• Ενώ  σ’ όλη τη χώρα η συζήτηση γύρω από το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών καλά κρατεί, στα Γιάννενα «φουντώνει» ξανά αυτές τις ημέρες η κουβέντα σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να λειτουργούν νόμιμοι οίκοι ανοχής.
Ένα θέμα που απασχολεί εδώ κι  αρκετά  χρόνια την τοπική κοινωνία προκαλώντας κατά καιρούς έντονες αντιπαραθέσεις.
Πριν ένα περίπου μήνα ο Δήμος Ιωαννιτών έδωσε τελικά το «πράσινο φως» για τη λειτουργία «σπιτιού» στο Κουτσελιό κι έτσι τα Γιάννενα έπαψαν να ανήκουν στις ελάχιστες πια, είναι η αλήθεια, πόλεις οι οποίες δεν διαθέτουν «επίσημο» οίκο ανοχής. Με τη λειτουργία της συγκεκριμένης επιχείρησης κλείνει ουσιαστικά μία περίοδος 45 ετών περίπου κατά την οποία δεν υπήρχε στην πόλη «παροχή υπηρεσιών» αυτού του είδους.

Τότε και σήμερα…
Στην Παραλίμνιο περιοχή και συγκεκριμένα πίσω από την Πλατεία Μαβίλη λειτουργούσαν παλιότερα τα λεγόμενα «σπίτια», ένα είδος… εθιμικών οίκων ανοχής της εποχής, απ’ τα οποία πέρασαν χιλιάδες Γιαννιώτες. Κάπου στη δεκαετία του ‘60 αυτά έκλεισαν και φτάσαμε στο σήμερα, όπου ένας νέος οίκος ανοίγει στο Κουτσελιό, κοντά στον κόμβο με την Εγνατία Οδό!
Την άδεια λειτουργίας υπ’ αριθμ. 91742/4425, για την οποία έκανε πολύμηνη προσπάθεια η ιδιοκτήτριά του, υπέγραψε στις 10 Δεκεμβρίου ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος Νίκος Γκόλας, όπως αναφέρει το σάιτ «epirusgate.gr». Για να δοθεί η άδεια, η ενδιαφερόμενη  φρόντισε να λάβει όλες τις απαραίτητες εγκρίσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Απόψεις υπέρ του οίκου
Ο Ν. Γκόλας ουσιαστικά είχε προαναγγείλει τη λειτουργία του οίκου ανοχής όταν σε δηλώσεις του τον περασμένο Μάρτιο ανέφερε πως «αν πούμε ότι τελικά θέλουμε να πριμοδοτούμε τους παράνομους οίκους ανοχής που όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν, είναι μία απόφαση. Υπάρχει και η άλλη απόφαση, ότι θέλουμε τους νόμιμα αδειοδοτημένους οίκους ανοχής, τους ελεγχόμενους και από άποψη υγιεινής και αστυνόμευσης. Και μπορούμε να ξανασυζητήσουμε τα όρια».
Με την άποψή του συμφωνούν πολλοί Γιαννιώτες ακόμα, νεότερης κυρίως ηλικίας, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι, ανεξάρτητα με το πού θα λειτουργεί, ένας οίκος ανοχής μπορεί να ελεγχθεί καλύτερα όσον αφορά στη μετάδοση των αφροδίσιων νοσημάτων, τα οποία ως γνωστόν «θερίζουν» και στην εποχή μας.

…Και οι αντίθετες
Από την άλλοι, υπάρχουν πολίτες που αντιτίθενται σφόδρα στη λειτουργία επίσημων οίκων ανοχής, ειδικά όταν αυτοί βρίσκονται κοντά στα σπίτια τους, κάνοντας λόγο για υποβάθμιση της περιοχής, ενώ ιδιαίτερα επισημαίνουν τους κινδύνους για τη νεολαία.
Σε αυτές τις αντιδράσεις εξάλλου «σκόνταψαν» παλαιότερα απόπειρες ενδιαφερομένων γυναικών να πάρουν άδεια λειτουργίας «σπιτιών» από τον Δήμο στην περιοχή των Καρδαμιτσίων. Για το σκοπό αυτό είχαν καταθέσει πλήρη φάκελο με όλα τα δικαιολογητικά, όμως οι αντιδράσεις ματαίωσαν την απόπειρα. Αντίστοιχη κατάληξη είχε και προσπάθεια για λειτουργία «σπιτιού» στο Σταυράκι. Μένει τώρα να δούμε αν η άδεια που δόθηκε για τον οίκο ανοχής στο Κουτσελιό θα επαναφέρει κι άλλα παρόμοια αιτήματα και πώς ο Δήμος θα χειριστεί το θέμα που είναι και… δίκοπο μαχαίρι.

Αυστηρά κριτήρια
Η δημιουργία οίκου ανοχής δεν είναι εύκολη υπόθεση, πάντως, καθώς για να εγκριθεί πρέπει να έχουν εξασφαλιστεί μία σειρά από αυστηρές προδιαγραφές (πολεοδομικές, υγειονομικές κ.λ.π.). Με βάση το νόμο 2734/99 για τους οίκους ανοχής προβλέπεται απόσταση 200 μ. από ναούς, σχολεία, πλατείες και παιδικές χαρές. Παρόλα αυτά, ο ίδιος ο νόμος, με τον οποίο η ευθύνη για την έκδοση άδειας λειτουργίας των οίκων ανοχής μεταβιβάζεται από τις Αστυνομικές Αρχές στους Δήμους, τους δίνει το δικαίωμα να καθορίσουν τις δικές τους γεωγραφικές αποστάσεις.