«Γρίφος» παραμένει για τη Θεσπρωτική πρωτεύουσα το μέλλον του παλιού συγκροτήματος του Ξενία Ηγουμενίτσας. Από τη μία πλευρά, το κτίριο ανήκει στη διαχείριση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, το οποίο απορρόφησε το ΤΕΙ Ηγουμενίτσας, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για εκπαιδευτικούς λόγους.

Από την άλλη, η Δημοτική Αρχή της πόλης σχεδιάζει χρήσεις πολιτιστικού περιεχομένου, όπως τουλάχιστον προέκυψε από συνάντηση του Δημάρχου Παναγιώτη Νταή με την Υπουργό Πολιτισμού στην οποία και έθεσε το θέμα της αξιοποίησής του.

Παρέμβαση Μπέζα

Με αφορμή τη συγκεκριμένη συνάντηση, στο θέμα του Ξενία Ηγουμενίτσας επανήλθε χθες ο Αντώνης Μπέζας, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Μαζί για την Ηγουμενίτσα». Σε ανακοίνωσή του, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: «Για την ‘επανάχρηση’ ενός χώρου, στη συγκεκριμένη περίπτωση του πρώην Ξενία Ηγουμενίτσας, πρέπει να διευκρινιστούν δύο ερωτήματα: Ποιες θα είναι οι νέες χρήσεις της ‘επανάχρησης’ και από ποιόν θα γίνει η ‘επανάχρηση’; Διαφορετικά  το  επικοινωνιακό πυροτέχνημα της ‘επανάχρησης’ αποτελεί κενό γράμμα».

Όσον αφορά στο πρώτο ερώτημα, ο κ. Μπέζας τονίζει πως από την τελευταία συνάντηση του Δημάρχου Ηγουμενίτσας με την Υπουργό Πολιτισμού προκύπτει ότι επιδίωξη είναι να δημιουργηθεί «ένας νέος πόλος πολιτισμού, τουριστικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων», ρωτώντας πώς οι τουριστικές δραστηριότητες θα συνδυαστούν με την εκπαίδευση. Όσον αφορά στο δεύτερο ερώτημα, κατηγορεί τον κ. Νταή ότι δε δίνει απάντηση, σημειώνοντας πως οι αναφορές «περί  αναγνωρισμένου μνημείου της νεώτερης πολιτιστικής κληρονομιάς κλπ.» είναι άνευ ουσίας και δεν ξεκαθαρίζουν τη θέση του. 

Δεν συνομιλούν…

Ο κ. Μπέζας σημειώνει πως «δεν αρκεί να κατηγορείς υποκριτικά το Πανεπιστήμιο για την εγκατάλειψη του χώρου ούτε να του ζητάς να αποφασίσει το ίδιο  τι θα κάνει, όταν εσύ ως Δημοτική Αρχή δεν συνομιλείς μαζί του» και προσθέτει: «Για ένα τέτοιο σοβαρό θέμα, θα έπρεπε  να είχε ζητηθεί η άποψη του Δημοτικού Συμβουλίου Ηγουμενίτσας, το οποίο δεν είναι ένα απλό όργανο διεκπεραίωσης αλλά θεσμός τοπικής δημοκρατικής αντιπροσώπευσης και στρατηγικού σχεδιασμού», ενώ καταλήγει τονίζοντας πως «η επιστροφή δραστηριοτήτων του Πανεπιστημίου στην πόλη μας είναι δυνατή. Αδύνατη προσπαθούν να την παρουσιάσουν ορισμένοι για να  δικαιολογήσουν τις επιδιώξεις τους που ταυτίζονται με αυτές ιδιωτικών συμφερόντων».