Η μετάβαση στην καθημερινότητα γίνεται πλέον χωρίς κανένα οικονομικό δίχτυ ασφαλείας, σε μια αγορά που συνεχίζει να λειτουργεί ανεξέλεγκτα. Η εικόνα στις τσέπες των πολιτών είναι αμείλικτη. Η παρατεταμένη αισχροκέρδεια στα είδη πρώτης ανάγκης, οι εξωφρενικές τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων και το δυσβάσταχτο κόστος διαμονής άφησαν πίσω τους «καμένη γη».

Με την επιστροφή στο σπίτι, το κύμα των υποχρεώσεων χτυπά με ορμή σε όλα τα μέτωπα. Η νέα σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά ξεκινά με εξωφρενικά κόστη για σχολικά είδη, ξένες γλώσσες και φροντιστήρια, μετατρέποντας τη μόρφωση σε πολυτέλεια. Παράλληλα, οι λογαριασμοί του ρεύματος καταφθάνουν φουσκωμένοι, την ώρα που τα νοικοκυριά καλούνται να σχεδιάσουν πώς θα βγάλουν τον χειμώνα, ενώ οι δόσεις της εφορίας και ο ΕΝΦΙΑ περιμένουν… στη γωνία, απαιτώντας χρήματα που απλώς δεν υπάρχουν.

Το ετήσιο εμπόριο ελπίδας 

Μέσα σε αυτό το κλίμα ασφυξίας, στήνεται για ακόμη μια χρονιά το γνωστό σκηνικό στη Θεσσαλονίκη. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ανέβει στο βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης για να μοιράσει ψίχουλα και «καλάθια» ανακούφισης, προσπαθώντας να ωραιποιήσει μια εκτός ελέγχου κατάσταση.

Την ίδια στιγμή, τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιδίδονται σε έναν παράλληλο μονόλογο, μοιράζοντας εύκολες καταγγελίες και ανέξοδες υποσχέσεις, χωρίς να πείθουν ότι διαθέτουν ουσιαστικό σχέδιο ανατροπής της ακρίβειας.

Ψηφοθηρία πάνω στη φτώχεια 

Το σκηνικό γίνεται ακόμα πιο προκλητικό καθώς το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες μετατρέπει την οικονομική δυσπραγία των πολιτών σε πεδίο προεκλογικής εκμετάλλευσης. Οι εξαγγελίες που θα ακουστούν δεν είναι τίποτα περισσότερο από τακτικισμούς στη σκακιέρα της εξουσίας.

Όμως, η κοινωνία δεν αντέχει άλλο εμπαιγμό. Όταν το πορτοφόλι είναι παντελώς άδειο, οι επικοινωνιακές φιέστες και τα προεκλογικά θαύματα δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα: οι πολίτες καλούνται να επιβιώσουν σε μια χώρα όπου η καθημερινότητα έχει καταντήσει πολυτέλεια.