Σε πολύ πιο δύσκολη θέση από τον άνδρα βρίσκεται μεγαλώνοντας μία γυναίκα, η οποία υφίσταται πολλαπλή πίεση, καθώς η κοινωνία και τα πρότυπά της περιμένουν από αυτή να εξακολουθεί να είναι νέα και επιθυμητή. Αυτό τονίζει η δημοφιλής ηθοποιός Ρένια Λουιζίδου με αφορμή την αποψινή παρουσίαση στα Γιάννενα (υπ. Θέατρο Ε.Η.Μ.) της επιτυχημένης κωμωδίας «Sexy Laundry».

Στο έργο πρωταγωνιστεί μαζί με τον Σπύρο Παπαδόπουλο, με τον οποίο υποδύονται ένα ζευγάρι που η πολύχρονη συμβίωση το οδηγεί σε καταστάσεις πολύ οικείες, οι οποίες βγάζουν αβίαστο γέλιο. Με αφορμή την παράσταση στην πόλη μας, η κ. Λουιζίδου μιλάει για τα συστατικά της επιτυχίας της, τις σχέσεις ζωής, αλλά και για το πώς αντιμετωπίζουν άνδρες και γυναίκες τον χρόνο που περνάει. 

Η συνέντευξη

-Κυρία Λουιζίδου, πώς βγάζει γέλιο το «Sexy Laundry»; Πού οφείλεται η επιτυχία του; Μήπως στο γεγονός ότι τα παθήματα του ζευγαριού της παράστασης, οι γκρίνιες, οι τσακωμοί, η φθορά της πολύχρονης συμβίωσης, η ρουτίνα, είναι οικεία στον μέσο θεατή;

Aυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι της δύναμης της παράστασης, πέρα από το ότι είναι μία πολύ αστεία κωμωδία. Το ότι δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση ο θεατής να μη βρει σημεία ταύτισης. Για όλους μας αυτό που γίνεται πάνω στη σκηνή είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, της ζωής μας. 

-Ο θεατής γελάει περισσότερο με τις καταστάσεις που βιώνουν οι ήρωες του «Sexy Laundry» ή μήπως επειδή αναγνωρίζει τον εαυτό του σε σας και τον Σπύρο Παπαδόπουλο;

Και το πρώτο ισχύει, αλλά κυρίως το δεύτερο. Η διαπίστωση ότι «αυτό το έχω πει κι εγώ», «μου το έχουν πει και μένα», «αυτό είναι σαν να το έχω ξαναζήσει», αυτή η αίσθηση του «ντεζαβού» σε όλη τη διάρκεια της παράστασης που σου θυμίζει την καθημερινότητά σου είναι αυτό που κάνει το κοινό να επικοινωνεί σε τόσο έντονο βαθμό τέσσερα χρόνια τώρα που την παρουσιάζουμε.

-Τελικά, στην πραγματικότητα αυτή η φθορά και η ρουτίνα που βιώνει ένα ζευγάρι με δύο και τρεις δεκαετίες συμβίωσης στην πλάτη του είναι έτσι αστεία όπως αποτυπώνεται στην παράσταση ή έχει και άλλη πλευρά;

Εξαρτάται. Ο Τσάρλι Τσάπλιν έλεγε πως σε ένα κοντινό πλάνο μία σκηνή μπορεί να είναι δράμα και σε ένα μακρινό πλάνο η ίδια σκηνή να είναι κωμωδία. Αυτό που συμβαίνει είναι το ίδιο. Ο τρόπος που θα το προσεγγίσει ο συγγραφέας πρωτίστως και η παράσταση μετά είναι που θα το κάνει κωμωδία ή δράμα. 

Η συγκεκριμένη παράσταση έχει και τις συγκινητικές της στιγμές, απλώς εμείς διαλέγουμε να το δούμε μέσα από τα μάτια του σαρκασμού, από την κωμική του πλευρά. Πάντως, η ματιά της συγγραφέως έχει μία τρυφερότητα και μία βαθιά κατανόηση και για την πλευρά του άνδρα και αυτό είναι που κάνει το έργο τόσο δυνατό. Κανένας από τους δύο δεν έχει δίκιο ή άδικο. Ούτε είναι ένα ζευγάρι με ουσιαστικά βαθιά προβλήματα. Είναι ένα ζευγάρι που αγαπιέται. Είναι η καθημερινότητα, η ρουτίνα, η φθορά του χρόνου που δεν την καταλαβαίνει γιατί έρχεται σταδιακά. 

Αυτή η… γλυκιά γκρίνια και η καθημερινή αντιπαράθεση στα ζευγάρια που ζουν πολλά χρόνια μαζί λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο και σαν μία βαλβίδα εκτόνωσης που βοηθάει να παραμένουν μαζί;

Μέχρι ένα σημείο μπορεί να λειτουργήσει κι έτσι. Είναι και ο βαθμός εξοικείωσης που αποκτούν τα ζευγάρια μεταξύ τους. Θέλω να πω, σε ποιον θα γκρινιάξεις αν δεν το κάνεις στον πιο κοντινό σου άνθρωπο; Γιατί εκτίθεσαι, με τη γκρίνια εκθέτεις ένα μέρος του εαυτού σου εσωτερικό, άρα δεν θα το κάνεις αυτό σε έναν ξένο άνθρωπο αλλά εκεί όπου αισθάνεσαι οικεία. 

-Η σχέση με το χρόνο ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας είναι η ίδια για τους άνδρες και τις γυναίκες;

Aσφαλώς όχι! Ούτε κατά διάνοια. Αυτό είναι και ένα από τα βασικά θέματα που διαπραγματεύεται το «Sexy Laundry». Είμαστε διαφορετικά πλάσματα, έχουμε διαφορετικό «λογισμικό». Αυτό που είναι αντικειμενικά δεδομένο είναι πως οι γυναίκες μετά τα 50 στριμώχνονται σε μία πολύ δύσκολη και πιεστική θέση, σαν να μη βρίσκουν πια τον κοινωνικό τους ρόλο. Η πίεση αφορά το πώς θα δείχνουν, το κυνήγι της νεότητας, το αν μετρούν πια ερωτικά, το ποιος είναι ο ρόλος τους όταν τα παιδιά μεγαλώνουν και φεύγουν από κοντά τους. Μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι είναι πολύ διαφορετικό να είσαι γυναίκα απ’ ότι άνδρας μετά τα 50. Καταλαβαίνω ότι και η αντρική πλευρά δεν είναι ένας περίπατος, αφού και αυτά που περιμένει η κοινωνία από ένα άνδρα δύσκολα και σκληρά είναι, αλλά, πιστέψτε με, η άλλη πλευρά είναι μακράν πιο δύσκολη.

Βρίσκεται η γυναίκα ξαφνικά απολογούμενη για χίλια πράγματα. Μετά τα 50 ένας άνδρας έχει γοητεία, ενώ μία γυναίκα… πάσχει από γήρας. Στον επαγγελματικό χώρο μία διεκδικητική γυναίκα θεωρείται… στρίγγλα ή υστερική, ενώ ένας άνδρας είναι αποφασιστικός, δυναμικός κλπ. 

-Με τον Σπύρο Παπαδόπουλο ή χημεία σας είναι δεδομένη εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Πώς λειτουργείτε σήμερα μαζί;

Είχαμε πάρα πολλά χρόνια να παίξουμε μαζί με τον Σπύρο, από την εποχή των «Απαράδεκτων». Προφανώς η ζωή μας το φύλαγε για το «Sexy Laundry» που είμαστε οι δυο μας και το απολαμβάνουμε πλήρως. Πραγματικά βρήκαμε μία σπάνια σκηνική συνεννόηση και επαφή και τώρα που ολοκληρώνεται ο κύκλος των παραστάσεων, θα μας λείψει πολύ. Δυσκολευόμαστε να αποχωριστούμε ο ένας τον άλλο.

-Πώς είναι η επαφή σας με το κοινό της περιφέρειας τώρα που περιοδεύετε με το «Sexy Laundry» ανά την Ελλάδα; Eίμαστε διαφορετικοί σε σχέση με εκείνο της Αθήνας, έτσι δεν είναι; 

Η επαφή αυτή έχει πάντα ενδιαφέρον. Υπάρχουν μέρη με πιο θερμό κοινό, μέρη με πιο αποστασιοποιημένο και άλλα με πιο εξοικειωμένο κοινό. Αυτό σε κρατάει σε μία εγρήγορση για να κερδίσεις κάθε φορά το στοίχημα.