• Aνοιχτή πληγή είναι η λεηλασία κειμηλίων από ναούς στην Ήπειρο όπως καταδεικνύεται από το τελευταίο περιστατικό, όπου η Αστυνομία προχώρησε στην κατάσχεση αντικειμένων πολιτιστικής κληρονομιάς, που βρέθηκαν σε περιοχή των Ιωαννίνων. Υπενθυμίζεται ότι βρέθηκαν ένα ξυλόγλυπτο βημόθυρο, αποτελούμενο από δύο φύλλα και ένας ξυλόγλυπτος πεσσός, που εικάζεται, δεν έχει γίνει ακόμη ταυτοποίηση, σύμφωνα με κάποια στοιχεία, που προέκυψαν, ότι είναι μέρος ξυλόγλυπτου τέμπλου ναού στα Δερβίζανα, που η διάρρηξή του έγινε τον Μάρτιο του 2007.

250 κειμήλια
Ως προς το ιστορικό της λεηλασίας εικόνων και ιερών σκευών στην Ήπειρο, από το 2005 μέχρι και σχετικά πρόσφατα, δηλαδή επί 15 συνεχόμενα χρόνια, γίνονταν κυρίως στις περιοχές Πωγωνίου και Κονίτσης, αλλά και Ζαγορίου, και αλλού, δεκάδες κλοπές από εκκλησίες και μοναστήρια, με αποτέλεσμα να έχουν κάνει "φτερά" περίπου 250 κειμήλια.
Μάλιστα είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο να αφαιρέσουν κειμήλια από την ίδια εκκλησία τρεις φορές στο Πωγώνι! Ειδικότερα, στην τρίτη επέλαση στο ναό Γέννησης της Θεοτόκου της Μερόπης (φωτό), λεηλατήθηκε το τέμπλο, από το οποίο αφαιρέθηκαν 15 από τις 24 παλιές εικόνες ρωσικής τεχνοτροπίας.

Αυξημένη ζήτηση
Στη διαδρομή του χρόνου, μεγάλο "χτύπημα" είχε συμβεί στο Κουκούλι Ζαγορίου τις παραμονές Χριστουγέννων του 2009, όπου εικόνες, περισσότερες από 50, είχαν κλαπεί και πουλήθηκαν σε συλλέκτες και γκαλερί. Κάποιες από αυτές εντοπίστηκαν στο εξωτερικό και επαναπατρίστηκαν αργότερα. Οι δράστες, φαίνεται να γνώριζαν την αξία των αντικειμένων, που έκλεβαν, καθώς και τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας.
Οι λεηλασίες, που είχαν ρημάξει τους ναούς στο Πωγώνι και την Κόνιτσα, ενδέχεται να σχετίζονται με την αύξηση της ζήτησης για θρησκευτικά κειμήλια. Λεηλατήθηκαν αφύλακτες εκκλησίες σε περιοχές που σε μεγάλο βαθμό ερήμωσαν από ντόπιο πληθυσμό και είναι παραμελημένες.

Ανάγκη προστασίας
Τα κρούσματα λεηλασιών υπαγορεύουν την άμεση ανάγκη να δημιουργηθεί ασπίδα προστασίας γύρω από τη θρησκευτική κληρονομιά, που είναι και ταυτόχρονα και πολιτιστική.
Η καταγραφή, που έχει γίνει και εξακολουθεί να γίνεται, των εκκλησιαστικών κειμηλίων από τις ενορίες, τις Μητροπόλεις και από την αρχαιολογική υπηρεσία είναι ένα μέτρο προς την ορθή κατεύθυνση, που βοηθάει κυρίως στην αναζήτηση και την εύρεση των κλαπέντων.
Τα θρησκευτικά κειμήλια είναι ένας αρίφνητος θησαυρός, που στο διάβα των χρόνων διασώζει και μάς μεταγγίζει την Ελληνορθόδοξη συνείδηση. Ακόμη αποκαλύπτουν το ήθος, το ύφος, το κάλλος της παράδοσής μας.
Και τα κειμήλια είναι, που μας θυμίζουν ότι η πίστη βιώνεται ως θέωση και χάνεται όταν χαθεί η ελευθερία της υπέρλογης αγάπης. Μας παραπέμπουν στο νόημα της αγαπητικής ελευθερίας, που εκφράζουν οι εικονογραφίες αγίων, εκκλησιαστικών γεγονότων και συμβόλων, ενώνοντάς μας με το θείο στοιχείο.
H.M.