Επομένως είναι λογικό να αναρωτιέται κάποιος, γιατί τόσος λόγος για τον Μαζωνάκη, για τις αιτίες του θανάτου και γενικά για την όλη παρουσία του;

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι στο κεφάλαιο της τέχνης του υπήρξε πολύ σημαντικός και με τα τραγούδια του δημιούργησε μια εντυπωσιακή επικοινωνία με πολλούς ανθρώπους. Ήταν μεγάλος καλλιτέχνης, με μοναδικά χαρίσματα και με σημαντικό έργο στον τομέα του.

Θεωρώ λοιπόν ότι έχει τη σημασία του να σχολιάσω ορισμένα ζητήματα που φανερώθηκαν με τον θάνατο του τραγουδιστή και τα οποία, αναλύοντάς τα, μπορεί να προκύψει κάποιος προβληματισμός για όλους και προπαντός για τον ρόλο του κράτους σε θέματα που σχετίζονται με τα σοβαρότερα αγαθά, όπως είναι αυτό της υγείας και της παιδείας. Δηλαδή τα σημαινόμενα είναι πολλά, χρήσιμα για σκέψη και πρόκληση για αφύπνιση των πολλών. Θα προσπαθήσω να προσεγγίσω τα παρακάτω:

α) Ο θάνατος του καλλιτέχνη δείχνει ότι ένα τμήμα της κοινωνίας έχει ως πρώτη αξία της ζωής του την ευζωία και την εξωτερική του εμφάνιση. Αυτό συμβαίνει σε ανθρώπους που κατέχουν τον πλούτο και μέσω αυτού επιδιώκουν να ξεχωρίζουν από τους λοιπούς θνητούς. Πρόκειται για μια συμπεριφορά παντελώς εγωιστική με επίκεντρο τον εαυτό του και με στόχο την διάκριση στο φαίνεσθαι και όχι στο είναι. Αυτή η συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα του πλούτου, αλλά και της αλλοτρίωσης της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας. Είναι ένα πολιτισμικό πρότυπο, το οποίο θεοποιεί την εικόνα και απαξιώνει το πνευματικό, ηθικό και πολιτικό περιεχόμενο του ατόμου. Και αυτή η πολιτισμική πραγματικότητα δημιουργεί πρότυπα, ειδικά για τους νέους, τα οποία ούτε έχουν μια αληθινή αξία, ούτε είναι εφικτά για τη μεγάλη πλειοψηφία. Έτσι γεννιέται το ερώτημα ποιον εξυπηρετεί η προβολή αυτού του σημαινομένου σήμερα, σε μια εποχή όπου υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και μεγάλες ανάγκες για τον σύγχρονο άνθρωπο. Ορισμένοι στρατεύονται όχι για να υπηρετήσουν το γενικό καλό, αλλά για να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από την πραγματικότητα.

β) Ο θάνατος προκλήθηκε γιατί οι δύο κομπογιαννίτες γιατροί ήταν απατεώνες και εκμεταλλεύονταν την ματαιοδοξία των πλουσίων. Γέμισε η χώρα από ιδιωτικά ιατρεία, από ιδιωτικές κλινικές, από ιδιωτικά νοσοκομεία και από ιδιωτικά σχολεία - πανεπιστήμια. Δηλαδή τα σοβαρότερα κοινωνικά δικαιώματα έχουν περάσει σε μεγάλη έκταση στη διάθεση κεφαλαιοκρατών. Οι ολιγάρχες του πλούτου εκμεταλλεύονται τα ιερά δικαιώματα των πολιτών με μοναδικό στόχο το εμπόριο της υγείας και της παιδείας. Έτσι τα δικαιώματα του πολίτη έχουν μετατραπεί σε ευκαιρίες αύξησης του πλούτου των ολίγων. Αποτέλεσμα να υποβαθμίζονται οι δημόσιες υπηρεσίες και οι πολίτες να βρίσκονται στο χέρι των πλουτοκρατών.

γ) Στο θάνατο του Μαζωνάκη είναι ολοφάνερο ότι συντέλεσε ο ελλιπής έλεγχος του κράτους, των ιατρικών συλλόγων και γενικά των φορέων που σχετίζονται με την υγεία. Το ζευγάρι των απατεώνων γιατρών αντί να ελέγχεται για τις υπηρεσίες του, είχε την άνεση σε κάθε δράση του χωρίς να απολογείται σε κανέναν. Από αυτό το θλιβερό γεγονός ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι η Πολιτεία δεν έχει θεσπίσει στον ύψιστο βαθμό εκείνες τις λειτουργίες που θα προστατεύουν και την υγεία και την παιδεία του πολίτη. Και ενώ μιλάμε όλοι και απαιτούμε κράτος κοινωνικό, η πραγματικότητα δείχνει ότι οι πλουτοκράτες αλωνίζουν κυριολεκτικά την Πολιτεία και πλουτίζουν κάνοντας εμπόριο και την υγεία και την παιδεία των πολιτών.

Ίσως έχει την κοινωνική του σημασία να φύγουμε λίγο από τα επιφαινόμενα του θανάτου του καλλιτέχνη και ας διαβάσουμε και τις άλλες σελίδες, τις απόκρυφες και ανεξέλεγκτες.