• Σε μια πολύ δύσκολη οικονομικά εποχή που οι περισσότεροι πολίτες ψάχνουν με τα… κυάλια ρευστό χρήμα, για να μπορέσουν να τακτοποιήσουν κάποιες βασικές υποχρεώσεις τους (ενοίκιο, φως, νερό, τηλέφωνο),  το ελάχιστο που περιμένουν και ελπίζουν είναι να εξυπηρετούνται όταν φθάνουν στα γκισέ δημόσιων ή άλλων κοινωφελών υπηρεσιών. Είναι ενδεικτικά τα όσα περιγράφει αναγνώστρια του «Π.Λ.», όταν πήγε στην ΔΕΗ να πληρώσει το ρεύμα.
Να τι μας γράφει:
«Χθες το πρωί (15 Μαρτίου) βίωσα στην Ελλαδάρα για άλλη μια φορά την ανικανότητα (;) και την τεμπελιά ορισμένων  υπαλλήλων.  Διατηρώ ένα μικρό street cafe όπου το ακριβότερο προϊόν κοστίζει μόλις 1,50 Ευρώ. Συνεπώς ο τρόπος που καταφέρνω να συγκεντρώνω τα χρήματα να πληρώσω τους λογαριασμούς μου και να είμαι «εντάξει» απέναντι στο κράτος και τις υποχρεώσεις μου είναι πραγματικός άθλος.
Βίωσα λοιπόν ένα τραγελαφικό περιστατικό στο κατάστημα της ΔΕΗ στην πόλη μας το οποίο και θα σας περιγράψω:
Είχα λοιπόν να πληρώσω ένα λογαριασμό ρεύματος που ανερχόταν στα 392 Ευρώ. Μέχρι τις 16 Μαρτίου έπρεπε να τον πληρώσω. Το ποσό αυτό μετά κόπων και βασάνων κατάφερα να το συγκεντρώσω στις 14 Μαρτίου. Οπότε ως «καλός πολίτης» έσπευσα στις 15 Μαρτίου πρωί πρωί, καθότι έπρεπε να γυρίσω άμεσα στο χώρο εργασίας μου.  Τα χρήματα που είχα να πληρώσω το λογαριασμό μου, όπως καταλαβαίνετε, ήταν και κέρματα και χαρτονομίσματα (ό,τι είχα). Φτάνει λοιπόν η σειρά μου να πληρώσω ένα μη ευκαταφρόνητο ποσό και ο υπάλληλος στο ταμείο αρνείται να τα παραλάβει λέγοντάς μου «Δε δεχόμαστε κέρματα. Να πάτε στην τράπεζα»! Δεν ήθελα να αντιλογήσω και να καθυστερήσω τους υπόλοιπους συμπολίτες μου κι έτσι απευθύνθηκα στην προϊσταμένη. Η ίδια με ύφος μου είπε πως δέχονται μόνο κέρματα των δυο ευρώ και με παρέπεμψε κι αυτή στην τράπεζα. Της είπα πως αύριο ευχαρίστως θα μου κόψει το ρεύμα που πήγα σήμερα να πληρώσω και που δε δέχονται τα χρήματά μου. Δεν πήρα καμία απάντηση! Ήθελα να τη ρωτήσω αν υπάρχει κάποιος Νόμος που να λέει ότι δε δέχονται ψιλά (ή μήπως έχουν καταργηθεί και δε το γνωρίζω και κυκλοφορώ με παράνομα νομίσματα;;;), αλλά φαίνεται πως έχουν κάνει δικούς τους Νόμους και αυτό βέβαια για να γίνεται πιο γρήγορα η δουλειά τους, απαξιώνοντας πελάτες και νομίσματα χαμηλής – για τους ίδιους - αξίας. Το μονοπώλιο της ΔΕΗ καλά κρατεί.
Έφυγα λοιπόν και πήγα στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, στο Κουρμανιό, ρώτησα έναν υπάλληλο αν μπορούσα να πληρώσω το λογαριασμό της ΔΕΗ στο κατάστημά τους και του εξήγησα πως είχα κέρματα χωρισμένα  ανά κατηγορία και μετρημένα και ένα φάκελο με τα χαρτονομίσματα επίσης μετρημένα. Μου ανέφερε πως αν και δεν είμαι πελάτης της Τράπεζας θα με εξυπηρετούσαν κι έτσι έγινε, με το αντίτιμο ποσό βέβαια των 1,20 Ευρώ.  
Ευχαριστώ θερμά τους υπαλλήλους όλους του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου για την εξυπηρέτηση (δεν ήταν υποχρεωμένοι), και λυπάμαι πραγματικά που μια υπηρεσία όπως η ΔΕΗ, ήταν έτοιμη και πρόθυμη  να μου κόψει το ρεύμα παρότι πήγα να πληρώσω… με τα ταπεινά νομισματάκια μου! Λυπάμαι πραγματικά που ζω σ’ αυτή τη χώρα των αιωνίων βολεμένων ανθρωπάκων …… ΛΥΠΑΜΑΙ!».