• Έναν «Ναό Πολιτιστικής Κληρονομιάς» απέκτησε η Καρίτσα του Δήμου Ζίτσας. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο λαογραφικό μουσείο, με την ιδιαίτερη συλλογή και δόμηση αντικειμένων, που έστησε ο  Μήτσ' Μήτσης από το Πολύδροσο Παραμυθιάς, με την οικονομική συνδρομή και την ηθική συμπαράσταση του τοπικού Δήμου και την αμέριστη βοήθεια του Δημάρχου Μιχάλη Πλιάκου, ο οποίος ενστερνίστηκε το όραμά του.   

Τα εγκαίνια του Μουσείου έγιναν την Κυριακή από τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Μάξιμο, με τον κ. Πλιάκο στο χαιρετισμό του να το χαρακτηρίζει κόσμημα όχι μόνο για το Δήμο Ζίτσας, αλλά για ολόκληρη την Ήπειρο. 

«Στόχος της Δημοτικής Αρχής είναι ο χώρος να αποτελέσει πόλο έλξης για επισκέπτες και μαθητές από την ευρύτερη περιοχή και, γιατί όχι και από την υπόλοιπη χώρα και να προστεθεί στο ευρύ δίκτυο εκθεσιακών χώρων, που λειτουργούν στο Δήμο Ζίτσας με στόχο πάντα να ενισχυθεί η επισκεψιμότητα», επισήμανε μεταξύ άλλων στο χαιρετισμό του ο Δήμαρχος. 

Αναφερόμενος στο ιστορικό του Μουσείου σημείωσε ότι  «η Περιφέρεια Ηπείρου στάθηκε δίπλα μας όλα αυτά τα χρόνια στην πολύ μεγάλη προσπάθεια που καταβάλαμε για την αποκατάσταση του κτιρίου. Στη συνέχεια και μετά τις επαφές, που έκανε ο τότε αντιδήμαρχος Στέφανος Μιχάλης με τον κ. Μήτση αποφασίσαμε όλοι μαζί η δωρεά του να μεταφερθεί εδώ και να δημιουργηθεί αυτός ο μοναδικός χώρος». 

Απευθυνόμενος  στον δωρητή εμφανώς συγκινημένος, τον ευχαρίστησε «που εμπιστεύθηκε στο Δήμο τα χιλιάδες αντικείμενα που με τόσο κόπο και φροντίδα συγκέντρωσαν ο ίδιος και η αείμνηστη σύζυγός του Βικτωρία και παρά την επίπονη προσπάθεια που χρειάστηκε δεν το μετάνιωσα ούτε στιγμή μέχρι σήμερα. Το αποτέλεσμα μας ανταμείβει όλους και είναι ορατό ειδικά για όσους γνώριζαν σε τι κατάσταση ήταν το κτίριο».   

Συγχαρητήρια Μάξιμου

Ο Μητροπολίτης Μάξιμος συνεχάρη τόσο τον κ. Μήτση για τη χειρονομία του, όσο και τη Δημοτική Αρχή που αγκάλιασε και έδωσε στέγη στο όραμά του. 

«Είναι ένα προσκλητήριο αυτό που κάνετε σήμερα και πολύ σας ευχαριστούμε», ανέφερε χαρακτηριστικά απευθυνόμενος στον κ. Μήτση και πρόσθεσε: «Σας ευχαριστώ και εγώ προσωπικά που μου δίνετε τη δυνατότητα να συμμετάσχω σε αυτή τη χαρά και να συμπροσευχηθούμε να μας φωτίσει ο θεός και άλλα τέτοια έργα να πάρουν σάρκα και οστά».

Κατορθώθηκε και πραγματοποιήθηκε το όνειρο δύο ανθρώπων, που ο ένας εκτίμησε τον άλλο και ένωσαν τα όνειρα, ένωσαν τις προσδοκίες τους, τη ζωή τους ένωσαν. Του ιδίου και της αλησμόνητης γυναίκας του Βίκυς-Βικτωρίας.

Όνειρο ζωής…

Όπως διευκρίνισε ο Μήτσ' Μήτσης, «δεν είναι ένα σύνηθες λαογραφικό μουσείο με παράθεση λαογραφικών αντικειμένων, αντίστοιχο με εκθέσεις (άλλοτε πολύ επιτυχημένες και άλλοτε ολιγότερο), που συναντάς σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο. Είναι μια έκθεση ανθρωποκεντρική, γι’ αυτό η έμφαση δεν δίνεται στα ίδια τα αντικείμενα, αλλά στις ιστορίες, που αυτά διηγούνται για το άτομο, για μια κάποια στιγμή από την πορεία της ζωής του συλλέκτη- δωρητή. Κι έτσι μπορούμε να πούμε ότι ο αργαλειός γίνεται αφορμή για να ξετυλιχτεί, το κουβάρι μικρών ιστοριών της ζωής της μητέρας του συλλέκτη. Τα ταψιά και οι σίτες παραπέμπουν στην προετοιμασία για οικογενειακό γεύμα. Το κότσι με τα πεντόβολα γίνονται αφορμή για να μυηθούμε σ’ ένα παιδικό παιχνίδι ρόλων. Έτσι λοιπόν τα αντικείμενα αποτελούν «παράθυρο» μέσα από το οποίο ο επισκέπτης μπορεί να δει τον απόηχο σκηνών από τη ζωή ανθρώπων στο κοντινό παρελθόν».

Συναισθηματικά φορτισμένος,  έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην αείμνηστη σύζυγό του Βικτωρία στην οποία αφιέρωσε το «Ναό Πολιτιστικής Κληρονομιάς» και ευχαρίστησε το Δήμαρχο Ζίτσας για τη συνεργασία και τη συνδρομή του στο να πραγματοποιηθεί το όνειρό της. «Είμαι ευτυχής, ίσως ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, διότι ο θεός - θεά τύχη, με όπλισε με το γεροντικό πείσμα που ξεπερνάει το παιδικό. Κι έτσι κατορθώθηκε και πραγματοποιήθηκε το όνειρο δύο ανθρώπων.  Είναι το όνειρο της αγαπημένης μου συζύγου Βίκυς - Βικτωρίας και δικό μου. Αλλά δυστυχώς η Βίκυ μου δεν ευτύχησε και αυτή, να αντικρίσει το Ναό Πολιτιστικής Κληρονομιάς ολοκληρωμένο. Απεβίωσε πρόωρα κι έτσι στην μνήμη της τον δώρισα στο Δήμο Ζίτσας», τόνισε.

Αξιόλογη συλλογή

Σε εννέα αίθουσες υπάρχουν διάφορες θεματικές ενότητες, που μεταφέρουν το παρελθόν στο παρόν και στο μέλλον. Να σημειωθεί ότι μια αίθουσα του Μουσείου έχει σχεδιαστεί έτσι, ούτως ώστε να είναι επισκέψιμη και από άτομα με απώλεια όρασης.

Ο λογοτέχνης Μήτσ' Μήτσης από το Πολύδροσο Παραμυθιάς, είναι ένας πολύ ιδιοφυής άνθρωπος με πολλά συγγραφικά έργα, όλων σχεδόν των ειδών (ποίηση, θεατρικά, μυθιστορήματα, διηγήματα), που κάποια από αυτά έχουν αποσπάσει τιμητικές διακρίσεις.

Δούλεψε σκληρά στη ζωή του, αφού σαν παιδί της Κατοχής ξεκίνησε ξυπόλητος και κατάφερε να γίνει ένας διακεκριμένος κομμωτής. Παράλληλα, όμως, μετέφερε στο χαρτί τα βιώματά του και τα έκανε τραγούδι, διδασκαλία, προτροπή, συμβουλή, καταγραφή, αποτύπωμα. 

Με τη συνδρομή της αλησμόνητης συζύγου του Βικτωρίας, δημιούργησε μια αξιόλογη λαογραφική συλλογή, που αρχικά λειτούργησε ως μουσείο στο σπίτι του στην Αθήνα. Θέλησε αυτή τη συλλογή, με σπουδαία εκθέματα, να τη μεταφέρει στη Θεσπρωτία και να τη στεγάσει κάπου στο νομό στις αρχές της δεκαετίας του 2010. Δυστυχώς, παρά τις υποσχέσεις, δεν κατορθώθηκε αυτό και τα αντικείμενα παρέμεναν μέσα στα κουτιά. 

Προθυμοποιήθηκε, όμως, ο Δήμος Ζίτσας να φιλοξενήσει τα εκθέματα του Μητσ' Μήτση και γι' αυτό το σκοπό παραχώρησε το παλαιό δημοτικό σχολείο στο χωριό Καρίτσα και χρηματοδότησε τη μετατροπή του σε μουσείο. Ο Μητσ' Μήτσης εγκαταστάθηκε προσωρινά στην Καρίτσα και εργάστηκε, σε συνεργασία με το Δήμο Ζίτσας, για την υλοποίηση του Μουσείου.

Έτσι το κοινό δεν θα στερηθεί τα εκθέματά του, που με τόσο κόπο, με τόση φροντίδα και με τόσα έξοδα συγκέντρωσε ο δημιουργός του. 

π. ΗΛΙΑΣ ΜΑΚΟΣ