• Δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός ο Οσιομάρτυρας Χρήστος, όπως δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή και η γιορτή του (που αναφέρεται στο "Αγιολόγιον της Ορθοθόξου Εκκλησίας", έκδοση Ιερό Κουτλουμουσιανό Κελλί ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής).
Aυτό επειδή συμπίπτει με τη γιορτή της Παναγιάς, 15 Αυγούστου, καθώς τιμάται το μεγάλο γεγονός για τη Χριστιανοσύνη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Όμως διασώθηκε το μαρτύριό του στα Γιάννενα από ιστορικούς, μεταξύ των οποίων και ο Πουκεβίλ, ο οποίος ειδική αναφορά κάνει στο βιβλίο του "Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως ήτοι η Αναγέννησις της Ελλάδος, εν Αθήναις 1890".
Ένας απλός μοναχός ήταν, σύμφωνα με τους ιστορικούς ερευνητές, αλλά αγωνιζόταν να αποτρέψει τον εξισλαμισμό των Χριστιανών και να βάλει το δικό του λιθαράκι στην απελευθέρωση της πατρίδας από τους Τούρκους. Όπως ήταν φυσικό, η δράση του ενοχλούσε τους Τούρκους, γι' αυτό και τον συνέλαβαν για να τον συνετίσουν.
Μαρτυρικός θάνατος
Μπροστά στον κατή (Τούρκο δικαστή) δεν έκρυψε τον πραγματικό του εαυτό, τη χριστιανική του πίστη, ούτε την απόφασή του να θυσιαστεί. Αντίθετα, μίλησε χωρίς μισόλογα για τη Βασιλεία του Θεού που δεν έχει τέλος, που επεκτείνεται στην αιωνιότητα, εκεί όπου επικρατεί η απεραντοσύνη και το απόλυτο.
Το αποτέλεσμα ήταν να σκληρύνει ακόμη περισσότερο ο Τούρκος δικαστής και να διατάξει τη σταύρωσή του. Μάλιστα, ο Οσιομάρτυρας Χρήστος αξιώθηκε να ζήσει τα πάθη του Χριστού. Τον περιέφεραν στους δρόμους με ακάνθινο στεφάνι, τον χλεύασαν, τον εξευτέλισαν και τελικά τον σταύρωσαν γυμνό σ' ένα πλατάνι, στην τοποθεσία "Πλατανάκια" στην Καλούτσιανη! Και αυτός πώς αντιδρούσε; Μιμούμενος το Χριστό, προσευχόταν για τη συγχώρεση των διωκτών του.
Τελικά, με σπαθί τον χτύπησαν στα πλευρά και εξέπνευσε. Όμως δεν χάθηκε ποτέ ο ηρωισμός και η μαρτυρία της αντίστασής του στις δυνάμεις του κακού. Η μνήμη του παραμένει ζωντανή εμπνέοντας και σήμερα την πίστη στο Θεό, τη διάθεση για τη σωτηρία, την αισιοδοξία για την ουράνια πορεία.

π. ΗΛΙΑΣ ΜΑΚΟΣ