Η κ. Ελένη Τσαλιγοπούλου, σε συνέντευξή της στο MEGA για την τραγωδία στα Τέμπη, είπε: {...} «Στα Τέμπη έγινε έγκλημα... Εύχομαι, τουλάχιστον, να μην έγινε άδικα, να υπάρχει δικαιοσύνη και να μπορούμε να την εμπιστευτούμε κι εμείς ξανά. Τι; Ποιους να εμπιστευτείς μετά από αυτό;» {...} Και πρόσθεσε: «Μετά από το Πολυτεχνείο, είναι αυτό στο οποίο μένει πια ο ελληνικός λαός, πολλά θύματα». Τα 104 θύματα στο Μάτι δεν υπολογίζονται από την αοιδό... Μια μόνο φράση δική μου: Ποτέ μην γίνετε όπως ΚΑΙ η Ε. Τσαλιγοπούλου. Να μείνετε ΑΝΘΡΩΠΟΙ σε όλες τις περιπτώσεις.

- Με βάση τις έως τώρα δημοσκοπήσεις, τέσσερα κόμματα του πάλαι ποτέ ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ έχουν συνολικό ποσοστό, κατά προσέγγιση, περίπου 14% (ΣΥΡΙΖΑ 7%, Κίνημα Δημοκρατίας 3%, Νέα Αριστερά 1,5%, ΜέΡΑ25-ΛΑΕ 2,5%). Από αυτό το 14%, διεκδικούν τέσσερα κόμματα ψήφους. Δηλαδή, τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του… Η Ζωή τους έχει λεηλατήσει και τώρα καταλαβαίνουν την άφρονα, για τους ίδιους, πρακτική να ταυτίζονται μαζί της…

-Αντιδρούν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ στην αξιολόγηση (Σύνθημα στα Γιάννενα, στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης.) Κατά τ’ άλλα, υποτίθεται πως θέλουν αξιοκρατία, αξιολόγηση, με αφορμή την τραγωδία των Τεμπών. Και κάτι άλλο: Βλέπω και αυτό: {...} «Τα παιδιά δεν μπαίνουν σε καλούπια» {...} Λίγες μέρες μετά από μια εφιαλτική σκηνή... Παιδιά δημοτικού να φωνάζουν πολιτικά συνθήματα. Εικόνες που θυμίζουν ναζιστικές και σταλινικές πρακτικές, με την "αξιοποίηση" μικρών παιδιών στις προπαγάνδες τους. Σε σταλινικά, ναζιστικά καλούπια θέλουν να βάλουν εκπαιδευτικοί τα παιδιά...

-Α! Δεν μας τα λέτε όλα. Αυτός ο βουλευτής του κόμματος ΝΙΚΗ, που βανδάλισε την Εθνική Πινακοθήκη, είναι συμμαχητής των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης στον αγώνα «να πέσει ο Μητσοτάκης». Διακατέχεται κι αυτός από «ενσυναίσθηση» και «ευαισθησία», όπως και συνολικά η αντιπολίτευση. Και προχώρησε σε μια πράξη βανδαλισμού, που είναι η ΙΔΙΑ με τους βανδαλισμούς που επιχειρούν "προοδευτικοί" και αριστεροί "ακτιβιστές" σε βάρος αγαλμάτων, πινάκων ζωγραφικής και, γενικότερα, καλλιτεχνικών δημιουργιών, τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς. Ενδιαφέρον θα είχε να δούμε στην Εθνική Πινακοθήκη μερικές εικόνες, που αντί για τα πρόσωπα που είδαμε, να έχουν το πρόσωπο του Προφήτη.

-Ως έναυσμα για έναν γενικότερο διάλογο για την ΤΕΧΝΗ, το ακόλουθο κείμενο... Από το κεφάλαιο «Καλλιτέχνες και αστυνόμοι» του βιβλίου "Σημειώσεις από την αρχή του αιώνα" του Νάσου Βαγενά, τα αποσπάσματα: {...} «Απεριόριστη -με την έννοια ότι δεν μπορεί να οριστεί εκ των προτέρων- είναι η καλλιτεχνική ελευθερία της τέχνης. Όμως, τα όρια της κοινωνικής ελευθερίας της δεν είναι διαφορετικά από εκείνα κάθε άλλης ανθρώπινης δραστηριότητας. Και δεν είναι, όχι μόνο γιατί η τέχνη δεν χαίρει κάποιου καθεστώτος ειδικής ασυλίας, αλλά και γιατί αυτό το υπαγορεύει η ίδια η φύση της τέχνης. Ο πραγματικός καλλιτέχνης γνωρίζει ότι η παραβίαση των ορίων της κοινωνικής ελευθερίας από ένα έργο τέχνης αποβαίνει, τελικά, εις βάρος της καλλιτεχνικής του ποιότητας και, συνεπώς, και της κοινωνικής του δραστικότητας...» {...}

{...} Σήμερα είναι δυσχερέστερο απ’ ό,τι προηγουμένως να ορίσουμε και τις αισθητικές αξίες: τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και την πραγματικότητα, ανάμεσα στην τέχνη και τη μη τέχνη, έχουν γίνει τόσο δυσδιάκριτα, ώστε είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσει κανείς. Για να δώσω ένα παράδειγμα: Ένας κάδος με σκουπίδια έξω από ένα σπίτι είναι ένας κάδος με σκουπίδια. Ο ίδιος ακριβώς κάδος, με τα ίδια σκουπίδια, τοποθετημένος σε μια αίθουσα της Tate Modern Gallery, είναι έργο τέχνης και, μάλιστα, αντιπροσωπευτικό των σύγχρονων καλλιτεχνικών κατευθύνσεων. Ένα δεύτερο παράδειγμα: Το κρεβάτι μιας Αγγλίδας ζωγράφου, σε μετασυνουσιακή κατάσταση, με λεκιασμένα από σπέρμα εσώρουχα πάνω του, δίπλα σε ένα χρησιμοποιημένο προφυλακτικό, μπορεί να είναι ένα συνηθισμένο μετασυνουσιακό κρεβάτι. Μεταφερμένο ως έχει σε κεντρική γκαλερί του Λονδίνου, προσλαμβάνεται από ορισμένους ειδικούς ως έργο τέχνης και, μάλιστα, τόσο σημαντικό, ώστε να του απονεμηθεί το βραβείο Turner...» {...}

-Η Αριστερά στη χώρα μας έχει πληροφορηθεί πως στη Συρία σφάζονται, από τους τουρκόφιλους τζιχαντιστές, χιλιάδες χριστιανοί και Αλεβίτες; Αλλά και εγχώριοι ακροδεξιοί χριστιανοί, εκτός από «ακτιβισμούς», έχουν στο μυαλό τους να διοργανώσουν μια θρησκευτική τελετή για τους χριστιανούς που εξοντώνονται με φρικιαστικό τρόπο;

- Είδα και μια ανακοίνωση από βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς για την Ημέρα της Γυναίκας. Αυτά δεν είδα: αναφορές στις γυναίκες που κακοποιήθηκαν από τους Ρώσους εισβολείς στην Ουκρανία, στις γυναίκες που βίασαν οι ισλαμοφασίστες της ΧΑΜΑΣ στο Φεστιβάλ Ειρήνης στο Ισραήλ, στα ανήλικα κορίτσια που υποχρεώνονται να παντρευτούν ενήλικες μουσουλμάνους, στις γυναίκες στο Ιράν που αναγκάζονται να σιωπούν σε δημόσιο χώρο… Α! Είδα και αναφορά στην «πατριαρχία»…

• Σχόλια και παρατηρήσεις για την στήλη στο ggontzos@yahoo.gr.