Ο Σεπτέμβριος έφτασε, η ώρα για το «πρώτο κουδούνι» πλησιάζει, ωστόσο στον χώρο της σχολικής εκπαίδευσης υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που χρήζουν αντιμετώπισης, καθώς επηρεάζουν αρνητικά το κλίμα.

Σε τοπικό επίπεδο οι βανδαλισμοί που καταγράφονται σε σχολικές μονάδες του Δήμου Ιωαννιτών είναι ένα από τα ζητήματα που προβληματίζουν, με την Αντιδήμαρχο Κοινωνικής Πολιτικής Σοφία Μαρκούλα να αναφέρεται σε άρθρο της στις σοβαρές επιπτώσεις τους. Παράλληλα, σκιαγραφεί και την ευθύνη του Δήμου, ο οποίος, όπως τονίζει, πρέπει να δρα προληπτικά και όχι εκ των υστέρων. Την άλλη πλευρά, αυτή του μαθητικού κόσμου, παρουσιάζει σε δικό του άρθρο ένας μαθητής Λυκείου, ο οποίος εξηγεί για ποιους λόγους τα παιδιά εμφανίζονται… δύσθυμα απέναντι στο σχολείο και προτείνει να γίνει στα Γιάννενα μία σχετική ουσιαστική συζήτηση.

Περί βανδαλισμών

Στο θέμα των βανδαλισμών που με ανησυχητική συχνότητα καταγράφονται και στα σχολεία των Ιωαννίνων αναφέρεται με άρθρο της η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής και καθηγήτρια Νευρολογίας Σοφία Μαρκούλα, με αφορμή το γεγονός ότι πλησιάζει πλέον η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. 

«Δυστυχώς, κάθε χρόνο ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια εικόνα που δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεωρείται «κανονικότητα». Σχολεία με σπασμένα παράθυρα, κατεστραμμένες πόρτες, φθορές στις υποδομές, συνθήματα και καταστροφές σε χώρους, που δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν τη σχολική κοινότητα», αναφέρει. Εστιάζοντας στις επιπτώσεις των βανδαλισμών, τονίζει πως επιβαρύνουν τον δημόσιο προϋπολογισμό, υποβαθμίζουν το σχολικό περιβάλλον και στέλνουν το μήνυμα ότι ο κοινόχρηστος χώρος μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν χώρος χωρίς ιδιοκτήτη και χωρίς κανόνες. 

«Να μπαίνουν όρια…»

Η κ. Μαρκούλα προχωράει σε μία επιστημονική ανάλυση του ψυχικού κόσμου και της συμπεριφοράς των εφήβων. Μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι ο εγκέφαλός τους δεν έχει ωριμάσει πλήρως, γεγονός που επηρεάζει παραμέτρους όπως ο έλεγχος της συμπεριφοράς, η αξιολόγηση των συνεπειών και η λήψη αποφάσεων, ενώ ξεκαθαρίζει πως για εκείνους η κοινωνική αποδοχή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, με συνέπεια να επηρεάζονται σημαντικά από τους συνομηλίκους τους.

Ωστόσο, σπεύδει να τονίσει πως η επιστημονική εξήγηση δεν αποτελεί δικαιολογία, επισημαίνοντας ότι εκεί ακριβώς βρίσκεται ένα μεγάλο πεδίο ευθύνης για την οικογένεια, το σχολείο, την Πολιτεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, να βάζουν όρια και να δίνουν εναλλακτικές.

Η ευθύνη του Δήμου

Το τελευταίο τμήμα του άρθρου της κ. Μαρκούλα είναι και το πιο ενδιαφέρον, καθώς σκιαγραφεί τη στάση που πρέπει να κρατάει ο Δήμος Ιωαννιτών απέναντι στους βανδαλισμούς σχολικών μονάδων. 

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «ο Δήμος δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τους βανδαλισμούς μόνο αφού συμβούν, στέλνοντας συνεργεία να αποκαταστήσουν τις ζημιές. Η κοινωνική πολιτική οφείλει να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά. Να ενισχύει τις δομές πρόληψης, να στηρίζει την οικογένεια, να συνεργάζεται με τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς, να δημιουργεί ευκαιρίες συμμετοχής για τους νέους, να αξιοποιεί τους δημοτικούς χώρους. Και, βέβαια, όπου υπάρχουν επαναλαμβανόμενες φθορές ή παράνομη πρόσβαση εξωσχολικών ατόμων, χρειάζονται και πρακτικά μέτρα προστασίας και συνεργασία με όλους τους αρμόδιους φορείς».

Η Αντιδήμαρχος δεν εξηγεί ποια πρακτικά μέτρα προστασίας θεωρεί αναγκαία για την προστασία των σχολείων από βανδαλισμούς. Προτείνει μόνο το εξής: «Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς ας κάνουμε μια νέα συμφωνία. Οικογένεια, Σχολείο, Δήμος, Φορείς και τα ίδια τα παιδιά να αναλάβουμε ο καθένας το δικό του μερίδιο ευθύνης».

Μαθητική… δυσθυμία!

Η παρέμβαση της Αντιδημάρχου Κοινωνικής Πολιτικής συμπίπτει με το άρθρο που απέστειλε χθες στον «Π.Λ.» ο Άγγελος Πατρινιός (φωτο), μαθητής της Γ΄ Λυκείου, ο οποίος παρουσιάζει την «απέναντι πλευρά», αυτή του μαθητικού κόσμου των Ιωαννίνων και γενικότερα της χώρας για τα σχολεία, τη λειτουργία και τα προβλήματά τους, η οποία έχει επίσης ενδιαφέρον.

Πρώτη αιτία της «δυσθυμίας» των μαθητών απέναντι στο σχολείο θεωρεί τις ανεπαρκείς υποδομές τους. Εστιάζοντας στις σχολικές μονάδες των Ιωαννίνων τονίζει με έμφαση: «Είναι δυνατόν, εν έτει 2026, να υπάρχουν Λύκεια μέσα στα Ιωάννινα χωρίς γυμναστήριο; Είναι δυνατόν μαθητές να διδάσκονται σε κτίρια με τουαλέτες που βγάζουν νερά, με αρχαίες εγκαταστάσεις που θυμίζουν περισσότερο μουσείο παρά χώρο εκπαίδευσης; Και το χειρότερο: η μοναδική στιγμή που κάποιες επισκευές γίνονται με σπουδή είναι όταν προαναγγέλλεται επίσκεψη κάποιου αξιωματούχου του Υπουργείου, ή και του ίδιου του… Αξιότιμου».

Άλλα προβλήματα

Ο μαθητής αναφέρεται και σε μία σειρά από άλλα ζητήματα που προβληματίζουν τον ίδιο και τους συνομηλίκους του. Γράφει για τις ασυγχώρητες, όπως τις χαρακτηρίζει, ανισορροπίες στο πρόγραμμα σπουδών, για την απουσία σοβαρής άθλησης στο πλαίσιο του μαθήματος της γυμναστικής ως μέρος της διαπαιδαγώγησης, για αχρείαστες δράσεις γύρω από θεσμούς και οργανισμούς που καταλαμβάνουν πολύτιμο χρόνο διδασκαλίας, ενώ επισημαίνει πως έχει εκλείψει στις μέρες μας και το πρότυπο του σοβαρού, με κύρος εκπαιδευτικού. 

Προσθέτει ακόμα πως υπάρχει και ζήτημα διοίκησης των σχολικών μονάδων, το οποίο χαρακτηρίζει κομβικό και απουσίες εκπαιδευτικών που δημιουργούν πλήθος κενών ωρών μέσα στο πρόγραμμα. Όσο για την εικόνα της σχολικής καθημερινότητας, ο Άγγελος τονίζει πως «αρκεί κανείς να δει πόσοι καφέδες κυκλοφορούν πια ανάμεσα σε θρανία και διαδρόμους, από ανήλικους μαθητές, για να καταλάβει πόσο έχει χαλαρώσει η οργάνωση και η επίβλεψη μέσα στον χώρο εκείνο, που θα έπρεπε να είναι ο πιο σοβαρός όλων».

Ουσιαστική συζήτηση

Καταλήγοντας στο άρθρο του, ο μαθητής προτείνει να γίνει ουσιαστική συζήτηση για το σχολείο και τον ρόλο του. «Δεν χρειαζόμαστε άλλη μια χρονιά διαχείρισης εντυπώσεων, ούτε άλλη μια χρονιά όπου το μόνο σίγουρο είναι η επανάληψη των ίδιων προβλημάτων. Χρειαζόμαστε ουσιαστική συζήτηση, εδώ, στα Ιωάννινα -ανάμεσα σε Δήμο, Διεύθυνση Εκπαίδευσης, γονείς και εκπαιδευτικούς... Η παιδεία δεν είναι πολυτέλεια· είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται το μέλλον ενός τόπου. Και το θεμέλιο αυτό, δυστυχώς, εδώ και χρόνια, τρίζει επικίνδυνα», σημειώνει.