• Mε νηφαλιότητα και ήπιους τόνους -προς το παρόν- αντιδρά η Εκ­κλησία  στα σχέδια που προωθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και με τα  οποία ουσιαστικά επιχειρείται ο «εξοβελισμός» του μαθήματος των θρησκευτικών από τα σχολεία με τη σημερινή του μορφή.
Η θέση της Εκκλησίας, όπως διατυπώνεται σε απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου,  παραμένει σταθερή, ότι δηλαδή το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να παραμείνει υποχρεωτικό και παραθέτει σειρά επιχειρημάτων με τα οποία καταδεικνύει ότι μέσω αυτού δεν ασκείται προσηλυτισμός. Παράλληλα επισημαίνει το θετικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η Ορθόδοξη Θεολογία στη σημερινή ταραγμένη εποχή και απορρίπτει κάθε σκέψη για άτυπο δημοψήφισμα σχετικά με τα θρησκευτικά.
Για το θέμα αυτό συνεδρίασε προχθές το απόγευμα και χθες το πρωί η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, με τη συμμετοχή των Προέδρων των Πανεπιστημιακών Θεολογικών Σχολών Αθήνας και Θεσσαλονίκης και εκπροσώπων των θεολογικών ενώσεων. Εισηγητής του θέματος ήταν ο Γιαννιώτης στην καταγωγή Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος.
«Πρέπει να υπερβούμε τις αντιπαλότητες, να βρούμε μια λύση, η οποία θα συγκεράσει τις δύο αντίθετες πλευρές», δήλωσε  ο  κ. Ιερόθεος, προσθέτοντας ότι η πρόταση που κατέθεσε και έγινε αποδεκτή από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο είναι σύννομη με το Σύνταγμα, τις αποφάσεις των Ανωτατων Διοικητικών Δικαστηρίων της χώρας αλλά και της ευρωπαϊκής πολιτικής.  
Μεταξύ άλλων στην απόφαση που υιοθετήθηκε επισημαίνονται ότι:
- Η διαδιδόμενη άποψη ότι τα βιβλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι κατηχητικά και ομολογιακά είναι εσφαλμένη έως και παραπλανητική. Ο χαρακτήρας των σύγχρονων βιβλίων στην χώρα μας είναι γνωσιολογικός και πολιτιστικός με θρησκειολογική αναφορά.
- Το γεγονός ότι το ισχύον πρόγραμμα σπουδών κυριαρχείται από την παροχή γνώσεων γύρω από την ορθόδοξη θρησκευτική παράδοση του τόπου δεν το μετατρέπει από μάθημα θρησκευτικής μόρφωσης σε διαδικασία προσηλυτισμού των μη ορθοδόξων μαθητών ή κατηχήσεως των ορθοδόξων μαθητών, ούτε απευθύνεται αποκλειστικά στους τελευταίους. Κατ’ ανάγκην η διδακτέα ύλη πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν τα τοπικά, ιστορικά, θρησκευτικά και πληθυσμιακά συμφραζόμενα της ελληνικής σχολικής τάξης και τον στόχο της ομαλής ένταξης του μαθητή στην ελληνική κοινωνία, που κατά πλειοψηφία ασπάζεται το Ορθόδοξο Χριστιανικό δόγμα.

Εθνικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Στην απόφαση γίνεται αναφορά σε παλαιότερες αποφάσεις διοικητικών δικαστηρίων, που έχουν αποφανθεί ομόφωνα υπέρ της υποχρεωτικής διδασκαλίας των Θρησκευτικών με κύρια βάση την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση και με δικαίωμα απαλλαγής για όσους δεν είναι ορθόδοξοι χριστιανοί. Παράλληλα- προστίθεται στην απόφαση της Δ.Ι.Σ.-  όπως έχει εξηγήσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να διέπεται από τις αρχές της αντικειμενικότητας και του πλουραλισμού, οι οποίες δεν παραβιάζονται μόνο και μόνο επειδή το μάθημα αναφέρεται κατά κύριο λόγο στην κυρίαρχη θρησκευτική παράδοση του οικείου κράτους.

Απαιτείται επικαιροποίηση
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δέχεται και προτείνει την επικαιροποίηση των βιβλίων των θρησκευτικών που διδάσκονται στη Μέση Εκπαίδευση. «Είναι δυνατόν- αναφέρεται στην απόφαση-  να υπάρξουν προσθήκες, οι οποίες διευρύνουν το θρησκειολογικό, ιδεολογικό και πολιτιστικό πεδίο της ύλης με σκοπό την επαύξηση της μορφωτικής αξίας και συμβολής του στην εκπαίδευση των νέων. Προτείνεται αυτές οι προσθήκες να γίνουν στο τέλος κάθε βιβλίου, ώστε οι μαθητές, των οποίων η πλειοψηφία ανήκει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά και όσοι μη ορθόδοξοι μαθητές επιθυμούν να αποκτήσουν σφαιρικές γνώσεις για την θρησκευτική και πολιτιστική παράδοση του τόπου μας, να αποκτήσουν συγκροτημένη εικόνα».

Αιρέσεις, ρατσισμός κ.α.
Στην απόφαση γίνεται αναφορά επίσης και στο νέο τοπίο που δημιουργείται από τις αιρέσεις, το ρατσισμό και τις ακραίες απόψεις που εκφράζουν άλλες θρησκείες, τονίζοντας ότι «η διδασκαλία της Ορθοδόξου Θεολογίας, που διακρίνεται για την αγάπη, ανεκτικότητα, ειρηνική διάθεση και είναι απηλλαγμένη από φονταμενταλισμούς και ρατσισμούς, θα βοηθήσει αρκούντως και στην κοινωνική συνοχή. Στο θέμα αυτό δεν πρέπει να επικρατούν οι αγκυλώσεις και προκαταλήψεις του παρελθόντος, διότι το σχολείο και η σχολική κοινότητα δεν είναι χώρος επιβεβαίωσης καμίας πολιτικής συνθηματολογίας, τα σχολικά μαθήματα δεν μπορούν να διαχωρίζονται σε «προοδευτικά» και «συντηρητικά», ούτε επιτρέπεται η διεξαγωγή οποιουδήποτε ατύπου δημοψηφίσματος φρονημάτων στην πλάτη των μαθητών, όπως επιχειρήθηκε με τις υποσχέσεις περί αναιτιολόγητης απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών».