«Η τέχνη είναι ίαμα. Γιατρεύει, αφυπνίζει, χαϊδεύει, ξεσηκώνει. Βεβαίως υπάρχει και η πλευρά κατανάλωση. Αν κάτι δεν αξίζει, θα καεί πολύ γρήγορα. Αν αξίζει, θα το ξαναψάξουμε», τονίζει ο σημαντικός μουσικοσυνθέτης Σταμάτης Κραουνάκης, ο δημιουργός ορισμένων από τα σπουδαιότερα τραγούδια των τελευταίων 40 ετών.

Με αφορμή τη σημερινή συναυλία – μουσική παράσταση που θα παρουσιάσει στο υπαίθριο Θέατρο της Ε.Η.Μ. μιλάει στον «Π.Λ.» για το πώς προέκυψε ο τίτλος της «Τ’ Αηδόνια Του Θέρους», για τη στενή σχέση που διατηρεί  με την καλλιτεχνική έμπνευση, για το κοινό που συναντά στο πλαίσιο της περιοδείας του ανά την Ελλάδα, αλλά και για την πολιτική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας. 

Η συνέντευξη

Κ. Κραουνάκη, ωραίος ο τίτλος της μουσικής παράστασης που θα παρουσιάσετε και στα Γιάννενα. Πώς… γεννήθηκαν «Τ’ Αηδόνια Του Θέρους»;

Από μια φωτογραφία. Ένα ωραίο αηδόνι πορτοκαλί, καφέ, γκρίζο με εντυπωσίασε και είπα θα βάλουμε αυτό το αηδόνι για εικόνα και τίτλος αηδόνια του χειμώνα πρώτα, του θέρους τώρα. Είναι γιατί επίσης γύρω - γύρω είναι τα δικά μου αηδόνια. Η Πένυ, ο Χρήστος, ο Γιώργος, ο Θεολόγος, ο Κοσμάς και τα γλυκά κελαηδίσματα των φίλων μου μουσικών που ακολουθούν τα τραγούδια.

Ο Κατσίκης με το μπουζουκάκι του, ο Θεολόγος με το βιολάκι του, ο Δημήτρης με το πιάνο του, ο Λάμπρος με το κοντραμπάσο του. Μια ομάδα δημιουργική που μας ένωσε η καραντίνα και πήγαμε περπατώντας χειμώνα - καλοκαίρι με ρεπερτόρια της αγάπης και ο κόσμος ακολούθησε. Περάσαμε δύσκολες ώρες, ειδικά τον πρώτο χρόνο, αλλά αυτή η δυσκολία μας ένωσε και μας έδωσε φτερά! Έχουμε στο ενεργητικό μας τέσσερις μουσικές παραστάσεις, μια οπερέτα και τέσσερις ομάδες νέων τραγουδιών. Και την υπέροχη ταινία του Άγγελου Φραντζή. Δηλαδή, ώρες κοινής πτήσης. Αυτό είναι μια μικρή ευτυχία.

Στο πρόγραμμά της έχετε συμπεριλάβει μία ποικιλία ακουσμάτων που ξεκινάει από Πιάφ και φτάνει μέχρι new wave ρεμπέτικα. Πώς συνδέονται όλα αυτά μεταξύ τους;

Αυτό είναι το μυστικό της σύμπραξης. Δεν εξηγείται με λόγια η μουσική και η αρμονία και η φαντασία και ο έρωτας κάνουν τη δουλειά τους και βγαίνει το σωστό υφαντό. Άλλωστε, αν υπήρχε συγκεκριμένη συνταγή θα την κάναν όλοι. Δεν μπορούν να την κάνουν όλοι. Είναι κάπως το μικρό μυστικό μας.

Θα ακούσουμε φαντάζομαι και τα τραγούδια σας που έχουμε αγαπήσει όλοι, όπως ίσως το «φίλα με», το «Κόκκινα γυαλιά», το «αυτή η νύχτα μένει» (ρωτάω καταρχήν επειδή είναι δικά μου αγαπημένα)…

Υπάρχει μια στιγμή που κεντράρω στα δικά μου, αλλά υπάρχουν και τραγούδια που αγαπώ πολύ και μου φτιάχνουν το κέφι πολύ, που δεν είναι δικά μου. Αυτό που με νοιάζει είναι κάθε φωνή να ευχαριστιέται τον πυρήνα της.

Πώς πάτε από έμπνευση σήμερα; Υπάρχουν πράγματα που σας κεντρίζουν ή σας συγκινούν για να γράφετε μουσική;

Είμαστε ζευγάρι με τη συγκεκριμένη κυρία σε καθημερινή βάση και σε απόλυτη συμφωνία. Δεν υπάρχει λεπτό που να μην συζητάμε δημιουργικά. Η ίδια η ζωή είναι το κεντρί και φυσικά ο έρωτας για τη ζωή και ο έρωτας για το αύριο.

Είστε με την ομάδα σας σε καλοκαιρινή περιοδεία αυτή την εποχή. Πώς αντιδρά το κοινό που έρχεται να σας δει στη ζωντανή επαφή;

Νομίζω ότι το κοινό δεν είναι κάτι ενιαίο. Είναι άνθρωποι με συναισθήματά, με προβλήματα, με φορτίο, που έρχονται σε εμάς για να νιώσουν κάτι και να φύγουν καλύτερα. Αυτό κατά γενική ομολογία το πετυχαίνουμε.

Προσωπικά, με ποια κριτήρια -πέρα από τον αριθμό των εισιτηρίων- «μετράτε» την επιτυχία μίας συναυλίας;

Αυτό που θα πω είναι πολύ προσωπικό. Το αίσθημα που έχουμε όλοι όσοι έχουμε παίξει από μια βραδιά. Αν φεύγουμε καλύτερα από ότι πήγαμε. Το άλλο που ρωτάω πάντα είναι αν πληρώθηκαν όλοι. Το τελευταίο που με ενδιαφέρει πάντα είναι τα εισιτήρια. Η φράση που λέω είναι «όσους στείλει η Παναγία». Μια χαρά πάει έτσι…

Ποια βλέπετε ότι είναι η σχέση του κοινού με τη μουσική στις μέρες μας; Ρωτάω επειδή έχουν αλλάξει πολύ οι συνήθειές μας. Από την κασέτα, το βινύλιο και το CD περάσαμε στις πλατφόρμες με τα εκατομμύρια τραγούδια και καταναλώνουμε διαφορετικά τις μελωδίες...

Φέτος έκανα εφτά κυκλοφορίες μόνο από τις πλατφόρμες και το YouTube. Σιγά - σιγά συνηθίζουν όλοι, είναι μια καινούργια γλώσσα, είναι ένας καινούργιος τρόπος. Και να σου πω και την αλήθεια, όλοι θέλουμε και το cd, το φυσικό προϊόν, αλλά πια έχουμε συνηθίσει να φτιάχνουμε τις λίστες μας στο spotify και να ακούμε μουσική συνέχεια.

Προσωπικά το πάω μια χαρά έτσι. Επίσης βλέπω ότι στα live αυτό δουλεύει κανονικά. Δηλαδή, ο κόσμος έχει ενημερωθεί. Το «αγκάλιασε με» έγινε επιτυχία μέσα σε 24 ώρες. Αν είναι λοιπόν να γίνει, θα γίνει.

Η τέχνη έχει κατά τη γνώμη σας πλέον την ικανότητα να αφυπνίζει ή έχει γίνει ένα ακόμη καταναλωτικό προϊόν;

Η τέχνη είναι ίαμα. Γιατρεύει, αφυπνίζει, χαϊδεύει, ξεσηκώνει. Βεβαίως υπάρχει και η πλευρά «κατανάλωση». Αν κάτι δεν αξίζει, θα καεί πολύ γρήγορα. Αν αξίζει, θα το ξαναψάξουμε και στην επόμενη σεζόν. Έτσι ήταν πάντα.

Είστε πολιτικό ον και δεν έχετε κρύψει ποτέ τις απόψεις σας. Πώς βλέπετε σήμερα την πολιτική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας;

Είναι μια δύσκολη στιγμή για το λαό μας, περνάμε πάρα πολύ δύσκολα οι άνθρωποι και το πολιτικό προσωπικό είναι πολύ χαμηλού επιπέδου. Δεν πρόκειται να μείνουνε έτσι τα πράγματα. Γρήγορα θα δούμε καινούργια Ανατολή. Έτσι πιστεύω.

Τι σας θυμώνει περισσότερο γύρω σας και τι σας παρηγορεί;

Με θυμώνει η αναισθησία και η απονιά και με παρηγορεί η τρυφερότητα που πάντα περισσεύει, ακόμα και στα δύσκολα.