Ο λαβύρινθος της  γραφειοκρατίας δυστυχώς

δεν έχει τέλος…

ΑΠΛΑ ΘΕΜΑΤΑ «ΦΡΕΝΟ» ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ!

Για να έχει έσοδα ο Δήμος μόλις 100 ευρώ το χρόνο από ενοίκια ενός χωραφιού,

απαιτούνται διαδικασίες με πολλαπλάσιο κόστος…

Το… χαρτοβασίλειο με το Ε9 για ήδη τακτοποιηθέντα ακίνητα

• Σε μια περίοδο που η ανάπτυξη είναι η μόνιμη επωδός Κυβέρνησης, Αυτοδιοίκησης και γενικά όλων των πολιτικών δυνάμεων, στην πράξη  η προσέλκυση επενδύσεων,  και κατ΄ επέκταση της δημιουργίας θέσεων εργασίας,  αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός!
Καθολική είναι πλέον η διαπίστωση ότι η βασικότερη αιτία για την αποτυχία του πολυδιαφημισμένου  fast track είναι η γραφειοκρατία, η οποία παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες,   παραμένει «άτρωτη», εγκλωβίζοντας στο λαβύρινθό της κάθε πρωτοβουλία που αναλαμβάνεται, σε τοπικό, αλλά και σε γενικό επίπεδο.

Τεράστιο το κόστος
Το κόστος της γραφειοκρατίας είναι τεράστιο για τη χώρα αλλά και  την Ήπειρο. Σε εργατοώρες, σε χρήματα, σε αποθέματα ψυχικών δυνάμεων. Σε πολλές περιπτώσεις οι επενδυτές εγκαταλείπουν την προσπάθεια στη μέση. Σε άλλες δεν ξεκινούν καν. Όσοι δε καταφέρνουν να φθάσουν μέχρι το τέλος, χρειάζονται χρόνο και κόπο για να μπορέσουν να αρχίσουν την παραγωγική διαδικασία και αν στο μεταξύ οι καταστάσεις δεν έχουν αλλάξει σε σχέση με το αρχικό τους σχέδιο.

Αλαλούμ με το Ε9
Το θέμα των ημερών και αποκαλυπτικό του τρόπου λειτουργίας των κρατικών δομών και της αφασίας που διακρίνει τους καρεκλοκένταυρους των Υπουργείων, είναι η συμπλήρωση και υποβολή του Ε9.  
Οι εγκύκλιοι του Υπουργείου Οικονομικών είναι ακαταλαβίστικοι για τη συντριπτική πλειοψηφία των φορολογούμενων, χωρίς φυσικά να  έχει ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δεν είναι εξοικειωμένη ή και δεν έχει τη δυνατότητα σύνδεσης με το διαδίκτυο.
Η απλοποίηση των διαδικασιών και των οδηγιών που υπόσχονταν είναι κενή περιεχόμενου, καθώς οι φορολογούμενοι, που δεν έχουν οικονομικές γνώσεις, θα πρέπει να έχουν πλέον σε κάθε βήμα τον λογιστή τους, για να είναι σίγουροι ότι πετυχαίνουν τις σωστές ηλεκτρονικές εγγραφές,  και αυτό όχι πάντα, με δεδομένες τις συχνές αλλαγές των φορολογικών διατάξεων.    
Το αλαλούμ είναι πρωτοφανές και εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι κάθονται σε «αναμμένα κάρβουνα», καθώς ενώ αύριο λήγει η προθεσμία υποβολής του Ε9 κινούνται ακόμη στο σκοτάδι. Κι όπως αναφέρουν οι αρμόδιες υπηρεσίες λίγοι ήταν εκείνοι που μέχρι χθες είχαν υποβάλει συμπληρωμένο το έντυπο.

Ξανά από την αρχή!
Εκείνοι που περνούν κυριολεκτικά «μαρτύριο» είναι όσοι έχουν νομιμοποιήσει αυθαίρετα. Σε ένα ευνομούμενο κράτος, που σέβεται τον εαυτό του και τους πολίτες, η προσθήκη των νομιμοποιημένων χώρων θα έπρεπε να περνά αυτόματα στο περιουσιολόγιο του κάθε ιδιοκτήτη, ο οποίος ήδη κλήθηκε και εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του, προς τα Υπουργεία Περιβάλλοντος και Οικονομικών. Εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Οι φορολογούμενοι καλούνται μέσω των μέσων ενημέρωσης – χωρίς πάντα και αυτά να παρέχουν εξειδικευμένες πληροφορίες- να συμπληρώσουν το Ε9, τρέχοντας εξ αρχής σε μηχανικούς, λογιστές κ.λπ. για αναζήτηση δικαιολογητικών και αποδεικτικών.  Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, όπως λένε φοροτεχνικοί, το ηλεκτρονικό σύστημα του Υπ. Οικονομικών, λόγω υπερφόρτωσης, συχνά τίθεται εκτός λειτουργίας, με πρόσθετη ταλαιπωρία για τους φορολογούμενους.

Απίστευτη ταλαιπωρία για 100 ευρώ!
Η γραφειοκρατία δεν «φρενάρει» μόνο τις μεγάλες επενδύσεις. Εξίσου καταστρεπτική είναι και για πρωτοβουλίες μικρής εμβέλειας, που ωστόσο καθορίζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Η μίσθωση έκτασης 4,5 στρεμμάτων στους Λογγάδες από το Δήμο Ιωαννιτών, για την οποία σχετική ανακοίνωση δημοσιεύτηκε χθες σε ημερήσια εφημερίδα της πόλης.  Το συνολικό επιδιωκόμενο, ετήσιο, όφελος για το Δήμο ως πρώτη προσφορά εκτιμήθηκε σε 100 ευρώ! Και για μεν το Δήμο, το πρόβλημα εντοπίζεται στο κόστος απασχόλησης των υπαλλήλων, που υπερβαίνει κατά πολύ το τελικό όφελος.

Και 10 ευρώ εγγύηση!...
Για τους κατοίκους των Λογγάδων που επιθυμούν να μισθώσουν την έκταση,  η συμμετοχή στη δημοπρασία είναι «βουνό» και απαιτεί  την απώλεια πολλών εργατοωρών.  Και τούτο γιατί θα πρέπει να έλθουν στην πόλη, να τρέξουν σε τράπεζες για έκδοση εγγυητικής επιστολής ύψους 10 (!!!) ευρώ, να επιστρέψουν στους Λογγάδες και μετά το διαγωνισμό,  ξανά τρέξιμο σε εφημερίδες για πληρωμή της δημοσίευσης, στο Δήμο για υπογραφή σύμβασης κ.ο.κ. Κι όμως ένα κράτος, ένας Δήμος που σέβεται στους δημότες του, θα έπρεπε να φροντίσει στην αποκέντρωση τέτοιων λειτουργιών: Να ανέθετε τη σχετική αρμοδιότητα στον εκάστοτε πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας, ο οποίος με ανάρτηση ανακοινώσεων στα καφενεία και στα γραφεία να καθόριζε τη διαδικασία (που ούτως ή άλλως είναι προφορική) και να τελείωνε επιτοπίως το ζήτημα. Κάτι τέτοιο όμως προϋποθέτει ανοιχτά μυαλά και καλή οργάνωση. Υπάρχει; Σαφώς και όχι.

Χωρίς σχεδιασμό
Ακόμη όμως και πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται για τη μείωση της γραφειοκρατίας, στην πράξη αποδεικνύονται αναποτελεσματικές,  καθώς δεν υπάρχει ο απαραίτητος σχεδιασμός σε βάθος. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί και με την κατάργηση της θεώρησης των φωτοαντιγράφων από τα ΚΕΠ. Υπάρχουν υπηρεσίες του Δημοσίου που δεν τα δέχονται αθεώρητα ενώ τα ΚΕΠ αρνούνται την θεώρησή τους. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που Υπηρεσίες παραλαμβάνουν αθεώρητα φωτοαντίγραφα,  ενέχεται  κίνδυνος σε περιπτώσεις διαγωνισμών κ.α. για περαιτέρω καθυστερήσεις,  καθώς θα πρέπει να γίνει διασταύρωση της αυθεντικότητας των εγγράφων μέσω υπηρεσιακής διαδικασίας. Και όπως γίνεται αντιληπτό προθεσμίες που υπάρχουν πηγαίνουν περίπατο.

Στα γρανάζια των τραπεζών
Άλλο παράδειγμα, με ολέθριες επιπτώσεις στην οικονομική ζωή αποτελούν οι τράπεζες: Ακόμη και επιχειρήσεις αποδεδειγμένα βιώσιμες, με παραγγελίες που καλύπτουν την παραγωγή μηνών και χρόνων, κινδυνεύουν με «λουκέτο» καθώς έχουν εμπλακεί σε μία απίστευτη  γραφειοκρατία για την χορήγηση κεφαλαίων κίνησης.

Υπάλληλοι δυνάστες…
Προβλήματα γραφειοκρατίας έχουν εντοπιστεί πάρα πολλά και σε τοπικό επίπεδο. Από τα πιο μικρά, μέχρι και τα πιο μεγάλα. Συχνά είναι τα παράπονα για  τη  στάση που φτάνει στα όρια της υπερβολής που   τηρούν υπηρεσίες, ως προς την αντιμετώπιση συμπολιτών που αναζητούν στήριξη σε κοινωνικές δομές και υπηρεσίες.
Χαρακτηριστικά είναι όμως και  τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κτηνοτρόφοι με τις νομιμοποιήσεις σταβλικών εγκαταστάσεων. Νόμοι ψηφίζονται ο ένας μετά τον άλλο, ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις που υπηρεσίες εξακολουθούν να είναι ανελαστικές και, όπως λέγεται,  υπάλληλοί τους προτάσσουν, ως κανόνα,   τις εξαιρέσεις των διατάξεων  ώστε να μη δίνονται λύσεις.
Αυτά βέβαια έχουν σχέση τόσο με τη νοοτροπία με την οποία έχει «εμποτιστεί» το Δημόσιο, που εξακολουθεί να δρα ως «αφέντης», αλλά και με την ευθυνοφοβία των υπαλλήλων, ειδικά μετά τις πρόσφατες διατάξεις, με τις οποίες ανά πάσα στιγμή μπορούν να βρεθούν σε καθεστώς αργίας.

Το παράδειγμα Αλ. Καχριμάνη
Το ευτύχημα βέβαια, σε ο, τι αφορά αποφάσεις και δράσεις της Περιφέρειας Ηπείρου, είναι ότι ο Περιφερειάρχης Αλέκος Καχριμάνης, μπαίνει συχνά μπροστά, αναλαμβάνει και βρίσκει λύσεις, ώστε να ξεπεραστούν φοβίες και αγκυλώσεις και να προχωρήσουν άμεσα επενδυτικές πρωτοβουλίες, κυρίως όμως να αντιμετωπιστούν προβλήματα του πρωτογενούς τομέα. Η στάση αυτή άλλωστε εκτιμήθηκε και επιβραβεύτηκε από τους Ηπειρώτες στις πρόσφατες εκλογές.
Όμως ένας Καχριμάνης δεν αρκεί:  Η  Κυβέρνηση  πρέπει να «διαβάσει» και να ανασκευάσει το κεφάλαιο «περί γραφειοκρατίας» που περιλαμβάνεται στο μήνυμα των Ευρωεκλογών της περασμένης Κυριακής και να προχωρήσει με ταχύτατα βήματα στην καταπολέμησή της. Πρώτο βήμα είναι η απομάκρυνση όλων εκείνων που κατέχουν πολιτικές θέσεις ή θέσεις ευθύνης και δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη ότι το Κράτος πρέπει να αλλάξει. Να γίνει φιλικό προς τους πολίτες, τους επιχειρηματίες. Στην πράξη και όχι στα λόγια. Να προχωρήσει άμεσα σε ρήξεις και τομές, γιατί διαφορετικά η Κυβέρνηση, άδικα θα περιμένει μέχρι και τη λήξη της θητείας της, επενδυτές.  Το λογαριασμό τότε θα τον έχουν πληρώσει για μια ακόμη φορά οι άνεργοι. Αυτό δεν το θέλει κανένας όμως….