχη της ετοιμάζουν κάθε ημέρα αρκετά γεύματα και τα διανέμουν κατ’ οίκον στην πόλη των Τιράνων, προκειμένου, να ενισχυθούν τα απομονωμένα από τον κορωνοϊό άτομα.
Το ενδιαφέρον κυρίως στρέφεται προς τους ηλικιωμένους, στις μητέρες με παιδιά, αλλά και στους άστεγους. Και αυτό συμβαίνει και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Αλβανίας.
Είναι μια σημαντική προσφορά της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, που στηρίζει ανθρώπους, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα, τη γλώσσα και την καταγωγή τους.
Είναι μια πράξη αγάπης, που ειδικά η αλβανική κοινωνία την έχει ανάγκη.
Είναι μια αγάπη, που έχει εσωτερικό κίνητρο, αγαθό, αγνό άδολο. Και η αγάπη αυτή μεταφράζεται σε συμπόνια.
Η Εκκλησία της Αλβανίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος,  πάσχει και υποφέρει, όταν βλέπει να υποφέρει ο συνάνθρωπός του. Νιώθει τον πόνο του άλλου, πόνο δικό του.
Και αυτό δεν είναι ένα απλό συναίσθημα. Είναι ένα έμπρακτο ενδιαφέρον για τα προβλήματα του άλλου. 

Η. Μ.