- «[…] Θα είναι ένας ανηλεής πόλεμος, στο κέντρο του οποίου θα είναι η κατασυκοφάντηση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019 […]». Είναι μια πολιτική εκτίμηση. Θεμιτή η διατύπωσή της. Αυτό που προκαλεί ενόχληση, έως και οργή, είναι το γεγονός που έχει σχέση με το πολιτικό πρόσωπο στο οποίο ανήκει αυτή η εκτίμηση. Είναι ο Νίκος Παππάς, βουλευτής του ενιαίου και σημερινού ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κρίθηκε ομόφωνα (13-0) ένοχος για παράβαση καθήκοντος από το Ειδικό Δικαστήριο, αναφορικά με τους χειρισμούς του στη διαγωνιστική διαδικασία για τις τηλεοπτικές άδειες το 2016.

- «Παίρνει» το θέμα από την αριστερά. Στην εικόνα, επίσης, ο χώρος που δημιουργείται για αποθήκευση και διαχείριση ενέργειας φιλικής προς το περιβάλλον.

-  Η δημοσιογράφος Ε. Καλογεροπούλου: «[...] Γιατί θα πρέπει ο Αλέξης Τσίπρας να απευθυνθεί στη Δικαιοσύνη για όσα είπε εναντίον του ο Άδωνις Γεωργιάδης; [..]». Δ. Τεμπονέρας: «[...] Δεν θα κυλιστεί ο Α. Τσίπρας στη λάσπη με τον Ά. Γεωργιάδη, όπως θέλει ο ίδιος [...]». Θυμίζω τη δριμύτατη κριτική στον Πρωθυπουργό, γιατί δεν προσφεύγει στη Δικαιοσύνη για όσα ανέφερε ο καταδικασθείς, πρωτόδικα, σε βαριά ποινή, Ταλ Ντίλιαν. Δηλαδή, ο Πρωθυπουργός έπρεπε να «αντιπαρατεθεί» με έναν ήδη καταδικασμένο, να «κυλιστεί στη λάσπη μαζί του»;

- Ακούω κυβερνητικά στελέχη: «Τώρα που ο Β. Νετανιάχου τάσσεται κατά των τουρκικών F-35 και δηλώνει πως "η Άγκυρα απειλεί την Ελλάδα, κατέχει τη μισή Κύπρο και θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ", οι οπαδοί της "Ελεύθερης Παλαιστίνης" ποια στάση θα κρατήσουν απέναντι στο Ισραήλ;». Άστοχο το ερώτημα. Γιατί όλοι αυτοί είναι εναντίον του Ισραήλ, με δήθεν ευαισθησία για τους Παλαιστίνιους, ακριβώς γι' αυτό: επειδή τάσσεται υπέρ της χώρας μας, γεγονός που το καθιστά μισητό στην ελληνική αριστερά.

- Αριστερή δημοσιογραφική και πολιτική προσέγγιση. Ο Ά. Γεωργιάδης και ο Κ. Κυρανάκης, με αυτά που διατυπώνουν για τον Α. Τσίπρα, απευθύνονται στο δεξιό ακροατήριο της ΝΔ, ενώ ο Γ. Λοβέρδος και η Σ. Βολουδάκη, που παίρνουν αποστάσεις, απευθύνονται στον κεντρώο χώρο της ΝΔ. Δεν έχουν καταλάβει τις αλλαγές σε σχέση με προηγούμενα χρόνια. Οι «κεντρώοι» ήταν αυτοί που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του «αντιΣΥΡΙΖΑ» μετώπου.

- Είχα γράψει στις 27 Απριλίου 2021: «[...] Αυτό το "μέτωπο" δεν είναι ένα μέτωπο που δημιουργήθηκε από κομματικούς αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ένα κοινωνικό μέτωπο που περιλαμβάνει πολίτες, οι οποίοι ίσως διαφωνούν μεταξύ τους σε πολιτικά και οικονομικά θέματα, αλλά αρνούνται τη χυδαιότητα, το μίσος και την τοξικότητα που εκπορεύεται από τον συγκεκριμένο χώρο, ιδιαίτερα το διάστημα των δύο τελευταίων χρόνων. Δεν ήταν μια κομματική κατασκευή ενός αντίπαλου κόμματος. Ήταν μια συνειδητή επιλογή μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, ανεξαρτήτως πολιτικών και ιδεολογικών καταβολών, που αντέδρασε στην εμφάνιση ενός τοξικού λόγου. Ήταν μια από τις πιο υγιείς αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας. [...]»

- Η κ. Φανή Γιωτάκη, αν. Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής της ΕΛ.Α.Σ., διατυπώνει την άποψη πως οι «καταγγελίες του Στ. Κοντονή έχουν τεθεί στο αρχείο από τη Δικαιοσύνη». Πρώτον: Ο Παύλος Πολάκης έχει αναφέρει πως μια υπόθεση, η οποία έχει τεθεί στο αρχείο, μπορεί να ανοίξει ξανά (να «βγει από το αρχείο»). Αν, για τις καταγγελίες του υπουργού Δικαιοσύνης επί ΣΥΡΙΖΑ, απαιτηθεί «να βγει η υπόθεση από το αρχείο», θα συναινέσει η ΕΛ.Α.Σ.; Δεύτερον: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υιοθετούσε αυτή τη θέση για «καταγγελίες που έχουν τεθεί στο αρχείο», όταν αφορούσαν βουλευτές και υπουργούς της ΝΔ, αλλά αμφισβητούσε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης;