Πολλή συζήτηση έχει γίνει κατά καιρούς για την τύχη του συγκεκριμένου χώρου. Στον σχετικό διάλογο έρχεται να συμβάλλει ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κατσάνος, ο οποίος μεγάλωσε στη γειτονιά των παλιών ΚΤΕΛ, ενώ τα τελευταία 26 χρόνια δραστηριοποιείται και επαγγελματικά στην ίδια περιοχή. Τι προτείνει με επιστολή του που κοινοποίησε και στον «Π.Λ.»; O Δήμος Ιωαννιτών να διερευνήσει τη δυνατότητα απόκτησης του ακινήτου, μέσω απαλλοτρίωσης ή άλλης νόμιμης διαδικασίας και στη συνέχεια να αξιοποιήσει τον χώρο για τη δημιουργία ενός νέου, σύγχρονου δημοτικού θεάτρου και πολυχώρου πολιτισμού. 

Θα άλλαζε η περιοχή

Πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα πρόταση, με τον κ. Κατσάνο να τονίζει πως «μία τέτοια παρέμβαση θα μπορούσε να αναβαθμίσει ουσιαστικά ολόκληρη την περιοχή που γειτνιάζει με το ιστορικό κέντρο της πόλης, δίνοντας παράλληλα στην πόλη μας έναν χώρο με σημαντικές δυνατότητες. Έναν χώρο που θα μπορούσε να φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές, εκπαιδευτικά προγράμματα, εργαστήρια και δράσεις των πολιτιστικών συλλόγων και των καλλιτεχνικών ομάδων της πόλης». 

Ο ίδιος υπενθυμίζει πως στα Γιάννενα δεν υπάρχει ένα θέατρο σχεδιασμένο με βάση τις σύγχρονες προδιαγραφές προσβασιμότητας, ακουστικής, τεχνολογίας και ενεργειακής απόδοσης. Έτσι, οι ανάγκες φιλοξενίας θεατρικών παραστάσεων καλύπτονται, ανεπιτυχώς όπως τονίζει, από το Καμπέρειο Θέατρο που εξυπηρετεί τη δραστηριότητα του ΔΗΠΕΘΕ και σπανίως διατίθεται σε θεατρικές ομάδες της πόλης και την αίθουσα Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος στη Ζωσιμαία Ακαδημία. «Οι υποδομές των συγκεκριμένων αιθουσών είναι ξεπερασμένες ενώ επίσης υπάρχουν σοβαρά ζητήματα προσβασιμότητας», σημειώνει με έμφαση.

Σύγχρονες υποδομές

«Πόσο ακόμη θα περιμένουμε ως κοινωνία για να διεκδικήσουμε από την Πολιτεία και τους τοπικούς φορείς τη δημιουργία σύγχρονων χώρων πολιτισμού και κοινωνικής συνάντησης, χωρίς να προσδοκούμε ότι θα εμφανιστεί κάποιος ευεργέτης για να μας προσφέρει το επόμενο θέατρο, στάδιο, οικοτροφείο ή βιβλιοθήκη;», αναρωτιέται ο Δημήτρης Κατσάνος στην επιστολή του και προσθέτει: «Η ιδιωτική προσφορά υπήρξε και παραμένει πολύτιμη. Δεν μπορεί, όμως, να υποκαθιστά διαρκώς την ευθύνη των δημόσιων θεσμών να σχεδιάζουν, να επενδύουν και να δημιουργούν υποδομές για τις ανάγκες της κοινωνίας». 

Δύο ερωτήματα

Με αφορμή δε το γεγονός ότι βρίσκεται σε εξέλιξη το έργο αποκατάστασης του κτιρίου του παλαιού Πανεπιστημίου στη Δομπόλη με χρηματοδότηση που ξεπερνά τα 12 εκατ. ευρώ, ο γνωστός σκηνοθέτης θέτει δύο  εύλογα ερωτήματα: «Πρώτο, δεν θα ήταν καλύτερα να επενδύονται τόσο σημαντικοί δημόσιοι πόροι σε ένα ακίνητο που ανήκει στον Δήμο αντί να επενδύονται σε χώρους που είναι παραχωρημένοι για λίγα μόνο χρόνια; Και δεύτερο, σαν πόλη χρειαζόμαστε περισσότερα γραφεία για υπηρεσίες ή περισσότερες σύγχρονες πολιτιστικές υποδομές και χώρους δημιουργίας;».

Ο κ. Κατσάνος δεν παραλείπει να τονίσει πως η πρόταση δημιουργίας ενός νέου και σύγχρονου δημοτικού θεάτρου απαιτεί τεχνική και οικονομική διερεύνηση, εκτίμηση της αξίας του ακινήτου, εξέταση του ιδιοκτησιακού και πολεοδομικού καθεστώτος, καθώς και αξιολόγηση της δυνατότητας αξιοποίησής του. Σημειώνει δε πως θα μπορούσε να εξεταστεί η δυνατότητα χρηματοδότησης μέσω διαθέσιμων εθνικών ή ευρωπαϊκών προγραμμάτων, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Ηπείρου και το Υπουργείο Πολιτισμού.

«Πιστεύω όμως ότι αξίζει να ανοίξει αυτή η συζήτηση. Μια πόλη δεν πρέπει να βλέπει μόνο τα προβλήματα των εγκαταλελειμμένων χώρων της. Πρέπει να μπορεί να φαντάζεται τις δυνατότητές τους και να τους επιστρέφει στην κοινωνία ως χώρους ζωής, δημιουργίας και συνάντησης. Έχουμε υποχρέωση απέναντι στις επόμενες γενιές να μη διαχειριζόμαστε απλώς όσα παραλάβαμε, αλλά να δημιουργούμε όσα εκείνες θα χρειαστούν. Να διεκδικούμε καλύτερες υποδομές, να καταθέτουμε προτάσεις και να απαιτούμε από τους θεσμούς της πόλης μας να σχεδιάζουν με όραμα, συνέπεια και προοπτική», καταλήγει στην επιστολή του.