Η πολιτική κατάσταση της χώρας δοκιμάζει πολλές τρικυμίες. Κοινωνική ανισότητα, φτώχεια, ακρίβεια, διαφθορά, δάνεια και πλείστα άλλα προβλήματα έχουν οδηγήσει τον κόσμο σε απόλυτη απογοήτευση χωρίς να φαίνεται φως στον ορίζοντα. Πρόκειται για ένα πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο βρίσκουν ευκαιρία όλοι οι τυχοδιώκτες για να ικανοποιήσουν τα σκοτεινά και αδηφάγα σχέδιά τους.

Μόνο ο Τσίπρας μας έλειπε για να μπερδέψει ακόμα χειρότερα και τα κόμματα και τους πολίτες. Παρουσιάστηκε ως Μεσσίας

 και οραματίζεται ένα φανταστικό κόσμο, μέσα στον οποίο βλέπει τον εαυτό του ως παράκλητο που έρχεται να σώσει την Ελλάδα! Μόνο στη χώρα μας μπορεί να συμβαίνουν αυτά τα παράδοξα και απροσδιόριστα φαινόμενα. Ένας δοκιμασμένος και οικτρά αποτυχημένος πρώην πρωθυπουργός διακηρύσσει ότι έρχεται και είναι σε θέση να διαχειριστεί σωστά την πολιτική μας ζωή.

Έχει τη σημασία του να ερμηνεύσουμε την επανεμφάνιση του Τσίπρα και την επιθυμία του για πολιτικό ρόλο. Εκτιμώ πως μεγάλη είναι η ευθύνη τόσο των κυβερνώντων όσο και της Αντιπολίτευσης συνολικά. Στα εφτά χρόνια μετά τον Τσίπρα δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν συνθήκες ευημερίας για τον λαό και σωστής θεσμικής λειτουργίας της χώρας. Οι πολίτες βιώνουν μια πρωτόγνωρη κατάσταση και βρίσκονται αντιμέτωποι με μεγάλα προβλήματα. Οι θεσμοί υπολειτουργούν και υπηρετούν μονάχα σκοπιμότητες και συμφέροντα των ολίγων. Και οι πολιτικοί προτάσσουν το κομματικό όφελος, ενώ αδιαφορούν για τη ζωή των πολιτών.

Και έρχονται τα μεγάλα σκάνδαλα, τα οποία ενισχύουν την καχυποψία του πολίτη και την απογοήτευση, αφού η Δικαιοσύνη έχει ανοιχτά και όχι κλειστά τα μάτια της. Όλοι πιστεύουν ότι η δύναμη του ισχυρού καθοδηγεί και τους ανθρώπους που έχουν ως αποστολή να εφαρμόζουν τους νόμους και να αποδίδουν τη δικαιοσύνη. Γενικά έχει επικρατήσει ένα πολιτικό περιβάλλον ομιχλώδες και σκοτεινό.

Επομένως μην μας εκπλήσσει που και ο Τσίπρας πιστεύει ότι έχει ρόλο σήμερα στις επικρατούσες συνθήκες. Γι’ αυτό και ζούμε σε μια πολιτική κατάσταση που μοιάζει με θεατρική κωμική παράσταση και με εικόνα του παραλόγου. Η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου και απορεί και αναρωτιέται τι προσκομίζει ο Τσίπρας σήμερα και πώς ένας δοκιμασμένος και σε όλα αποτυχημένος πολιτικός μπορεί να ωφελήσει τον τόπο.

Πράγματι είναι δύσκολο στην πολιτική ιστορία του νεοελληνικού κράτους να συναντήσεις ανάλογη συμπεριφορά πολιτικού. Να έχει αποτύχει σε δύο πρωθυπουργικές θητείες, να έχει καταψηφιστεί με παταγώδη τρόπο και να επανέρχεται ύστερα από χρόνια αποχής. Ή πρόκειται για μεγάλο οραματιστή ή για τυχοδιώκτη και καιροσκόπο.

Αλήθεια μήπως θεωρεί ότι οι Έλληνες πολίτες τρεφόμαστε από λωτούς και δεν θυμόμαστε το κοντινό παρελθόν; Ή μήπως πιστεύει ότι ο πνιγμένος λαός θα πιαστεί από τα μαλλιά του για να σωθεί;

Προσωπικά είμαι βέβαιος ότι ο κόσμος έχει και μνήμη και αίσθηση ευθύνης για να του κλείσει ερμητικά την πόρτα. Η ιστορία του Τσίπρα είναι γνωστή και στις σελίδες της έχει κατεγραμμένους «τους άθλους» του. Είναι ο πρωθυπουργός που πούλησε έθνος «Μακεδονικό», που πούλησε την ελληνική γλώσσα «Μακεδονική», που υποθήκευσε για 99 χρόνια όλη την κρατική περιουσία, που ψήφισε το τρίτο μνημόνιο, που εξαπάτησε με το δημοψήφισμα τον κόσμο…

Νομίζω ότι ο Αλαβάνος, ο μέντορας του Τσίπρα, είναι αυτός που αν και του έδωσε το δαχτυλίδι του κόμματος, αποκάλυψε όλη την ποιότητα του έργου και της προσωπικότητάς του λέγοντας ότι «πρέπει να ζητήσει συγγνώμη από Δεσπότη»! Αυτή είναι η αλήθεια και η ουσία της επιστροφής του «Αριστερού» ηγέτη.

Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στο λαό για τα μέλλοντα, γιατί στην πολιτική ζωή ουδείς είναι ανεύθυνος και δεν έχει θέση ούτε η λήθη ούτε η επανάληψη ίδιων λαθών.