ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Στην Αστυνομία μας και στο Δικαστικό Μέγαρο…
19 Απρ 2022 • 07:55
SHARE
• Όταν συνταξιοδοτείται ένας μάλλον, δόκιμος δημοσιογράφος και μάλιστα εκδότης, ο οποίος επί 35 και πλέον χρόνια ήταν υποχρεωμένος, αν ήθελε να λειτουργεί ερευνητικά, παραγωγικά, κριτικά και να δίνει στους αναγνώστες του στη σκέψη τους φτερά, άποψη, με τη δίκαια κριτική την, κατά το δυνατόν, πιο αμερόληπτη κρίση και με σκοπό το ανέβασμα του αναγνωστικού του κοινού και όχι το κατέβασμα, στο ύψος του ...πεζοδρομίου, για δήθεν περισσότερη κατανόηση και …ευληψία!
Όταν λοιπόν συνταξιοδοτείται ένας τέτοιος εργάτης του Τύπου και της πληροφόρησης θέλει να πιστεύει ή και διερωτάται αν έμαθε στη γενιά του έστω, να ξέρει τι και πώς να διαβάζει ή τι και πώς να ακούει και να βλέπει και πώς να γίνεται σα πολίτης δημιουργικός. Και, ενώ ο ίδιος αποχωρεί από το προσκήνιο της δημοσιότητας, είναι φυσικό να στέκεται παράμερα και να παρατηρεί την εξελισσόμενη πόλη, τις αλλαγές που επέρχονται, τα καλλίτερα ή τα χειρότερα πράγματα που γίνονται σ’ αυτή. Να χαίρεται για τα θετικά και να λυπάται για τα αρνητικά.
Και τότε, η υποφαινόμενη συνταξιούχος, κάθεται μπροστά, τώρα πια, στον υπολογιστή της και κάνοντας χρήση της συναδελφικής φιλοξενίας του «Π.Λ.», γράφει τις σκέψεις και τις εντυπώσεις της.