-Στις εκατοντάδες συνεντεύξεων στην εκπομπή μου στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων με στελέχη του ΚΚΕ, όταν, μεταξύ άλλων, από πλευράς τους υπήρχαν αναφορές στην «αστική δημοκρατία», στην «ουσιαστικά περιορισμένη ελευθερία» κ.λπ., αντέτεινα το εξής: Στη χώρα μας, στο σύστημά μας, με όλα τα αρνητικά του, μπορεί οποιοσδήποτε –και το ΚΚΕ– να εκφράζει τις απόψεις του και να ασκεί δριμύτατη κριτική στον καπιταλισμό και σε κάθε κυβέρνηση. Στο σύστημα του κομμουνισμού, μια απλή διατυπωμένη σκέψη και μόνο, που θα είχε υποψία κριτικής, αντιμετωπιζόταν με τον γνωστό εγκληματικό τρόπο.
-Στις εκατοντάδες συνεντεύξεων στην εκπομπή μου στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων με στελέχη του ΚΚΕ, όταν, μεταξύ άλλων, από πλευράς τους υπήρχαν αναφορές στην «αστική δημοκρατία», στην «ουσιαστικά περιορισμένη ελευθερία» κ.λπ., αντέτεινα το εξής: Στη χώρα μας, στο σύστημά μας, με όλα τα αρνητικά του, μπορεί οποιοσδήποτε –και το ΚΚΕ– να εκφράζει τις απόψεις του και να ασκεί δριμύτατη κριτική στον καπιταλισμό και σε κάθε κυβέρνηση. Στο σύστημα του κομμουνισμού, μια απλή διατυπωμένη σκέψη και μόνο, που θα είχε υποψία κριτικής, αντιμετωπιζόταν με τον γνωστό εγκληματικό τρόπο.
- Πριν από λίγους μήνες, στο βιβλίο του Περικλή Σ. Βαλλιάνου με τίτλο «Το πάθος της μετριοπάθειας – Ο Ρεϋμόν Αρόν και η μεθοδολογία του ιστορικού στοχασμού», που διανέμεται δωρεάν μαζί με το βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα με τίτλο «Το όπιο των διανοούμενων» (1955) και εκδόθηκε από το The Athens Review (μετάφραση Π. Μαρτινίδη), διάβασα το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο και παραθέτω κατόπιν αδείας: {…} «Ο Αρόν δηλώνει εξ αρχής ότι η διαμάχη του δεν είναι με τους οπαδούς του ΓΚΚ. Αυτοί είναι εμποτισμένοι με μια ιδεολογία που έχει νεκρώσει την κριτική τους σκέψη και απλώς αρνούνται τα πραγματικά γεγονότα. Το μέγα παράδοξο, αντίθετα, είναι οι "κομμουνίζοντες" (communisants), εκείνοι οι στοχαστές με αποδεδειγμένη οξύτητα πνεύματος, που επέλεξαν, εν πλήρει γνώσει των εγκλημάτων του σταλινισμού, να συνταχτούν μαζί του. [...]
{…} Ανέλαβαν την υπεράσπιση ενός καθεστώτος που, αν ήταν υπήκοοί του, θα τους τιμωρούσε αμείλικτα για την ανεξαρτησία της σκέψης –την οποία οι δυτικές δημοκρατίες αναγνωρίζουν και επιβραβεύουν, όσο ανατρεπτική κι αν είναι. Απολαμβάνουν όλα τα υλικά και άλλα προνόμια της δημοκρατικής ελευθερίας. Ταυτόχρονα, ορύονται κατά της παραμικρής ατέλειας ή δυσλειτουργίας του δυτικού συστήματος, που ωχριά μπροστά στην κακουργία της σταλινικής εξουσίας{…}
-Το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων διοργάνωσε έναν αγώνα δρόμου με σύνθημα: «Από τα Τέμπη ως τη Γάζα – Σε έναν δρόμο χωρίς οξυγόνο». Είδα και άλλα στο σχετικό φυλλάδιο. Σήμερα, όμως, δημοσιοποιώ μια εικόνα (μετά από επικοινωνία, μου την απέστειλε ο David Leon). Είναι τα πρόσωπα παιδιών του Ισραήλ που δολοφονήθηκαν από τους ισλαμοφασίστες της Χαμάς. Πρακτικές μιας οργάνωσης που στηρίζεται και από το ΚΚΕ.
-Στη Νέα Δημοκρατία το «στέλνω». Προσωπικά, ως πολίτης, ανεξαρτήτως της υπόθεσης Α. Δοξιάδη, έχω τη γνώμη πως κάκιστα η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ παρέμενε και παραμένει στην αίθουσα της Βουλής όταν λαμβάνει τον λόγο ο καταδικασθείς αμετακλήτως (με 13-0) με την ατιμωτική ποινή της παράβασης καθήκοντος, ο οποίος μάλιστα έχει οριστεί Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Και φυσικά θεωρώ άκρως απαράδεκτες τις απόψεις του Νίκου Τσέφου –ο οποίος, όμως, είναι νέος υφυπουργός– που αποκάλεσε, εργαζόμενος το 2023 ως αναλυτής στις ΗΠΑ, τα Κατεχόμενα ως «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Αναμένω επ’ αυτού την απόφαση του Πρωθυπουργού.
- Με βάση τα όσα ακούω από ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, το 2027 θα έχουμε σίγουρα δύο πρωθυπουργούς: τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Σωκράτη Φάμελλο. Και η Ζωή δεν αποκλείεται να είναι κι αυτή πρωθυπουργός. Να δω πώς θα χωρέσουν και οι τρεις... στο Μαξίμου. Και υπάρχει και το «Σύμβολο Μ. Καρυστινού», που προτείνεται από πολιτικά πρόσωπα για... πρωθυπουργός.
-ΟΧΙ! Σε αισχρούς πολιτικούς, σε δημοσιογράφους των fake news, στο "Σύμβολο Μ. Καρυστινού", σε τυμβωρύχους πολίτες, στα ποικίλα συμφέροντα εντός και εκτός της χώρας μου, προσωπικά ΔΕΝ θα σκύψω το κεφάλι. Σαν να δόθηκε μια εντολή, όλοι αυτοί που ανέφερα έπαιξαν –ο καθένας με τον τρόπο του– με τον θάνατο του γιου της εισαγγελέως, σε ένα κρεσέντο χυδαιότητας κατά του Πρωθυπουργού. Και τώρα, τώρα που επίσημα έχουν γίνει γνωστές οι αιτίες του θανάτου του, όλοι αυτοί, ως να δόθηκε μια εντολή, μπάζωσαν την υπόθεση.
-Πριν από δύο χρόνια, ο Γ. Καραμέρος –σήμερα εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ– κατηγορούσε την κυβέρνηση επειδή τότε ο οίκος Moody’s δεν είχε εγκρίνει την επενδυτική βαθμίδα. Τώρα, αφού η επενδυτική βαθμίδα είναι πια γεγονός, ο ίδιος διατυπώνει (στο περίπου) την εκτίμηση πως η αναβάθμιση δεν αφορά στην πραγματική οικονομία. Και μετά «ψάχνουν» γιατί δημοσκοπικά είναι σταθερά σε μονοψήφιο ποσοστό. Και ο Νίκος Ανδρουλάκης άλλα έλεγε τότε για το ίδιο θέμα και άλλα λέει τώρα, όπως ο Γ. Καραμέρος. Και αυτοί «ψάχνουν» γιατί υποχωρεί το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ.
- Μα δεν θέλουν ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Εργαλειοποίηση της τραγωδίας των Τεμπών, με τις γνωστές χυδαίες μεθοδεύσεις, επιδιώκουν όλο αυτό το διάστημα. Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης στην πρόταση του Υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου να παραπεμφθεί ο ίδιος απευθείας στο δικαστικό συμβούλιο, χωρίς προανακριτική, τους ανάγκασε να παρουσιαστούν «γυμνοί», κυρίως στην κοινή γνώμη.