ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Τα... υποκειμενικά
- Διαβάζω το σύνθημα για την τραγωδία των Τεμπών: «Να πληρώσουν όσο ψηλά και αν βρίσκονται». Το δικό μου σύνθημα είναι: «Να πληρώσουν όλοι, όσο ψηλά αλλά και όσο χαμηλά κι αν βρίσκονται, με επιμερισμό των ευθυνών για κάθε υπεύθυνο».
1 Μάρ 2025 • 08:32
SHARE
- Διαβάζω το σύνθημα για την τραγωδία των Τεμπών: «Να πληρώσουν όσο ψηλά και αν βρίσκονται». Το δικό μου σύνθημα είναι: «Να πληρώσουν όλοι, όσο ψηλά αλλά και όσο χαμηλά κι αν βρίσκονται, με επιμερισμό των ευθυνών για κάθε υπεύθυνο».
- Το πόρισμα του ΕΔΟΑΣΑΑΜ το αξιολογεί κάθε πλευρά όπως εκτιμά. Αλλά υπάρχει ένα σημείο που έχει πολύ ενδιαφέρον: εντοπίζει τον αρνητικό ρόλο του σταθμάρχη στην τραγωδία. Θυμίζω πως από την πρώτη στιγμή εντόπισα την περίεργη και προκλητική πρακτική του «συμβόλου Μ. Καρυστιανού» και των πολλών συμμαχητών της να έχουν βγάλει έξω από το κάδρο των ευθυνών μόνο τον σταθμάρχη. Ανέδειξα, με στοιχεία, την εμφανή προσπάθεια –μέσω συνθημάτων, αφισών και σχολίων– να «μπαζωθεί», να συγκαλυφθεί κάθε ευθύνη του. Έχουμε δρόμο ακόμα. Η δικαιοσύνη θα αποφανθεί για όλα και για όλους.
- Να αναδείξω και μια άλλη επέτειο: ένας λαός, ο λαός της Ουκρανίας, πολεμά για την ελευθερία του επί τρία χρόνια. Θυμάστε τις εκτιμήσεις, δηλαδή τις επιθυμίες, τις προσδοκίες αναλυτών, δημοσιογράφων, απόστρατων, πολιτών, θαυμαστών του Πούτιν, αριστερών και ακροδεξιών, πως «σε λίγες μέρες θα καταληφθεί το Κίεβο»; Και τι σύμπτωση! Οι θαυμαστές του εισβολέα, οι «με τον άνθρωπο», αυτοί που αρνήθηκαν να σταλεί ουσιαστική βοήθεια στην Ουκρανία και ασκούν κριτική στον Πρωθυπουργό για τη σαφή στήριξή του στην Ουκρανία, είναι μεταξύ αυτών που θέτουν –με αφορμή και την τραγωδία των Τεμπών– το αίτημα «να πέσει ο Μητσοτάκης».
- Ένα κείμενο που έγραψε ο Τ. Γιαννίτσης πρόσφατα στην «Καθημερινή» έχει πολύ ενδιαφέρον. Να ένα απόσπασμα: «Συχνά τίθεται το ερώτημα αν η ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2001 θα είχε προλάβει την κρίση του 2009. Μια απάντηση με αριθμούς: η συνολική αύξηση του δημόσιου χρέους 2000-2009 έφτασε τα 186 δισ. ευρώ και τα ελλείμματα του ασφαλιστικού αντιπροσώπευαν το 70% της αύξησης αυτής (περίπου 130 δισ. ευρώ). Η Ελλάδα το 2009 θα ήταν σε άλλη όχθη αν δεν είχε το βάρος του ασφαλιστικού».
- Ας θυμηθούμε το σκηνικό στη χώρα μας εκείνη την περίοδο. Όταν ο υπουργός του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, οι αντιδράσεις ήταν σφοδρές. Και από τα κόμματα της τότε αντιπολίτευσης, και μέσα από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Χιλιάδες πολίτες συμμετείχαν σε διαδηλώσεις, με αποτέλεσμα τη ματαίωση της μεταρρύθμισης αλλά και τη δημιουργία ενός κλίματος που δεν επέτρεψε, για πολλά χρόνια, σε καμία κυβέρνηση να επιχειρήσει μια μεταρρύθμιση στα βήματα αυτής.
- Στη χώρα μας κάθε κόμμα, κάθε πολίτης, ελεύθερα μπορεί να συμμετέχει σε διαδηλώσεις με οποιοδήποτε σύνθημα και αίτημα. Η κυβέρνηση, κατά τη γνώμη μου, υποχρεούται από σήμερα να υλοποιήσει (και) το δικό μου αίτημα, την προσωπική απαίτηση: να προχωρήσει –για να χρησιμοποιήσω ως βάση μια λέξη που αναδείχτηκε το τελευταίο διάστημα– σε «ξεμπάζωμα» του ΟΣΕ. Ναι, θα είναι δύσκολο, γιατί θα έχει απέναντί της κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα. Αλλά αυτό θα σημαίνει ότι επιθυμεί πρακτικά, και όχι στα λόγια, να διορθώσει διαχρονικές αβελτηρίες που, στην περίπτωση της τραγωδίας, έχουν μικρό ή μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης.
- Διαβάζω επίσης για «υποστελέχωση» του ΟΣΕ. Αν δεν κάνω λάθος, υπήρχαν τρεις σταθμάρχες. Αλλά οι δύο δεν ήταν παρόντες, ως όφειλαν, και ο τρίτος ήταν ανεπαρκής. Άρα, το θέμα –και το γενικεύω– είναι πως όσοι εργάζονται σε διάφορες θέσεις οφείλουν να είναι συνεπείς στα καθήκοντά τους και επαρκείς στο αντικείμενο της εργασίας τους.
- Επανήλθε ο Α. Τσίπρας και δήλωσε πως «η δικαιοσύνη δεν είναι αποσταθεροποίηση». Ναι. Γι’ αυτό η δικαιοσύνη θα αποφανθεί για όλους και για όλα. Και όσοι/ες της επιτίθενται με τοξικό και συκοφαντικό λόγο δεν θέλουν δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη αποφάνθηκε για τη σκευωρία Novartis, που μεθοδεύτηκε επί των ημερών του. Και λειτούργησε καταλυτικά, αθωώνοντας τα 10 πολιτικά πρόσωπα που κατηγόρησε με αισχρό τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η πρακτική του ήταν μια τεράστια προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας.
- Πρόσφατα διάβασα μια εκτίμηση πως «παρακρατικοί μηχανισμοί» ευθύνονται για το σκηνικό στη ΜΑΡΦΙΝ, με θύματα εργαζόμενους στην τράπεζα. Λέω όμως το εξής: Αφού είναι έτσι, γιατί δεν μνημονεύσατε ποτέ τα θύματα της ΜΑΡΦΙΝ; Γιατί δεν αγανακτήσατε για την καταστροφή της πλάκας; Γιατί δεν απαντήσατε στην άποψη πως έχασαν τη ζωή τους επειδή δεν απήργησαν και ήταν «παράπλευρες απώλειες του ταξικού πολέμου»;