Και μάλιστα σε μια χώρα μικρή και με σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Και όμως, ο Δήμαρχος Ιωαννίνων όρισε  Αντιδημάρχους σε αριθμό ακόμη μεγαλύτερο από την κυβέρνηση. Είχε 11 Αντιδημάρχους και από τις αρχές του Ιουλίου τους αύξησε σε 16! Αναλογικά σε σύνολο Συμβούλων 7/10, ενώ σε σύνολο βουλευτών της Ν.Δ. 4/10.

Πράγματι, πρόκειται για μια πρακτική που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο που ο Δήμαρχος διαχειρίζεται το Δήμο και για τους λόγους που ο Σύμβουλος επιδιώκει την εκλογή του. Εκτιμώ ότι εύλογα ο Δήμος Ιωαννίνων δίνει την εικόνα μιας εταιρίας που έχει ως κύριο σκοπό να βολέψει πρώτα τα δικά της παιδιά και εκ του περισσεύματος να δείξει κάποια φιλανθρωπική διάθεση για τους πολίτες.

Νομίζω ότι οφείλουμε οι συμπολίτες δημόσια να θέσουμε ερωτήματα και να κρίνουμε την εφαρμοζόμενη πολιτική από τον Δήμαρχο στην επιλογή των 16 Αντιδημάρχων, γιατί αν η σιωπή παγιωθεί, μάλλον με το τέλος της θητείας θα χρειαστεί να θρηνήσουμε για το ανύπαρκτο έργο της τωρινής δημοτικής αρχής.

Ο μεγάλος αριθμός Αντιδημάρχων λογικά φανερώνει την αδυναμία και του Δημάρχου και των Συμβούλων του για παραγωγή ολοκληρωμένου έργου. Αλλά πώς εξηγείται όταν πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής με εκατομμύρια πληθυσμό έχουν μόνο πέντε ή έξι αντιδημάρχους; Εκτός κι αν οι συμπολίτες μας ψηφίζουν χωρίς να ζυγίζουν το βάρος της πολιτικής ταυτότητας του καθενός.

Γιατί να μην αξιοποιούνται υπηρεσιακά στελέχη του Δήμου με τεχνογνωσία και διοικητική εμπειρία, οπότε θα αρκούσαν λίγοι Αντιδήμαρχοι; Δηλαδή ο Δήμαρχος με την απόφασή του εκπέμπει και ένα σήμα ότι οι Σύμβουλοί του είναι ανεπαρκείς και γι’ αυτό ορίζει πολλούς!

Έχω τη γνώμη ότι οι λόγοι που οδήγησαν τον Δήμαρχο σ’ αυτή την ακατανόητη απόφαση δεν είναι ούτε η αγωνία του για καλύτερη διοίκηση ούτε η επιδίωξη για μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο έργο. Γιατί σε μια Διοίκηση καθοριστικό ρόλο παίζει ο πρώτος και όχι η μαζική συμμετοχή των Συμβούλων.

Είναι επομένως φανερό ότι ο Δήμαρχος, όπως και κατά την πρώτη του θητεία, συμπεριφέρεται ως άνθρωπος του πελατειακού συστήματος. Μοιράζει «δώρα» για να κερδίσει την υποστήριξη και να μετριάζει την αμφισβήτηση των συνεργατών και των ψηφοφόρων του. Πρόκειται για μια νοοτροπία που ο τόπος πληρώνει ακριβά και οι θεσμοί λειτουργούν κατά το πώς συμφέρει τους έχοντες την εξουσία.

Επίσης δεν κρύβεται η παρέμβαση ισχυρών παραγόντων του Δήμου μας, οι οποίοι βοήθησαν για την εκλογή του Δημάρχου, αλλά, όπως συμβαίνει με δεσμεύσεις προς όφελος των ιδίων και των δικών τους. Δηλαδή, έχουμε ένα πολιτικό αλισβερίσι που ταλαιπωρεί για χρόνια τον τόπο μας.

Για τον αντίλογο ο Δήμαρχος θα υποστηρίξει ότι ο νόμος δίνει το δικαίωμα να ορίζει ο ίδιος τους Αντιδημάρχους με βάση τον πληθυσμό του Δήμου και τις ανάγκες του. Σ’ αυτό το επιχείρημα θυμίζω στον ίδιο και σε όλους τους αιρετούς μας, ο Γερμανός Φιλόσοφος, γνωστός σε όλους, Καντ, έχει πει ότι: «Το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό, ενώ το ηθικό είναι πάντα νόμιμο».

Και επιτέλους τα συμφέροντα του κάθε Δήμου δεν βρίσκονται σε εξάρτηση από τον αριθμό των Αντιδημάρχων, αλλά από την ποιότητα του καθενός.

Υ.Γ.: Ευτυχώς επέλεξε για Αντιδήμαρχο Οικονομικών Σύμβουλο με οικονομικές γνώσεις, επιχειρηματικές εμπειρίες και με δράση κοινωνική.