Η παράσταση «Φυγόδικος δεν ήμουν», βασισμένη στο ομώνυμο έργο της συγγραφέως Ισμήνης Καρυωτάκη, ανεβαίνει αυτή την περίοδο από το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, φέρνοντας στη σκηνή μια ιστορία όπου ο έρωτας, η μνήμη και η Ιστορία συναντώνται σε ένα βαθιά πολιτικό και υπαρξιακό αφήγημα. Με αφορμή λοιπόν την παράσταση που παρουσιάζεται στο Καμπέρειο Θέατρο, η συγγραφέας μιλά στον «Π.Λ.» για τη γέννηση του έργου, τους χαρακτήρες του, τον ρόλο της Ηπείρου στη δραματουργία της ιστορίας και το μήνυμα που θα ήθελε να πάρει μαζί του ο θεατής, φεύγοντας από το θέατρο αλλά κι ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο.

Η συνέντευξη

Η επιλογή του τίτλου «Φυγόδικος δεν ήμουν» κουβαλά έντονη υπαρξιακή και ίσως κοινωνική φόρτιση. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η φράση και πώς συνοψίζει τον πυρήνα του βιβλίου; 

Ο Σπήλιος, ο ήρωας του βιβλίου, μας δηλώνει πως «δεν είναι φυγόδικος», δεν αποφεύγει την όποια εναντίον του δίκη, δεν αποφεύγει να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που του απευθύνονται αλλά απεναντίας - κατά μια ευρύτερη έννοια - είναι έτοιμος να συζητήσει με τους ανθρώπους της απέναντι όχθης, να συζητήσει θα έλεγα με τους αντίπαλους του και βέβαια να ανταλλάξει απόψεις μαζί τους ακόμη κι αν αυτές είναι αντίθετες.

Το «Φυγόδικος δεν ήμουν» μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στο θέατρο. Πώς βιώνετε αυτή τη μετάβαση από το λογοτεχνικό κείμενο στη σκηνική πράξη; 

Είναι μαγικό να βλέπεις τους ήρωες του βιβλίου σου υποδηματωμένους και καταστόλιστους να κινούνται, να μιλούν, να θρηνούν, να χαίρονται, να εκθέτουν ολοζώντανοι μπρος τα ματιά του κοινού τα αισθήματα -που εσύ πάσχισες να αποδώσεις με λέξεις- και μάλιστα αυτά να μεταφέρονται ατόφια!

Ο τόπος στον οποίο εκτυλίσσεται το βιβλίο είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος η γενέτειρά σας, η Ήπειρος. Με ποια σκέψη αποφασίσατε να τοποθετήσετε εκεί την ιστορία σας;

Το ηπειρώτικο τοπίο όπως αυτό το έζησα η ίδια παιδί - γη ουρανός όρη ποταμιά λίμνες -, με περιέχει, είναι η αυτοπροσωπογραφία μου, το βιογραφικό μου σημείωμα, η ζωή μου σε εικόνες. Ικανός λόγος για να τοποθετήσω τον εαυτό μου μέσα του. 

Ποιο είναι το μήνυμα που πρέπει να λάβει ο αναγνώστης του βιβλίου ή ο θεατής της παράστασης από το κείμενό σας;

‘’Σώμα με σώμα / σμίγουν οι αντίπαλοι, /  εν αρμονία / Έτσι γεννιέται η ζωή, από έριδα ερωτική.’’, είναι στίχοι του Αργύρη Χιόνη και το περιλαμβάνουν.