ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η Κόνιτσα χτίζει το μέλλον της…
Είναι γεγονός ότι η Κόνιτσα είναι φορτωμένη με ιστορικά αποθέματα, με εθνικές περιπέτειες και με κοινωνικές μεταβολές. Όλα αυτά σήμερα δείχνουν να ξεχνιούνται και η ευρύτερη περιοχή της έχει παραδοθεί σε συνθήκες παρακμής. Ο πληθυσμός της μειώνεται, οι νέοι φεύγουν και οι εναπομείναντες παραγωγοί δυσκολεύονται στο έργο τους. Και όλοι κατανοούμε ότι για την εγκατάλειψη και ερήμωση της Κόνιτσας η ευθύνη είναι συλλογική.
12 Σεπ 2025 • 08:26
SHARE
Είναι γεγονός ότι η Κόνιτσα είναι φορτωμένη με ιστορικά αποθέματα, με εθνικές περιπέτειες και με κοινωνικές μεταβολές. Όλα αυτά σήμερα δείχνουν να ξεχνιούνται και η ευρύτερη περιοχή της έχει παραδοθεί σε συνθήκες παρακμής. Ο πληθυσμός της μειώνεται, οι νέοι φεύγουν και οι εναπομείναντες παραγωγοί δυσκολεύονται στο έργο τους. Και όλοι κατανοούμε ότι για την εγκατάλειψη και ερήμωση της Κόνιτσας η ευθύνη είναι συλλογική.
Ποτέ η κεντρική εξουσία δεν έδειξε έμπρακτα μεγάλο ενδιαφέρον για τις ανάγκες της περιοχής, αλλά αφέθηκε ο κόσμος στην τύχη του και στις δικές του δυνάμεις. Οπωσδήποτε δεν είναι άμοιροι των ευθυνών και οι άνθρωποι που διαχειρίστηκαν την τοπική εξουσία, δημοτική, εκκλησιαστική, πολιτιστική, πνευματική, κλπ.
Αλλά, όπως έχω ξαναγράψει, δεν ταιριάζει το μοιρολόι στην ιστορική Κόνιτσα, αφού πρόκειται για έναν τόπο κυριολεκτικά ευλογημένο και με βαρύνουσα εθνική αποστολή. Επιτέλους έχουν δρομολογηθεί σχέδια τα οποία, αν ολοκληρωθούν, μπορούν να αλλάξουν την πορεία της Κόνιτσας και να δώσουν ελπίδα για ανάπτυξη της περιοχής και για την ευημερία των πολιτών της.
Συζητώντας με ενεργούς πολίτες της Κόνιτσας πληροφορούμαι ότι άρχισε να κινείται η υλοποίηση σημαντικών έργων, τα οποία για χρόνια χρονοτριβούν και βρίσκονται σε συρτάρια παραγόντων. Και είναι γεγονός ότι αυτά τα έργα μπορούν να διαμορφώσουν συνθήκες για μια σταθερή ανάπτυξη ολόκληρης της περιοχής της Κόνιτσας. Στο ξεκίνημα της εφαρμογής των σχεδίων φαίνεται πως συντελεί η μεγάλη επισκεψιμότητα κόσμου ύστερα από την αγιοποίηση του Παϊσίου και την δικτυακή προβολή της ζωής και του έργου του.
Ανάμεσα στα σχεδιασμένα έργα θεωρώ ότι δύο είναι τα σημαντικότερα. Το ένα είναι η ανέγερση μεγάλου ναού, αφιερωμένου στον Άγιο Παΐσιο, στην Κάτω Κόνιτσα, εκεί που έχουν εγκατασταθεί και ζουν μόνιμα Μικρασιάτες πρόσφυγες και συντοπίτες του Αγίου. Η μελέτη προβλέπει την ανέγερση μεγάλου συγκροτήματος με δύο ναούς, Παϊσίου και Μ. Βασιλείου, Πνευματικό Κέντρο, Αρχονταρίκι και άλλους χώρους.
Οι άνθρωποι που εμπλέκονται στην ολοκλήρωση του έργου έχουν ολοκληρωμένη άποψη για την εκκλησιαστική και την κοινωνική του διάσταση. Επειδή είναι βέβαιο ότι τα έσοδα θα είναι αρκετά, από τώρα προβλέπουν να διατίθενται τα χρήματα για σκοπούς κοινωνικούς, όπως είναι η στήριξη του Γηροκομείου, η βοήθεια σε φτωχά παιδιά και υποτροφίες σε φοιτητές. Αυτός ο σχεδιασμός δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τη μεγάλη σημασία αυτού του έργου για όλους τους Κονιτσιώτες.
Το δεύτερο έργο είναι η ανέγερση Πολεμικού Μουσείου. Ήδη έχει εξασφαλιστεί ο χώρος και έχουν συλλεχθεί σημαντικά ιστορικά κειμήλια από τον πόλεμο του ’40. Άρα θα πρόκειται για ένα μνημείο, το οποίο θα προκαλεί το ενδιαφέρον για επίσκεψη και για έρευνα.
Αν λοιπόν συνδυάσουμε αυτά τα έργα με τη Μονή Στομίου, με το σπίτι του Αγίου Παϊσίου, με τη Μονή Μολυβδοσκεπάστου και με το καταπληκτικό φυσικό περιβάλλον, τότε δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι μπορεί να αλλάξει η πορεία για το μέλλον της Κόνιτσας. Βεβαίως όσοι διαχειρίζονται αυτές τις πρωτοβουλίες οφείλουν να σκεφτούν και το πώς θα στηριχτεί η γεωργική και η κτηνοτροφική παραγωγή ώστε να υπάρχει ένα περιβάλλον εργασιακό που θα ευνοεί πολλές δράσεις και θα κρατάει τον κόσμο στον τόπο τους.
Αυτά είναι τα δεδομένα της Κόνιτσας, τα οποία, αν αξιοποιηθούν γρήγορα και σωστά, μπορεί η Κόνιτσα να βγει από την καθυστέρηση και την ερήμωση. Γιατί είναι πράγματι παράδοξο να μένουν άπραγοι και απλοί θεατές της παρακμής η Πολιτεία, η Αυτοδιοίκηση και όλοι οι φορείς της Κόνιτσας.
Πιστεύω ότι το πάθος που διακρίνει τους λίγους που σήμερα τρέχουν για την υλοποίηση των έργων, να γίνει ξυπνητήρι για όλους τους Κονιτσιώτες, γιατί οι δυσκολίες θέλουν προσπάθεια και διεκδίκηση από όλους.