ΠΡΟΣΩΠΑ

  Της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΖΙΑΛΛΑ – ΜΑΝΤΖΙΟΥ

• Ένας σπουδαίος άνθρωπος στο χώρο του πολιτισμού, που τιμά τα Γιάννενα και καταξιώνει τη χώρα του και  στο εξωτερικό, ανεβαίνει διαρκώς και προσφέρει τις υπηρεσίες του, με την εργασία του στις

μέρες μας, τώρα που οι καιροί δεν μας υπόσχονται παρά μονάχα γκρίζες μέρες. Πρόκειται για το σκηνοθέτη Βασίλη Δούβλη.
Ο Β. Δούβλης γεννήθηκε στα Γιάννενα. Μεγάλωσε στο Ζαγόρι, στα Άνω Πεδινά, το χωριό του, μαζί με τους γονείς του, δασκάλους Γιώργο Δούβλη και Ελένη Οικονομίδου. Εκεί πέρασε τα παιδικά και τα πρώτα σχολικά του χρόνια. Αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Λύκειο Ιωαννίνων, κατακτώντας  αριστεία σε όλη τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων.
Έδωσε επιτυχείς εξετάσεις στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εισήχθη  2ος στη Φιλοσοφική Σχολή. Σπούδασε λογοτεχνία και κινηματογράφο στην Αθήνα. Ευφυής, ακούραστος, ανήσυχος, προοδευτικός, συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία, στο περίφημο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Εκεί μαθήτευσε κοντά σε ξακουστούς δασκάλους ελληνιστές, Νεοελληνική Λογοτεχνία. Παράλληλα, σπούδασε «Αισθητική του Κινηματογράφου», που ήταν τελικά το μεγάλο του όνειρο.
Μετά τις επιτυχείς σπουδές του στο εξωτερικό  και την αποφοίτησή του, επέστρεψε στην Ελλάδα και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Προτεραιότητά του ήταν πάντα ο κινηματογράφος.
Έτσι, πλούσιος σε επιστημοσύνη και γνώση ήταν πλέον ελεύθερος να ακολουθήσει τον δρόμο, την έρευνα και την ατελείωτη προσπάθεια για τις τεχνικές του «καλού κινηματογράφου», ξεκινώντας με ελάχιστα μέσα, σε παραγωγές μικρού μήκους. Η καταξίωση ήρθε με τον «Βετεράνο», το 1999, έργο που πραγματεύεται τη ζωή ενός μεγάλου ποδοσφαιριστή. Η ταινία βραβεύτηκε και προβλήθηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνέχισε να γράφει σενάρια, χωρίς να καταστεί δυνατόν να υλοποιηθεί η προβολή τους εφόσον δεν υπήρξαν οι απαραίτητοι πόροι.
Το 2005, με ελάχιστα χρήματα, πολύ κόπο και μεγάλες δυσκολίες, γύρισε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, με τον τίτλο «Η Επιστροφή». Σε αυτό το έργο που γυρίζεται στο Ζαγόρι, μέσα από μια πλοκή ανεπανάληπτη, αναδεικνύει ο Βασίλης Δούβλης το αγαπημένο του χωριό, τις ομορφιές του Ζαγοριού, και με κοντινά πλάνα την καθημερινότητα της ζωής των κατοίκων χρησιμοποιώντας ή και προβάλλοντας το δικό του ζαγορίσιο πατρικό σπίτι, που το κρατεί με δέος στη μνήμη του από τα παιδικά του χρόνια.
Και η μεγάλη στιγμή ήρθε το 2007, όταν βραβεύεται με το «Βραβείο Διεθνούς Ομοσπονδίας» κριτικών κινηματογράφου, στο 47ο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε η ταινία - ντοκιμαντέρ: «Στοργή στο λαό», το 2013. Πρόκειται για μια παραγωγή της Βουλής, στο κανάλι της οποίας εργάζεται. Η ταινία βραβεύεται στο Festival Of London. Προβλήθηκε σε επιλεγμένες αίθουσες και στα Γιάννενα από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών, στον Πολυχώρο «Δημήτρης Χατζής».

Το Φεστιβάλ Κινημ/φου
Προ ημερών οι Γιαννιώτες συμμετείχαν στην τελετή έναρξης και δράσεων για την ανακήρυξη της πόλης ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021. Και ο Βασίλης Δούβλης πρότεινε στο Πνευματικό Κέντρο, στα πλαίσια  της προσπάθειας για την επίτευξη αυτού του σκοπού, να οργανώσει φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου με επιλεγμένες ταινίες στην πόλη.
Ένας εξαιρετικός  προγραμματισμός, συνάδοντος του ασίγαστου για δημιουργία χαρακτήρα του, είχε αποτέλεσμα θαυμαστό. Επιλεγμένες ταινίες προβλήθηκαν σε εμβληματικούς χώρους της πόλης και μάλιστα δωρεάν για το κοινό. Για τέσσερις συνεχόμενες ημέρες η πόλη μετατράπηκε σε τεράστιο θερινό κινηματογράφο, όπου τέσσερις σημαντικές κινηματογραφικές ταινίες προβλήθηκαν σε χώρους γραφικούς, ιστορικούς και ανάλογους με το θέμα και την ευαισθησία των θεμάτων που προβλήθηκαν.
Η επιλογή για τις ταινίες και τους χώρους  οφείλεται ασφαλώς στη δημιουργική φαντασία του σκηνοθέτη. Η πρώτη ταινία προβλήθηκε κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Ήταν η ταινία του Χίτσκοκ «Vertigo» (O Δεσμώτης του ιλίγγου, 1958). Πρόκειται για ένα κορυφαίο έργο του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η δεύτερη που  προβλήθηκε ήταν η πολυβραβευμένη ταινία «Δυο ημέρες και μια νύχτα» των  Ζαν-Πιερ και Λικ-Νταρντέν. Αναφέρεται στην εργατική τάξη και τα προβλήματά της. Ακολούθησαν το έργο «Νebraska» ασπρόμαυρο, road movie, τoυ Alexander Πέιν και «Το αλάτι της γης». Ντοκιμαντέρ του Βιμ  Βέρντερς και του Τζουλιάνο  Σαλγκάδο, με θέμα τη  ζωή και το έργο του σπουδαίου βραζιλιάνου Σεμπαστιάνο Σαλγκάδο.
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στα Γιάννενα διήρκεσε τέσσερις ημέρες. Ο καιρός για λίγο, μας τα χάλασε. Αλλά το πλήθος του κόσμου επιβεβαίωνε τη μεγάλη αξία του γεγονότος καθώς, σε μερικές ταινίες, είδα να στέκονται Γιαννιώτες όρθιοι, σε μια έκταση  μεγάλη  κάτω από τα πλατάνια. Πότε στο πλάι μας και πότε μπροστά μας, μας συντρόφευε η χιλιοτραγουδισμένη Παμβώτιδα, με εξαίρεση τα Λιθαρίτσια, όπου η θέα ήταν πανοραμική. Οι ξένοι που βρέθηκαν στην πόλη μας και που ήταν κοντά μας τις ημέρες εκείνες, εξέφρασαν τον θαυμασμό τους. Οι κάτοικοι των Ιωαννίνων επίσης.
Μένει να μιλήσουμε, άλλη μια φορά, για τις εξαιρετικές εντυπώσεις που μας άφησε το Φεστιβάλ και να ευχηθούμε να γίνει θεσμός στην πόλη μας. Συγχαίρω τον εκλεκτό της Τέχνης, Βασίλη Δούβλη, για τις επιτυχημένες δράσεις του. Και του εύχομαι να έχει το έργο του διαρκή εξέλιξη, με στόχο τη διαρκή πρόοδο. Συγχαίρω  επίσης, το Πνευματικό μας Κέντρο, για τις υψηλού επιπέδου επιλογές του.