Γράφω αυτά από πράξεις δύο αιρετών αρχόντων, μία στην κεντρική πολιτική εξουσία και μία σήμερα στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να ερμηνεύσω και να σχολιάσω ακατανόητους πανηγυρισμούς δύο αρχόντων, οι οποίοι πανηγύρισαν κι ας έβλαψαν τον τόπο ή κι ας προκάλεσαν και τη λογική μας και τις βασικές αξίες στο χώρο της πολιτικής.

Θυμίζω καταρχήν τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος αποφάσισε να βάλει την Ελλάδα σε Μνημόνιο. Ήταν καλοκαίρι και κρατώντας ένα χαρτί στο χέρι δήλωσε από το Καστελόριζο ότι αποφάσισε να καταφύγει σε Μνημόνιο για να σώσει την Ελλάδα. Η χαρά του και ο ενθουσιασμός του δε μετριούνταν. Χαίρονταν σαν το μικρό παιδί, όταν οι γονείς του αγοράζουν ένα παιγνίδι. Καμάρωνε, γελούσε και με τις κινήσεις των χεριών του έδειχνε τη βεβαιότητα ότι με την πράξη του έσωζε την Ελλάδα! Δεν άργησαν οι συνέπειες για όλους και για το ΠΑΣΟΚ, αν και την ευθύνη την είχαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Ο λαός πρώτα κι ύστερα το κόμμα του πλήρωσαν ακριβά τη μεγάλη χαρά και το πανηγύρι του Παπανδρέου. 

Ωστόσο ήρθε και ο Τσίπρας για να ολοκληρώσει τον πανηγυρισμό του πρώτου, υπογράφοντας το τρίτο Μνημόνιο και φέρνοντας τη χώρα στην υποταγή στο Υπερταμείο και στα Funds.

Ο δεύτερος πανηγυρισμός καλά κρατάει ακόμη εδώ στα Γιάννενα. Ο Δήμαρχος πανηγυρίζει γιατί οι σχολικές περιουσίες των Αγαθοεργών υποθηκεύτηκαν στην Εθνική Τράπεζα ως εγγύηση σε υπέρογκα δάνεια που έλαβε ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεόκλητος. Και επειδή υπήρξε άμεση απειλή για ξεπούλημα με ό,τι αυτό θα σήμαινε για την τοπική κοινωνία, κατάφερε ο Μητροπολίτης να πείσει την Τράπεζα να παραδώσει τρία σχολεία στο Δήμο. 

Πρόκειται για την μεγαλύτερη προσβολή στους Ευεργέτες μας, οι οποίοι πρόσφεραν τις περιουσίες τους στην πόλη για να χτιστούν σχολεία, εκκλησίες, νοσοκομεία και γηροκομεία. Και έρχεται σήμερα ο Δήμαρχος να πανηγυρίσει αντί να απολογηθεί και να καταγγείλει όλες εκείνες τις πράξεις που οδήγησαν στην κατάσχεση των ευεργεσιών. 

Ο Θωμάς Μπέγκας γνώριζε από την πρώτη του θητεία τι συμβαίνει στα Αγαθοεργά, πόσα εκατομμύρια πάρθηκαν με εγγύηση των σχολικών περιουσιών και τους κινδύνους των πλειστηριασμών. Και όλα αυτά τα χρόνια προσποιούνταν ότι δεν γνώριζε τίποτε και έδειχνε να μην τον ενδιαφέρει καθόλου το ζήτημα. Και σήμερα πανηγυρίζει, περισσότερο από τον Γ. Παπανδρέου, επειδή η Εθνική Τράπεζα παραχωρεί τρία σχολεία στο Δήμο! 

Ερωτήματα για τον πανηγυρίζοντα δήμαρχο: 1) Πώς βρέθηκαν τα κληροδοτήματα στην ιδιοκτησία της Τράπεζας; 2) Ποιος είχε το δικαίωμα να θέσει σε υποθήκευση τις σχολικές περιουσίες, όταν οι Ευεργέτες με τις διαθήκες τους έχουν δωρίσει στην πόλη των Ιωαννίνων; 3) Δεν γνωρίζει ο Δήμαρχος ότι η Εθνική Τράπεζα δεν υπάρχει και ότι οι μετοχές της βρίσκονται στα χέρια των Funds και του Υπερταμείου; 4) Μήπως από τη μεγάλη χαρά του και τους πανηγυρισμούς δεν αντιλήφθηκε ότι στο εξής ευεργέτες θα είναι τα Funds και το Υπερταμείο, οπότε στην καθιερωμένη γιορτή των Ευεργετών θα τιμούνται οι νέοι δωρητές;

Αλήθεια όσα συμβαίνουν δεν ερμηνεύονται λογικά και ούτε κατανοούνται ηθικά. Οι πανηγυρίζοντες ομιλούν για ιστορική απόφαση, ενώ πρόκειται για μια πρακτική που ντροπιάζει την πόλη και προσβάλλει τον ηπειρώτικο ευεργετισμό, για τον οποίο νιώθουμε περήφανοι.

Συμπέρασμα: Ας αφήσουμε κάποιους πολιτικούς μας να πανηγυρίσουν κι ας αντισταθούμε για λίγο κατάφωρα στην αδιαφορία, γιατί η σιωπή σε δύσκολες στιγμές δεν είναι πάντα χρυσός, αλλά μπορεί να φανερώνει και ενοχή.

Τέλος εκτιμώ πως αυτές οι χαρές και τα πανηγύρια επιτρέπουν να αντιδράσουμε με τη ρήση: Αιδώς, Γιαννιώτες!