• Σε μια περίοδο που γίνεται αγώνας – με αφορμή και τα προβλήματα που προκλήθηκαν από τα ακραία καιρικά φαινόμενα σε λιθόκτιστα γεφύρια- για τη διάσωση αρχιτεκτονικών και πολιτιστικών μνημείων της Ηπείρου, κάποιοι  «σφυρίζουν» αδιάφορα, προκαλώντας μάλιστα από βαρύτατη αμέλεια ή και αδιαφορία, ζημιές.
Ένα τέτοιο περιστατικό καταγγέλλει με επιστολή του ο αναγνώστης του «Π.Λ.» κ. Στέφανος Χρηστογούλας. Αφορά την Σκάλα του Βραδέτου, το μεγαλύτερο πετρόκτιστο μονοπάτι, που με τα 1200 μέτρα του συνδέει το Βραδέτο και το Καπέσοβο Ζαγορίου και το οποίο αποτελεί σήμερα έναν από τους αγαπημένους προορισμούς όσων θέλουν να κάνουν πεζοπορία.
Τη Σκάλα του Βραδέτου, «μετέτρεψε» σε βοσκότοπο για τα βοειδή του κτηνοτρόφος από την περιοχή, τα οποία άφησε ελεύθερα να βοσκήσουν τη βλάστηση, αδιαφορώντας αν έτσι προκαλούνται ανεπανόρθωτες ζημιές στο παραδοσιακό καλντερίμι!
Ο κ. Χρηστογούλας, ενημέρωσε μεν το Δήμο Ζαγορίου για το περιστατικό, που έγινε προχθές Κυριακή, επισημαίνει δε ότι και τα πέτρινα γεφύρια, είναι πολύ πιθανό να μην αντέξουν αν αρχίσουν οι κτηνοτρόφοι να περνούν τα βοειδή τους πάνω τους, καθώς όλα τα προηγούμενα χρόνια και κυρίως στα χρόνια ακμής του Ζαγορίου, δεν υπήρχαν σε αυτό μεγάλα ζώα. «Κληρονομιάς είναι και αυτή και αν δεν την διαφυλάξουμε, ας μεταναστεύσουμε καλύτερα», υπογραμμίζει.
Το ιστορικό της Σκάλας
Ενδιαφέρον έχει όμως και το ιστορικό που αναφέρει για τη Σκάλα του Βραδέτου ο Στ. Χρηστογούλας. Μεταξύ άλλων σημειώνει:
«Μέχρι το 1974 όταν διανοίχτηκε ο δρόμος για το Βραδέτο, όλοι ανεξαιρέτως ανηφόριζαν ή κατηφόριζαν από αυτό μέσω της Σκάλας. Το μεγαλύτερο πετρόκτιστο μονοπάτι με τα 1200μέτρα του, που συνδέει το Βραδέτο και το Καπέσοβο.
Η χρονολογία κατασκευής είναι άγνωστη, αν και το ποιο πιθανό είναι να κατασκευάστηκε κάπου μεταξύ 1730 και 1750, εποχή που κατασκευάστηκε η πλειονότητα των γεφυριών στο Ζαγόρι.
Εξυπηρετούσε όλες τις βασικές ανάγκες των κατοίκων και μόνο αιγοπρόβατα πέρασαν πάνω της κατά τις μετακινήσεις των Σαρακατσάνων του Βραδέτου. Πολύ παλαιότερα η εκάστοτε διοίκηση του χωριού έβγαζε διαταγή για «κοινοτική εργασία» τριών ημερών σε κάθε ενήλικο άτομο του χωριού, με συμπεριλαμβανομένης της καθαριότητας της Σκάλας. Ξεχορτάριασμα, τοιχοποιΐα , καθαριότητα από πεσμένες πέτρες, κοπή ριζών και κλωναριών, κ.ά.
Με την διάνοιξη του δρόμου, η χρήση της περιορίστηκε, συνήθως σε περιόδους συχνών και πυκνών χιονοπτώσεων που απέκλειαν το Βραδέτο. Τα πιο πρόσφατα χρόνια ( τουλάχιστον τα τελευταία 25 που και γω βρίσκομαι στο Βραδέτο) η Σκάλα προστατεύονταν και η ανακοίνωση πρόσφατα ότι ίσως ενταχθεί μαζί με άλλα μνημεία στην πολιτιστική κληρονομιά της ΟΥΝΕΣΚΟ μας χαροποίησε.
Παράλληλα πολλές εργασίες και μελέτες έγιναν πάνω της κυρίως για την αξιοθαύμαστη και σπάνια χλωρίδα που φύεται τριγύρω από το καλντερίμι.  
Αποτελεί αγαπημένο προορισμό πεζοπορικών συλλόγων τόσο στην χώρα μας όσο και από συλλόγους του εξωτερικού.
Πάντα η τοπική κοινωνία την προστάτευε και ΠΟΤΕ , παρά την μεγάλη αιγοπροβατοτροφία στο Βραδέτο, δεν την ενέταξε σε περιοχή βόσκησης».