Πλήρης ημερών έφυγε χθες το πρωί από τη ζωή ο καταξιωμένος ρωμανιστής – βαλκανολόγος Αχιλλέας Γ. Λαζάρου, ένας επιστήμονας που διακρίθηκε για τη βαθιά μελέτη και γνώση του λεγόμενου Βλάχικου ζητήματος και τους αγώνες που έδωσε ενάντια στην προπαγάνδα για να αποδείξει την ελληνική καταγωγή των βλαχόφωνων πληθυσμών της Πίνδου. Σχετικά άρθρα του, εξάλλου, έχουν δημοσιευθεί επί μακρά σειρά ετών στον «Π.Λ.», του οποίου υπήρξε συνεργάτης. 

Η Ομοσπονδία Βλάχων

Σε ανακοίνωσή της για τον θάνατο του Αχιλλέα Γ. Λαζάρου, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων επισημαίνει πως το έργο που άφησε παρακαταθήκη για την Πατρίδα μας είναι μεγάλο και πολυδιάστατο και προσθέτει με έμφαση τα εξής: «Διατράνωσε την έξωθεν αμφισβητούμενη ελληνικότητα των Βλάχων στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια γενικά αποδεικνύοντας με αδιάσειστα ιστορικά στοιχεία την αυτόχθονη καταγωγή τους. Κατέδειξε ότι οι βλαχόφωνοι Έλληνες έχουν μία και μόνη πατρίδα στην καρδιά τους, την Ελλάδα».

Η Π.Ο.Π.Σ.Β., στο πλευρό της οποίας εκείνος στάθηκε με όλες του τις δυνάμεις, τίμησε τον εκλιπόντα για το έργο του συνολικά σε μία μεγαλειώδη τελετή στην Αίθουσα της Παλαιάς Βουλής όπου ο Πρόεδρός της Μιχάλης Μαγειρίας του απένειμε τιμητική πλακέτα και μίλησε για την μεγάλη προσφορά του Αχιλλέα Γ. Λαζάρου στον βλαχόφωνο ελληνισμό. Η δε Παγκόσμια Βλαχική Αμφικτιονία, στην ίδρυση της οποίας πρωτοστάτησε, τον ανακήρυξε Επίτιμο Πρόεδρο, αξίωμα το οποίο τίμησε με την συμπαράστασή του στο έργο της.

Τα Διοικητικά Συμβούλια της Π.Ο.Π.Σ.Β. και της Π.Β.Α. διά του Προέδρου τους Μιχ. Μαγειρία εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια στην οικογένεια του Αχιλλέα Λαζάρου «για την απώλεια ενός μεγάλου βλαχόφωνου Έλληνα», όπως αναφέρουν σε κοινή τους ανακοίνωση.

Γόνιμη πορεία

Γεννημένος το 1930 στην Ελασσόνα, ο Αχιλλέας Λαζάρου ήταν πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία έλαβε και μεταπτυχιακό δίπλωμα, ενώ στο ΕΚΠΑ εκπόνησε την πρώτη στο είδος της διδακτορική διατριβή στην Ελλάδα με αντικείμενο τη ρωμανική γλώσσα και τη σχέση της με τα ελληνικά. Επίσης, σπούδασε επί τρία χρόνια στη Γαλλία, όπου παρακολούθησε σεμινάρια βαλκανικής ιστορίας στην Σορβόννη και Σλαβολογίας στο Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών και σπούδασε Βαλκανική Εθνολογία στην Πρακτική Σχολή Ανωτάτων Σπουδών της Σορβόννης.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα αποσπάστηκε στην Ακαδημία Αθηνών, έπειτα δίδαξε στα Γυμνάσια Ελασσόνας, Δεσκάτης και στο Β’ Παγκύπριο Αρρένων Βόλου. Από το Βόλο μετατέθηκε στο Α’ Πρότυπο Γυμνάσιο Πειραιώς, όπου πρωτοστάτησε στη μετονομασία του σε Ιωνίδειο Πρότυπο Σχολή και από εκεί πήγε στο Πειραματικό Σχολείο του ΕΚΠΑ. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός επιθεωρητής στο Νομό Ημαθίας και στη Λάρισα, αλλά και στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή. 

Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο και αναρίθμητες ομιλίες σε συνέδρια και ημερίδες. Τιμήθηκε με το βραβείο φιλίας Τρικάλων, με το μετάλλιο του Δήμου Τρικκαίων και με το μετάλλιο της Πόλης του Λένινγκραντ (Αγ. Πετρούπολη). Του απονεμήθηκαν επίσης Χρυσός Σταυρός του Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Χρυσός Σταυρός Αποστόλου Παύλου από την Εκκλησία της Ελλάδος, βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών κ.ά..