• Καθημερινά η τηλεόραση ανακοινώνει τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα της ημέρας ως ένα είδος απολογισμού νεκρών στην καθημερινή μάχη της οδικής κυκλοφορίας. 

Αναρωτιέται έτσι κανείς τι είδους «προσκλητήριο νεκρών» είναι αυτό, ποια είναι τα αντιμαχόμενα μέρη που προξενούν αυτά τα θύματα και τέλος πάντων αν υπάρχει ελπίδα να λάβει τέλος αυτό το τραγικό φαινόμενο.  Όλοι ασχολούνται με την αδιαφορία των οδηγών, την αντικοινωνική συμπεριφορά τους, τον εγωισμό τους, την επιθετική οδήγηση και όλα τα συναφή ελαττώματα της φυλής μας. Απόψεις όμως ή και προτάσεις για να περιοριστεί τουλάχιστον αυτό το καταστροφικό για την χώρα μας φαινόμενο, πολύ λίγες έως και καθόλου δεν ακούγονται. Και όταν κάποιος προτείνει μια βελτίωση, μετά από λίγες ημέρες ξεχνιέται. 

Κατά την άποψή μας οφείλουμε σαν οργανωμένη χώρα να καθίσουμε και να μελετήσουμε συνειδητά, σοβαρά και με αποφασιστικότητα όλο το πλέγμα της οδικής κυκλοφορίας των οχημάτων. Και το πρώτο άμεσα που οφείλουμε να σκύψουμε να μελετήσουμε είναι η χορήγηση των αδειών οδήγησης. Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και η μελέτη μας και οι εξ αυτής αποφάσεις μας, πρέπει να είναι τολμηρές, ανεξαρτήτως οιουδήποτε κόστους και υλοποιήσιμες το δυνατόν συντομότερο. Προτείνουμε να δημιουργηθεί σώμα εξεταστών, οι οποίοι να υπάγονται στην κεντρική διοίκηση, στελεχωμένη από μηχανολόγους μηχανικούς  (ή άλλη παρεμφερή ειδικότητα μηχανικών) κατάλληλα εκπαιδευμένους, για να διενεργούν εξετάσεις σε όλη την επικράτεια με παράλληλη δημιουργία εσωτερικής υπηρεσίας ελέγχου κατά τα πρότυπα της υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων της αστυνομίας. Ακόμη θα πρέπει να προστεθεί ειδικό μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής στα Γυμνάσια (και όχι στα δημοτικά) οι δε εξετάσεις οδηγών να περιλαμβάνουν και θέματα κυκλοφοριακής αγωγής.

Να επανεξεταστεί το σύστημα χορήγησης άδειας ασκήσεως επαγγέλματος στους εκπαιδευτές υποψηφίων οδηγών. Οι εκπαιδευτές είναι αυτοί που έρχονται σε άμεση πρώτη επαφή με τους υποψηφίους και οφείλουν να ασκούν το επάγγελμά τους συνειδητά με αίσθημα μεγάλης ευθύνης. 

Πολλά είναι ακόμη αυτά που πρέπει να μελετήσουμε και να αναθεωρήσουμε, τα οποία όμως απαιτούν μακροχρόνιο σχεδιασμό και υλοποίηση (π.χ. οδικά έργα, αστυνόμευση, συνείδηση του χρέους μας προς τον πλησίον κ.λ.π.).