• Ούτε ιδιωτικοποιείται το Αεροδρόμιο Ιωαννίνων ώστε να δημιουργηθεί μία ελπίδα αναβάθμισής του, ούτε προχωρούν τα έργα επέκτασης που ξεκίνησαν εδώ και τόσα χρόνια!
Κι ενώ έτσι έχει η κατάσταση, δύο συμπολίτες μας, ο Ταξίαρχος ε.α. Παύλος Β. Παπακώστας και ο Ιατρός Ακτινοδιαγνώστης Βασίλειος Παπακώστας έρχονται με επιστολή τους να καταθέσουν μία διαφορετική πρόταση ώστε ν’ αποκτήσουν τα Γιάννενα ένα… κανονικό αεροδρόμιο. Προτείνουν λοιπόν να κατασκευαστεί νέος αερολιμένας στο οροπέδιο Μαρμάρων – Κόντσικας αναλύοντας τα πλεονεκτήματα μίας τέτοιας επιλογής, οικονομικά, γεωγραφικά και περιβαλλοντικά!

Η επιστολή
Οι κ.κ. Παύλος και Βασίλειος Παπακώστας στην επιστολή τους με θέμα το Αεροδρόμιο Ιωαννίνων αναφέρουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Με αφορμή την συνεχιζόμενη παραπομπή στις “καλένδες” της διαμόρφωσης συνθηκών ασφαλούς λειτουργίας του αεροδρομίου της πόλεως των Ιωαννίνων, θα θέλαμε να επανέλθουμε σε παλαιότερη πρόταση για την κατασκευή ενός καινούργιου αεροδρομίου στην περιοχή του οροπεδίου Μαρμάρων - Κόντσικας, που θα μπορούσε να επιλύσει οριστικά το πρόβλημα της πρωτεύουσας της Ηπείρου, εν όψει μάλιστα και της διεκδίκησης του τίτλου της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας από την πόλη μας.
Οι καιρικές συνθήκες στο οροπέδιο αυτό, διαφέρουν σημαντικά από εκείνες του λεκανοπεδίου, κυρίως ως προς το θέμα της ομίχλης (αλλά και των πλαγίων ανέμων), που είναι και o συνηθέστερος λόγος αναβολής των πτήσεων.
Το οροπέδιο Μαρμάρων - Κόντσικας θα μπορούσε έτσι να αξιοποιηθεί δεδομένου του αγόνου και της σχετικά επίπεδης μορφολογίας του εδάφους του που θα απαιτούσε μικρής έκτασης και κόστους χωματουργικές εργασίες. Λόγω του κατά κύριο λόγο “δημόσιου” ιδιοκτησιακού καθεστώτος της έκτασης, θα απαιτούσε πολύ μικρό κόστος απαλλοτριώσεων.
Έμμεσο κέρδος θα ήταν και η εξάλειψη των “πληγών” του εδάφους, λόγω των παλαιών λατομείων των οποίων οι ιδιοκτήτες δεν αποκατέστησαν το τοπίο μετά την παύση της λειτουργίας των, ως όφειλαν. Η προσγείωση και απογείωση θα ήταν άνετη και ελεύθερη από όλες τις κατευθύνσεις, χωρίς ιδιαίτερη προσέγγιση σε κατοικημένους χώρους.
Η γειτνίαση της περιοχής με τους οδικούς άξονες της 13ης επαρχιακής οδού, της Εγνατίας και της Ιονίου, το καθιστά εύκολα προσβάσιμο σε πολλούς ταξιδιώτες μιας ευρύτερης περιοχής.
Η απαιτούμενη έκταση θα μπορούσε να παραχωρηθεί απ' ευθείας στις Εταιρείες που αγόρασαν πρόσφατα άλλα περιφερειακά αεροδρόμια, οι οποίες και θα το κατασκεύαζαν με σύγχρονες προδιαγραφές, θα διατηρούσαν τη χρήση του για εύλογο χρονικό διάστημα και ακολούθως θα το απέδιδαν στο Δημόσιο.  Πιθανή ένταξη μέρους του κόστους στο πρόσφατα εξαγγελθέν πρόγραμμα INTERREG θα μπορούσε να αποτελέσει επιπλέον κίνητρο για μια τέτοια απόφαση.
Η τοπική κοινωνία θα αξιοποιούσε μια κοντινή στην πόλη των Ιωαννίνων περιοχή, χωρίς καλλιέργειες, θα απασχολούσε ένα σημαντικό τμήμα ανέργου προς το παρόν (και ίσως και για το εγγύς μέλλον) εργατικού δυναμικού και κυρίως θα αποτελούσε μια διεθνή πύλη εισόδου - εξόδου για Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα, ελαφρύνοντας την “κεντρομόλο έλξη” για εξωχώριες πτήσεις του αεροδρομίου “Ελ. Βενιζέλος” για ταξιδιώτες σπό την Βορειοδυτική Ελλάδα.
Οικολογική βλάβη δεν φαίνεται να υπάρχει, αν και τυχόν οικολογικές ενστάσεις θα πρέπει να συνεκτιμηθούν και ως προς το οικολογικό κέρδος της απόδοσης του χώρου του σημερινού αεροδρομίου στο φυσικό άξονα του βιοτόπου Παμβώτιδος -Λαψίστας.  Αν και μακρινό σαν ενδεχόμενο, τυχόν αύξηση της στάθμης των υδάτων της θάλασσας στα πλαίσια της λεγόμενης Κλιματικής Αλλαγής, θα καθιστούσε ενδεχομένως προβληματική ή και επισφαλή την χρήση των γειτονικών αεροδρομίων Ακτίου και Κερκύρας, που ευρίσκονται πολύ κοντά στο ύψος της στάθμης της θάλασσας και θα αναβάθμιζε την αξία του εν λόγω αεροδρομίου.
Ο τίτλος του θα μπορούσε να ήταν Αεροδρόμιο “Ευεργετών” (EVER-GET-ON στα Αγγλικά) προς τιμήν των πολλών της περιοχής τέκνων, που προσέφεραν σημαντικά στον τόπο και ευρύτερα στην Ελλάδα. Ο χρόνος κατασκευής και λειτουργίας του, ίσως είναι μικρότερος από την προγραμματιζόμενη αενάως τοποθέτηση των βοηθημάτων στο σημερινό αεροδρόμιο.