ΟΥΤΕ οι αγιογραφίες μας αρέσουν, ούτε και τα αναθέματα. Αυτές τις ημέρες τα ζούμε και τα δυό, με επίκεντρο τον προταθέντα από τον πρωθυπουργό ως υποψήφιο (και εκτός απροόπτου βέβαια) Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κώστα Τασούλα. Δήμαρχος Κηφισιάς, Βουλευτής Ιωαννίνων επί εικοσιπέντε χρόνια, Πρόεδρος της Βουλής, γέννημα και θρέμμα του «Αβερωφισμού», με πολύπλευρη παιδεία και καλλιέργεια. Γνωστά αυτά, όπως  και το πνευματώδες χιούμορ του, ενίοτε δε δηλητηριώδες. Ακατανίκητο όπλο αυτό, όταν χρησιμοποιείται σωστά από τον κατάλληλο άνθρωπο και που ασφαλώς λύνει πολλά προβλήματα.

 ΔΕΝ είναι «άγιος» ο κ. Τασούλας, όπως κανένας μας άλλωστε και δη πολιτικός. Οξυδερκής και με σαφείς θέσεις όμως χωρίς αμφιβολία. Θεσμικός, με αρχές που επέβαλλαν την προσφορά υπηρεσιών στην ΝΔ, με τον Κώστα Καραμανλή, Αντώνη Σαμαρά, Βαγγέλη Μεϊμαράκη, Κυριάκο Μητσοτάκη. Για την Ελλάδα θα πει εκείνος, αλλά δεν έχει σημασία. Ασφαλώς και έκανε λάθη, αλλά «ο αναμάρτητος υμών πρώτος τον λίθο βαλέτω». Δεν θα κάνουμε συγκρίσεις πολιτικών μεγεθών, όπως είθισται από ορισμένους. Θα πούμε όμως ότι ούτε ο λεγόμενος Εθνάρχης Κων. Καραμανλής ήταν «άγιος», ούτε ο Στεφανόπουλος, μηδέ ο Σαρτζετάκης ή ο Κάρολος Παπούλιας και ακόμη χειρότερα η Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

 ΟΛΟΙ τους είχαν ένα πολιτικό (και όχι μόνο παρελθόν), είχαν επικριθεί και διασυρθεί, μέχρι που ήρθε η … αγιοποίησή τους μέχρι και η «θεοποίηση»! Αν έκανε λάθη ο κ. Τασούλας; Πολλά. Αναπόφευκτο αυτό όταν πολιτεύεται κάποιος. Το θέμα είναι να μην τα επαναλάβει και να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και όσων απορρέουν από το Ύπατο Αξίωμα ως ρυθμιστού του Πολιτεύματος. Πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρει, μπορεί να είναι ένας καλός Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα στα Γιάννινα, στην Ήπειρο; Σίγουρα ναι, αλλά κι αυτό είναι συνάρτηση των σχεδιασμών της κυβέρνησης και των δυνατοτήτων της. Έκανε «ρουσφέτια» λένε. Ναι, το είχε πει και ο ίδιος σε συνέντευξή του, αλλά ποιός πολιτικός δεν έκανε; «Κοινωνική υπηρεσία και αναγκαιότητα αποκατάστασης αδικιών», τα είχε βαφτίσει ο αείμνηστος Ανέστης Λώρας.

 ΝΑ συσπειρώσει το κόμμα ήθελε ο κ. Μητσοτάκης, λένε, αλλά δεν καταλαβαίνουμε γιατί είναι κακό αυτό και τι θα προσέφερε στην «εθνική ομοψυχία» η επιλογή προσώπου από κάποιο άλλο κόμμα, πέραν του ότι συζητήσιμη είναι η θρυλούμενη… «αξιοσύνη» τους. Δεν χρειάζονται λοιπόν ούτε ύμνοι για τον κ. Τασούλα (οι περισσότεροι υποκριτικοί), ούτε και αφορισμοί. Εντάξει, τιμή για την Ήπειρο, αλλά ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε ελάχιστα μπορεί να παρέμβει. Το λέμε για να προσγειωθούν μερικοί όψιμοι εμετικοί υμνητές, όπως ο Περιφερειάρχης κ. Αλ. Καχριμάνης που ξεπέρασε κάθε όριο- περιφερόμενος από κανάλι σε κανάλι, σε βαθμό που μάλλον προκάλεσε και την αντίδραση του Προέδρου.

  ΤΑ ίδια έκανε και με υπουργούς κλπ ισχυρούς του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.  Η ανάσυρση όμως και εξιστόρηση… αναμνήσεών του σε τηλεοπτικούς σταθμούς και η επιμονή σε μιά δήθεν τόσο στενή, αδελφική φιλία με τον κ. Τασούλα, αποτελεί το έσχατο καταφύγιό του για να διασωθεί- έτσι νομίζει δηλαδή. Ο κόσμος τον αποφεύγει, όπως και κυβερνητικοί κι όχι μόνον παράγοντες… Ανίερη εκμετάλλευση ενός ονόματος, που πλέον ανήκει στο Έθνος (με όποιες διαφωνίες κι αν υπάρχουν), από εκείνον που ποτέ στο παρελθόν δεν είχε πει έστω μιά καλή κουβέντα για τον δήθεν «αδελφοποιτό» του κ. Τασούλα. Ασφαλώς και δεν προστρέχουμε ως αυτόκλητοι υπερασπιστές του. Έχουμε διαφωνήσει μαζί του και επικρίνει με σφοδρότητα, έχουμε όμως και στηρίξει όταν έπρεπε. Τώρα αν ανταποκριθεί ή όχι στις απαιτήσεις του αξιώματος θα φανεί στην πράξη, πιστεύοντας πως ναι.