• Την παθητική και αδιάφορη στάση που επιδεικνύει η Ελληνική Κυβέρνηση, έναντι της Αλβανίας, τόσο στο ζήτημα της αρπαγής περιουσιών Βορειοηπειρωτών, όσο και για την προσφυγή των «Τσάμηδων» στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στιγματίζει με ανακοίνωσή του ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας, ζητώντας ταυτόχρονα, έστω και τώρα να δοθεί απάντηση στην Αλβανική θρασύτητα.
Στον πρόλογο της δήλωσής του ο κ. Αν­δρέας, αναφέρει ότι «προκαλεί αγανάκτηση και οργή η απάθεια και η αδιαφορία της Ελληνικής Κυβερνήσεως για τα εθνικά μας θέματα γενικώς, ιδιαίτερα όμως για το Βορειοηπειρωτικό».
Το πρώτο θέμα που θίγει, αφορά την αρπαγή των περιουσιών Βορειοηπειρωτών από Αλβανούς, οι οποίοι εμφανίζουν «τίτλους», που ανάγονται στην οθωμανική περίοδο. «Και υποτίθεται μεν ότι οι «τίτλοι» αυτοί έχουν επικυρωθεί, όμως - όπως καταγγέλλει ημερήσια αθηναϊκή εφημερίδα - είναι εμφανώς πλαστογραφημένα τα έγγραφα αυτά, και μάλιστα με τρόπο πανομοιότυπο. Υπάρχουν δε και περιπτώσεις, που οι Αλβανοί έχουν παρουσιάσει και δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες εξεδόθησαν εν αγνοία των Βορειοηπειρωτών Ελλήνων ιδιοκτητών των περιουσιών τους»!

Η θρασύτητα των «Τσάμηδων»
Το δεύτερο ζήτημα, αφορά την έναρξη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης   της προσφυγής των «Τσάμηδων» κατά της Ελλάδος. «Όπως έχουμε καταγγείλει πολλές φορές- σημειώνει ο κ. Ανδρέας-, οι «Τσάμηδες» ζητούν αναγνώριση της δήθεν γενοκτονίας τους από την Ελλάδα, όπως και την διερεύνηση της διαπράξεως εγκλημάτων από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις της περιόδου 1913-1945. Ακόμη, ζητάνε τον επαναπατρισμό στην ... Ελλάδα των εκδιωχθέντων και επιστροφή της ακίνητης περιουσίας τους!
Αλλά οι «Τσάμηδες», επειδή είχαν διαπράξει ανήκουστα εγκλήματα τον καιρό της Κατοχής (1941-44), συμπράττοντες πρώτα με τους Ιταλούς (1941-43) κι’ έπειτα με τους Γερμανούς κατακτητές (1943-44), μόλις οι τελευταίοι άρχισαν να φεύγουν από την Ελλάδα, μετά την συντριβή της Ναζιστικής Γερμανίας, τους ακολούθησαν κι’ αυτοί, για να μη λογοδοτήσουν για τα πολλά εγκλήματά τους, κορυφαίο από τα οποία ήταν η εκτέλεση των 49 Προκρίτων της Παραμυθιάς, στις 29 Σεπτεμβρίου 1943. Αμέσως, όμως, μετά τον Πόλεμο, το Στρατοδικείο των Ιωαννίνων καταδίκασε τους «Τσάμηδες» ως εγκληματίες πολέμου και δήμευσε τις περιουσίες τους, τις οποίες είχαν αρπάξει από τους Έλληνες, στους οποίους και αποδόθηκαν, κατά λόγον δικαιοσύνης».

Ο Κ. Παπούλιας για το «Τσάμικο»
Ο ακρίτας Ιεράρχης επικαλείται δήλωση του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια (το Νοέμβριο του 2005),  ότι το «Τσάμικο» είναι ανύπαρκτο θέμα για την Ελλάδα και υπενθυμίζει τη ματαίωση συνάντησης με τον Αλβανό ομόλογό του, επειδή ο λεγόμενος πρόεδρος του «Δημοκρατικού Ιδρύματος Τσαμουριάς» είχε δημιουργήσει άθλιο διπλωματικό επεισόδιο εις βάρος του.
«Μέχρι στιγμής- υπογραμμίζει ο κ. Ανδρέας-  η Ελληνική Κυβέρνηση σιωπά και για τα δύο αυτά λίαν σοβαρά ζητήματα.  Γι’ αυτή την τακτική της «σιωπής» διαμαρτύρομαι εντόνως. Πρέπει η Ελλάδα να σταματήσει να παραμένει αδιάφορος θεατής. Επί τέλους, ας δώσει λίγη χαρά στον Λαό μας, ο οποίος δοκιμάζεται αφάνταστα από τα εξοντωτικά οικονομικά μέτρα, υψώνοντας το ανάστημά της απέναντι στην αλβανική θρασύτητα.
Ας χαροποιήσει και τους Βορειοηπειρώτες αδελφούς, που μέχρι τώρα σηκώνουν μόνοι τους τον βαρύτατο σταυρό των συνεχιζόμενων διωγμών τους.
Ας μην αφήσουμε κι’ αυτή την ευκαιρία να χαθεί. Γιατί, διαφορετικά, όχι μόνον ο Θεός θα μας κρίνει αμείλικτα, αλλά και «κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί»...».