• Μπορεί ο δαιμόνιος σεφ του θεατρικού έργου «Παπάγια Μάντολες» να κατέληξε στης φυλακής τα σίδερα εξαιτίας της «περιποίησης» που επιφύλαξε στους πολιτικούς που πήγαν ως πελάτες στο εστιατόριό του, όμως δύσκολα θα βρεθεί θεατής ο οποίος δεν θα δείξει κατανόηση για τις πράξεις του. 

Πάντως, η παράσταση, η οποία παρουσιάζεται απόψε στην αίθουσα Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος της Ζωσιμαίας Ακαδημίας, προκαλεί συζητήσεις και άφθονο γέλιο, με τον πρωταγωνιστή της Χρήστο Χρήστου να τονίζει στον «Π.Λ.» πως δεν είναι σίγουρο ότι κερδισμένοι σ’ αυτή τη ζωή είναι πάντα όσοι φροντίζουν να τα έχουν καλά με την εκάστοτε εξουσία και όσοι εκμεταλλεύονται τις γνωριμίες τους. 

Η συνέντευξη 

• Χρήστο, τελικά δέθηκες με τον ρόλο του… δαιμόνιου σεφ στο «Παπάγια Μάντολες». Ποια είναι τα στοιχεία του εκείνα που σε κάνουν να επιστρέφεις σ’ αυτόν;

-Εγώ δέθηκα με αυτόν, αυτός δέθηκε με μένα… ποιος ξέρει; Ένα είναι το μόνο σίγουρο, ότι όλα τα έργα που υπηρετούν το λαϊκό θέατρο και τα συστατικά τους είναι αληθινά, με ιντριγκάρουν. Οπότε, μετά τις πετυχημένες πρώτες απόπειρες πέρυσι στο bar theater, επιστρέφω από επιλογή σε αυτόν ρόλο, που θα μοιραστώ στην Αθήνα στο Θέατρο 104 από 24 Φεβρουαρίου μέχρι 28 Απριλίου και στα Γιάννενα στην Αίθουσα Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος στις 14 Φεβρουαρίου για μια και μόνο παράσταση. Στόχος να το παρουσιάσουμε σε όσες περισσότερες πόλεις μπορούμε ανά την Ελλάδα.

• To έργο, το οποίο θα παρουσιάσεις και σε άλλες πόλεις της Ηπείρου, είναι μία μαύρη κωμωδία που καυτηριάζει τα κακώς κείμενα όσον αφορά στην πολιτική μας ζωή. Ποια είναι αυτά εν συντομία;

-Ξεκινάμε από τα αγαπημένα μου Γιάννενα και πόλεις της Ηπείρου και στην πορεία στοχεύουμε να επισκεφτούμε πολλά αλλά μέρη! Ο Μαγειράκος μας δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω! Κατονομάζει τόσο τα κακώς κείμενα της πολιτικής μας ζωής (εργασία, υγεία, παιδεία κτλ.) αλλά ταυτόχρονα μας δείχνει την αλλεργία του σε αυτό που ονομάζουμε με την κακή έννοια «υποκρισία», ενώ δεν λείπει και ο αυτοσαρκασμός. 

• Ας μιλήσουμε υποθετικά. Αν ήσουν όντως ένας καταξιωμένος σεφ και έρχονταν στο μαγαζί σου μία κουστωδία πολιτικών, θα έμπαινες ποτέ στον πειρασμό να τους σερβίρεις τα «καλούδια» ή κάτι αντίστοιχο τέλος πάντων με εκείνα που τους πρόσφερε ο ήρωάς μας;

-Μια πιθανή απάντηση σε μια πιθανή ερώτηση είναι πολύ εύκολο να δοθεί. Από τη θεωρία όμως στην πράξη μεσολαβούν πολλά… καντάρια δρόμος. Ίσως, αν είχα το υπόβαθρο και τις προσλαμβάνουσες του ήρωα, θα ήταν πολύ πιθανό! Εκτός από τη δόση τρέλας που χρειάζεσαι για να κάνεις κάτι τέτοιο, ο ήρωας μας προσπαθεί να εξηγήσει όλους τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή τη πράξη. Πάντως, κάθε βράδυ στη σκηνή δανείζω ένα κομμάτι μου στον Μάγειρα οπότε είναι σαν να το ζω κάθε βράδυ! 

• Μήπως τελικά περνούν καλύτερα όσοι κάθονται στα αβγά τους και δεν μιλούν και όσοι τα έχουν καλά με την εξουσία και «χαϊδεύουν» τους εκπροσώπους της; Γιατί, τα «κακά παιδιά», όπως ο πρωταγωνιστής που ενσαρκώνεις, γενικά δεν έχουν καλή κατάληξη…

-Σχετικό είναι αυτό! Γιατί ο ήρωάς μας μπορεί να καταλήγει πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, αλλά σε εκείνη τη φάση αισθάνεται ελεύθερος. Οξύμωρο; Κι όμως μπορώ να τον συναισθανθώ. Δεν νομίζω ότι όσοι τα έχουν καλά με την εξουσία ή μάλλον όσοι εν γνώση τους εκμεταλλεύονται αυτές τους τις γνωριμίες είναι οι κερδισμένοι… ο ήρωας μας έχει αγανακτήσει και οδηγήθηκε να κάνει το σχέδιό του πράξη! Ίσως αυτοί που τον ακούσουν τελικά στο επισκεπτήριο θα αποφασίσουν αν είναι «καλό» η «κακό» παιδί. 

• Συνηθίζουμε γενικότερα ως πολίτες να ρίχνουμε το φταίξιμο για όσα μας συμβαίνουν στους πολιτικούς. Εμείς όμως δεν τους εκλέγουμε, εμείς δεν τους δίνουμε την εξουσία; Μήπως θα έπρεπε να κατηγορούμε τον εαυτό μας τελικά;

-Αμέτοχοι δεν είμαστε σίγουρα. Χρησιμοποιώντας και λόγια του έργου, «κάθε σύστημα έχει την ενημέρωση, τους πολιτικούς, τη δικαιοσύνη, τη μνήμη και χωρίς παρεξήγηση τους πολίτες που του αξίζουν»!

• Σ’ αυτούς που δεν έχουν δει το «Παπάγια Μάντολες» συστήνεις φαντάζομαι να σπεύσουν απόψε στη Ζωσιμαία Ακαδημία. Σ’ εκείνους πάλι που είχαν δει κάποια από τις παραστάσεις σου στο «Route 66» τι θα έλεγες για να τους πείσεις να ξαναδούν το έργο;

-Τους προσκαλώ όλους σε ένα θεατρικό ραντεβού υψηλών γαστρονομικών απολαύσεων (γέλια). Όντως αυτοί που το είδαν πέρυσι θα το βρουν αρκετά διαφορετικό και οι καινούργιοι θεατές θα το απολαύσουν στην όμορφη αίθουσα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου της Ζ.Π.Α. τη βραβευμένη μαύρη κωμωδία του Αντώνη Κρύσιλα. Όσοι πάλι δεν προλάβουν μην αγχωθούν… τους περιμένω στο θέατρο 104 στην Αθήνα.

ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΗΣ