Απορίας άξιον είναι γιατί απευθύνθηκε σε ένα τέτοιο «ιατρείο» (όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων) και υπέβαλε τον εαυτό του σε τέτοια σοβαρή και επικίνδυνη δοκιμασία, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του, και δεν επισκέφθηκε ένα Νοσοκομείο ή ένα Ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα, όπως Υγεία, Ιατρικό Αθηνών...

Το λέω γιατί ήταν ένα άτομο που είχε πολλές γνωριμίες, μεταξύ αυτών και γιατρούς Νοσοκομείων, και δεν απευθύνθηκε σε αυτούς να μάθει τι είναι η πλασμαφαίρεση, να του εξηγήσουν σε ποια νοσήματα ενδείκνυται, την επικινδυνότητα που ελλοχεύει αυτή η ιατρική πράξη και ότι δεν γίνεται σε ένα παθολογικό ιατρείο (που απεδείχθη ότι ούτε παθολογικό ήταν).

Διαφημιστικές αναρτήσεις στα Social Media, για ενδοφλέβιες θαυματουργές θεραπείες σε… βίλες και πισίνες. Μεγάλη η ευθύνη των ΜΜΕ και μεγαλύτερη του ΙΣΑ και του Υπουργείου Υγείας, που, βλέποντας να διαφημίζονται τέτοια κέντρα που παρασύρουν τους αφελείς, ειδικά πλούσιους που δεν ξέρουν πού τα έχουν, «ασθενείς» (που δεν είναι ασθενείς με την ευρεία έννοια, αλλά τα κορόιδα, άτομα ευάλωτα, που περιστοιχίζονται από εκμεταλλευτές, είναι, όπως λέγανε οι παλιοί, «κεφάλια προς σφαγή»). Ίσως να παρασύρονται και φτωχοί ασθενείς που (μετράν τα ρέστα τους να βγάλουνε τον μήνα, που λέει και το τραγούδι), όταν βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο κάποιας επάρατου νόσου και στην απελπισία τους νομίζουν ότι θα τους σώσουν οι (όπως αποδείχτηκαν, σαλτιμπάγκοι, κομπογιαννίτες) και τους δίνουν φρούδες ελπίδες με βιταμίνες, συνταγές 400 - 500 ευρώ. Ολόκληρο κύκλωμα «γιατρών» φαρμακείων.

Τα κέντρα «ευεξίας» και «αντιγήρανσης» που διαφημίζουν σκοπό έχουν το κέρδος και εξαπατούν ανθρώπους, παρουσιάζοντας νέους επιστήμονες από τη… Χονολουλού με Κβαντικές και Σαμαντικές ιατρικές, συναλλασσόμενοι με υπνοθεραπευτές. Όλα πτυχία μη αναγνωρισμένα, του εξωτερικού, με τις πιο σύγχρονες, υποτίθεται, θεραπείες, αλλά η πιο χρήσιμη μέθοδος (ΚΑΡΠΑ) για να επαναφέρει στη ζωή έναν άνθρωπο να γίνεται με το ένα χέρι και τον ασθενή καθισμένο σε πολυθρόνα, πρωτοφανές (ακόμα και φοιτητής ιατρικής γνωρίζει)…

Θεραπείες που απαιτούν εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό και μηχανήματα να τις παρουσιάζουν σαν μια εξέταση ρουτίνας, που θα απαλλάξει τον άνθρωπο από τοξίνες και θα του προσφέρουν αντιγήρανση (άκουσον - άκουσον). Αλήθεια, δεν βλέπανε αυτόν τον «γιατρό» με το καναρινί κουστούμι, το κόκκινο παντελόνι, τις τόσες πολλές εικόνες, που σε παραπέμπουν κάπου αλλού κι όχι σε σοβαρό άνθρωπο; Και η «γιατρός» με ύφος καρδιναλίων και με βλέμμα υπεροπτικό.

Η καθημερινή, εκρηκτική και ραγδαία αύξηση των διαθέσιμων δεδομένων της επιστημονικής έρευνας, με νέες αποκαλύψεις, μελέτες, μας προτρέπουν να εξειδικευθούμε σε πολύ συγκεκριμένους τομείς, ώστε η γνώση αυτή μπορεί να αντισταθμίσει την καθημερινή συρρίκνωση της «Ανθρωπιάς», σ’ αυτή την ιερότερη σχέση, Αρρώστου – Γιατρού.

Μια σχέση που, εγκαταλείποντας τα μάγια, το μάτιασμα, από τα οποία ξεκίνησε, κράτησε τη μαγεία, που καθ’ οδόν απέκτησε. Της μαγείας αυτής αυτονόητη μαρτυρία υπήρξε πάντα η ιατρική μπλούζα που ανεπαισθήτως τότε μεταλλασσόταν σε ράσο. Μόνο που αντί για μαύρο ήταν άσπρο.

Ευτυχώς, όπως σε όλα τα επαγγέλματα, πέρα από τέτοιους «γιατρούς» στην προκειμένη περίπτωση, είναι και οι σωστοί επαγγελματίες. Ένας σωστός γιατρός συνδυάζει την επιστημονική κατάρτιση και γνώση με την αληθινή ενσυναίσθηση, την προσοχή στον ασθενή και τον σεβασμό στον άνθρωπο - ασθενή που του εμπιστεύεται το πολυτιμότερο αγαθό, την υγεία του.

Το κείμενο της ιατρικής δεοντολογίας είναι ο όρκος του Ιπποκράτη. Ο καλός γιατρός, με την επιστημονική του πείρα, βασιζόμενος σε στοιχεία, δείχνοντας συμπόνια, κατανοώντας τον φόβο και τον πόνο του ασθενή, εξηγεί τη διάγνωση και τη θεραπεία, λέει την αλήθεια, καθησυχάζοντας τον ασθενή με ανθρωπιά και συμπόνια και παραπέμπει σε ειδικούς όταν χρειαστεί.